ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥ ΕΝΒΕΡ ΧΟΤΖΙΑ «ΟΙ ΤΙΤΟΪΚΟΙ» (ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ)

«ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ», Φλεβάρης 1983

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΗΡΩΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ ΚΕΑ

 

ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥ ΕΝΒΕΡ ΧΟΤΖΙΑ
«ΟΙ ΤΙΤΟΪΚΟΙ» (ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ)

Το βιβλίο του σ. Ενβέρ Χότζια «Οι τιτοϊκοί» (ιστορικές σημειώσεις) που εκδόθηκε τελευταία στα αλβανικά και σε μια σειρά ξένες γλώσσες, είναι ένα πολύ αξιόλογο έργο στη σειρά των πολιτικών απομνημονευμάτων του. Το νέο βαρυσήμαντο αυτό έργο του σ. Ενβέρ Χότζια παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον για τους μαρξιστές - λενινιστές, γιατί δείχνει ανάγλυφα και με πειστικό τρόπο από τη μια τις συνωμοσίες και τις συστηματικές, καλά οργανωμένες και ολόπλευρες προσπάθειες των ιμπεριαλιστών να χρησιμοποιήσουν τους πράχτορές τους προδότες ρεβιζιονιστές για να ανατρέψουν το σοσιαλισμό και από την άλλη την νικηφόρα πάλη του ΚΚΑ σημερινού ΚΕΑ με επικεφαλής το μεγάλο προλετάριο επαναστάτη σ. Ενβέρ Χότζια, ενάντια στους ρεβιζιονιστές, αυτούς τους θανάσιμους και επικίνδυνους εχθρούς του μαρξισμού - λενινισμού, της επανάστασης και του σοσιαλισμού - κομμουνισμού. Τό έργο του σ. Ε. Χότζια διδάσκει τους μαρξιστές - λενινιστές να οξύνουν την επαγρύπνησή τους απέναντι στον ιμπεριαλισμό, τον σοσιαλιμπεριαλισμό, την αντίδραση και τον ρεβιζιονισμό όλων των αποχρώσεων. Αναδημοσιεύουμε παρακάτω άρθρο που δημοσιεύτηκε στο "Λαϊκό Βήμα" και αναφέρεται στο περιεχόμενο του βιβλίου του σ. Ε. Χότζια.
Οι κομμουνιστές, τα στελέχη και όλοι οι εργαζόμενοί μας πήραν στα χέρια τους αυτές τις μέρες το καινούργιο και πολύ βαρυσήμαντο έργο του σύντροφου Ενβέρ Χότζια το βιβλίο «Οι τιτοϊκοί».
Επίκεντρο του έργου είναι οι σχέσεις του ΚΚΑ (σήμερα ΚΕΑ) και του σοσιαλιστικού αλβανικού κράτους με το ΚΚΓ και το ομόσπονδο γιουγκοσλαβικό κράτος από τις πρώτες επαφές ανάμεσα στα τα κόμματα (1941) και μέχρι τις μέρες μας.
Σ’ αυτές τις ιστορικές σημειώσεις απεικονίζεται ο ιδιαίτερος και πολύ περίπλοκος χαρακτήρας των αλβανο-γιουγκοσλαβικών σχέσεων σε όλο το πλέγμα τους με πλούσιο αριθμό γεγονότων, αυθεντικών ντοκουμέντων, προσωπικών εντυπώσεων και θεωρητικής τεκμηρίωσης από το συγγραφέα. Ο σύντροφος Ενβέρ με οξύτητα αναλύει τα αίτια και τους αντικειμενικούς και υποκειμενικούς παράγοντες που καθόρισαν τον τρόπο πως αναπτύχτηκαν αυτές οι σχέσεις από τη μια και την άλλη πλευρά, εκθέτει την πλατφόρμα από την όποια ξεκινούσαν και τους σκοπούς που υποστήριζαν σ' αυτούς τους δεσμούς και σχέσεις το ένα και το άλλο κόμμα και αποκαλύπτει τους εσωτερικούς δεσμούς που διέπουν σαν άκοπο νήμα τα γεγονότα 40 χρόνων στη σειρά. Η υλιστική μεθοδολογία που εφαρμόζεται στην ανάλυση του ξεχωριστού και της ολότητας· το αγωνιστικό πνεύμα και η υψηλή προλεταριακή κομματικότητα· η έντονη ταξική τάση στην απεικόνιση και τη στάση σε κάθε γεγονός και φαινόμενο· τα σημαντικά πορίσματα και γενικεύσεις που εξάγονται· το ευκίνητο και μαχητικό στύλ, κλπ, είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά που κάνουν το νέο βιβλίο του σύντροφου Ενβέρ Χότζια ένα από τα πιο εξέχοντα έργα της αλβανικής πολίτικο -ιστορικής επιστήμης.
Σε κάθε παράγραφο και σελίδα του βιβλίου, με βαθύ ρεαλισμό, με σιδερένια λογική και με πλούσιες αποχρώσεις εκφραστικών μέσων, ο αναγνώστης βρίσκει λαξευμένο ένα από τα πιο δραματικά και ταυτόχρονα πιο ηρωικά μέρη της ιστορίας του Κόμματος και του λαού μας.
Αυτή τη 40-χρονη ιστορία τη γράφει όχι μόνο ο άμεσος μάρτυρας όλων των γεγονότων, όχι μόνο το κύριο πρόσωπο πάνω στο όποιο από τις αρχές συγκεντρώθηκαν οι επιθέσεις και τα πλήγματα των τιτοϊκών με επιδίωξη ώστε με την εξόντωσή του και με την εξόντωση της υγιούς κομματικής ηγεσίας να υποτάξουν και να καταστρέφουν εντελώς το Κόμμα, αλλά ταυτόχρονα και ο εμπνευστής, ο οργανωτής και ο άμεσος καθοδηγητής όλου του τιτάνιου αγώνα του ΚΕΑ για την ανακάλυψη και συντριβή της εχθρικής δραστηριότητας των τιτοϊκών. Αυτό έκανε ώστε κάθε σελίδα του βιβλίου να προβάλει πλέρια επακριβής και συγκεκριμένη, με μια ένταση που σε κρατεί καθηλωμένον από την αρχή και ως το τέλος. Ιδιαίτερη δύναμη και γνησιότητα δίνει στο έργο το γεγονός ότι ο συγγραφέας στηρίχτηκε όχι μόνο στη μνήμη μα και σε πολλά επίσημα έγγραφα που βρίσκονται στο Κεντρικό Αρχείο του Κόμματος, καθώς και σε αυθεντικές σημειώσεις του καιρού που ο σύντροφος Ενβέρ Χότζια είχε και έχει τη συνήθεια να κρατεί.
Τα δέκα κεφάλαια του βιβλίου, όπου αναλύονται λεπτομερειακά τα γεγονότα 40 χρόνων, διαπνέονται από την αρχή ως το τέλος από το σκληρό αγώνα ανάμεσα στις δυο πολιτικές, δυο στάσεις, δυο ιδεολογίες διαμετρικά αντίθετες ανάμεσά τους. Τούτο επειδή, όπως συμπεραίνει ο σύντροφος Ενβέρ Χότζια, όλη η ιστορία των σχέσεών μας με το ΚΚΓ και το ρεβιζιονιστικό γιουγκοσλάβικο κράτος «από τη μια μεριά... είναι ιστορία αδιάκοπων επεμβάσεων, παγίδων και συνωμοσιών από μέρους τους σε βάρος του Κόμματος και του σοσιαλιστικού μας κράτους, από την άλλη μεριά, είναι ιστορία του δίκαιου και συνεπούς αγώνα του Κόμματος και του λαού μας για να μη πέσομε ποτέ στις παγίδες και συνωμοσίες που μας έχουν στήσει, για να τις ανακαλύψομε και συντρίψομε, χωρίς να αφήσομε να μας προκαλέσουν σοβαρές ζημιές».
Στο βιβλίο έπιβεβαιώνεται ότι η ηγεσία του ΚΚΓ από τις στιγμές των αρχικών δεσμών με το ΚΚΑ και ως το τέλος ορμόνταν και δρούσε από αντιμαρξιστικές και βαθιά αντιαλβανικές θέσεις. Ο Τίτο και συντροφιά, στις καταστάσεις που δημιουργήθηκαν μετά την έκρηξη του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου, υπολόγιζαν να επεξεργάζονταν και να διεύθυναν τον αγώνα του αλβανικού λαού ενάντια στους καταχτητές σε τρόπο ώστε στο τέλος του πολέμου να δημιουργούνταν συνθήκες και δυνατότητες για την προσάρτηση της Αλβανίας στη Γιουγκοσλαβία. Για να πετυχαίνονταν αυτό, η τιτοϊκή ηγεσία γνώριζε ότι σαν προκαταρκτικός όρος, έπρεπε να βάζονταν στο χέρι ο αποφασιστικός παράγοντας που θα ξεσήκωνε και καθοδηγούσε τον αλβανικό λαό στον αγώνα, το ΚΚΑ. Συνεπώς, συμπεραίνεται στο έργο, ο άμεσος σκοπός από τον όποιο ξεκίνησαν ο Τίτο και συντροφιά για τους δεσμούς με το ΚΚΑ ήταν η υποταγή και μετατροπή του σε ουρά και τυφλό όργανο του ΚΚΓ. Αυτό το σκοπό θα εξυπηρετούσε και όλη η λεγόμενη βοήθεια που το ΚΚΓ ισχυρίζεται ότι έχει δώσει στο ΚΚΑ στα χρόνια του αγώνα.
Με θεωρητικά και πραχτικά επιχειρήματα, στηριζόμενο στις μαρξιστικές - λενινιστικές αρχές και στον τρόπο κατά τον όποιο εξελίχτηκαν τα γεγονότα, το βιβλίο απορρίπτει τις συκοφαντίες των τιτοϊκών σχετικά με τη «βοήθεια» που τάχα έδωσαν για την ίδρυση του ΚΚΑ και τον παράλογο ισχυρισμό ότι αυτοί τάχα είναι «οι ιδρυτές του ΚΚΑ»! «Το ΚΚΑ, - συμπεραίνει ο σύντροφος Ενβέρ, - δεν ιδρύθηκε επειδή έτσι του ρέχτηκε, ή επειδή το αξίωσε κάποιος Τίτο από τη Γιουγκοσλαβία, μα δημιουργήθηκε επειδή την ίδρυσή του απαιτούσε σαν μια αναγκαιότητα ο αλβανικός λαός, το αλβανικό κομμουνιστικό κίνημα, το απαιτούσε η ιστορική στιγμή την οποία περνούσε η χώρα, το απαιτούσε το παρελθόν, το τότε παρόν και το μέλλον της ίδιας της Αλβανίας».
Σε συνέχεια, στο έργο «Οι τιτοϊκοί» τεκμηριώνεται ότι και η λεγόμενη βοήθεια που η ηγεσία του ΚΚΓ έδωσε τάχα στο ΚΚΑ και στον Εθνικοαπελευθερωτικό Αγώνα του αλβανικού λαού στα χρόνια 1942 - 1944, ήταν μέρος των σχεδίων και των προσπαθειών των τιτοϊκών για την υποταγή και την απόκλιση του ΚΚΑ από τον ορθό δρόμο. Οι σφοδρές λογομαχίες και έριδες του σύντροφου Ενβέρ Χότζια με δυο-τρεις απεσταλμένους του Τίτο στην Αλβανία για «προσανατολισμούς» και «σχέδια» τέτοια των τιτοϊκών όπως σχετικά με το ρόλο του Κόμματος και των επιτελείων στην καθοδήγηση του Εθνικοαπελευθερωτικού Αγώνα· σχετικά με τη στάση προς τα εθνικιστικά στοιχεία και προς τις προδοτικές οργανώσεις· σχετικά με το διαβόητο «Βαλκανικό Αρχηγείο» του Τίτο και του Ζ. Β. Τέμπο· οι κοφτές εναντιώσεις προς τις «κατηγορίες» και «παρατηρήσεις» των τιτοϊκών για τον τάχα «οπορτουνισμό» και «σεχταρισμό» στη γραμμή του ΚΚΑ, κλπ, κλπ, αποδείχνουν όχι μόνο την αλήθεια ότι η ηγεσία του ΚΚΓ που εκείνη την περίοδο ήταν σε αντιμαρξιστικές και αντιαλβανικές θέσεις, μα και την άλλη αλήθεια ότι το ΚΚΑ αντιτάχθηκε σθεναρά στις στραβές απόψεις και ενέργειες των τιτοϊκών από τη στιγμή που αυτές εμφανίζονταν.
Όταν όλες αυτές οι προσπάθειες των τιτοϊκών πρόσκοψαν στην ισχυρή αντίσταση και εναντίωση της ηγεσίας του ΚΚΑ, τότε οι τιτοϊκοί, για την πραγματοποίηση των σκοπών τους, πέρασαν στο δρόμο των συνωμοσιών.
Ιδιαίτερη θέση κατέχει στο έργο η λεπτομερειακή ανάλυση της ποταπής και πολύ επικίνδυνης συνωμοσίας που σκάρωσε η γιουγκοσλάβικη ηγεσία με τους απεσταλμένους της Β. Στόινιτς και Ν. Ντιζντάρεβιτς καθώς και των πραχτόρων της Κ. Τζότζε, Ν. Σπύρου, Σ. Μαλεσιόβα, Λ. Γκέγκα, Π. Κρίστο, κλπ, στη 2η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΑ που συνήλθε στο Μπεράτι το Νοέμβρη του 1944.
Αναλύοντας όλες αυτές τις αντιμαρξιστικές προσπάθειες και συνωμοσίες σε όλα τα απόκρυφα και τις πτυχές τους, ο σύντροφος Ενβέρ συμπεραίνει ότι η ισχυριζόμενη «βοήθεια» που τάχα η ηγεσία του ΚΚΓ έδωσε στο ΚΚΑ και τον Εθνικοαπελευθερωτικό μας Αγώνα δεν ήταν άλλο παρά «βοήθεια» για να προσδέσει το ΚΚΑ και το Εθνικοαπελευθερωτικό Κίνημα του αλβανικού λαού στο άρμα της τιτοϊκής Γιουγκοσλαβίας, με σκοπό ώστε διαμέσου αυτού να καταβρόχθιζαν την Αλβανία.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει στο έργο η μαρξιστική -λενινιστική προβολή που κάνει ο σύντροφος Ενβέρ Χότζια στο πρόβλημα της Κοσόβας και των άλλων αλβανικών περιοχών στη Γιουγκοσλαβία, και στις στάσεις του ΚΕΑ και του ΚΚΓ τόσο στα χρόνια του Αγώνα όσο και υστέρα. Ανάμεσα στα άλλα ο σύντροφος Ενβέρ επισημαίνει και τεκμηριώνει ότι η πολιτική του ΚΚΓ προς την Κοσόβα και τις άλλες αλβανικές περιοχές στη Γιουγκοσλαβία από τις αρχές ήταν αυτή η ίδια που είχαν ακολουθήσει οι μεγαλοσέρβικοι σοβινιστικοί κύκλοι των προηγούμενων εποχών - πολιτική σωβινιστικού μίσους προς τους Αλβανούς, παραμέλησης και υπονόμευσης του Εθνικοαπελευθερωτικού τους Αγώνα, άρνησης των εθνικών τους δικαιωμάτων, μαζικής εξολόθρευσης και προσπαθειών των μεγαλοσέρβων για αφομοίωση ή μαζικό ξεκλήρισμα του αλβανικού πληθυσμού από τα χώματά του. Σ’ αυτή την πολιτική που εφαρμόστηκε ακόμα από τα χρόνια του πολέμου, στα βαριά σφάλματα που έγιναν από κείνο τον καιρό, τονίζεται στο έργο, έχουν την πηγή όλες οι σημερινές αδικίες πάνω στην Κοσόβα καθώς και οι νόμιμες και διαρκείς δυσαρέσκειες και εξεγέρσεις του κοσοβάρικου λαού προς τη συνεχή μεγαλοσέρβικη καταπίεση.
Σημαντική θέση κατέχουν στο έργο οι αναλύσεις, οι γενικεύσεις και τα συμπεράσματα σχετικά με τις αμοιβαίες σχέσεις ανάμεσα στα δυο κόμματα και στα δυο κράτη στα χρόνια 1945-1948. Ο σύντροφος Ενβέρ, με παράθεση συγκεκριμένων γεγονότων και τη λεπτομερειακή απεικόνιση των συμβάντων εκείνης της περιόδου, καταγγέλλει τη λεγόμενη «συμβολή» του ΚΚΓ σχετικά με την ανοικοδόμηση και οικοδόμηση της νέας Αλβανίας και βγάζει στη φόρα όλες τις βρωμιές που κρύβονταν πίσω από τους τιτοϊκούς «προσανατολισμούς», «συμβουλές» και «βοήθειες» για τον πολιτικό προσανατολισμό και την οικονομική ανάπτυξη της Αλβανίας, για την οργάνωση του στρατού μας, των οργάνων εσωτερικών, κλπ. Στο έργο αναλύονται ιδιαίτερα οι πιέσεις, οι μηχανορραφίες και οι άλλες πραχτορειακές ενέργειες που χρησιμοποίησαν συστηματικά ο Τίτο και οι άνθρωποί του για να υποχρεώσουν την ηγεσία του ΚΚΑ ώστε, ανεξάρτητα από τις σοβαρές παρατηρήσεις που είχε, να υπόγραφε τη διαβόητη «Αλβανό - Γιουγκοσλάβικη οικονομική σύμβαση» (Νοέμβρης του 1946). Διαμέσου αυτής η γιουγκοσλάβικη ηγεσία αρχικά εντατικοποίησε τη ληστρική πολιτική ενάντια στη χώρα μας και, ταυτόχρονα εργάζονταν ώστε διαμέσου των μηχανισμών της Σύμβασης των «ενώσεων», των «ενοποιήσεων», των «συντονιστικών επιτροπών», κλπ, κλπ, να ένωνε οικονομικά, υστέρα και πολιτικά την Αλβανία με τη Γιουγκοσλαβία.
Στο έργο βγαίνει καθαρά, πώς αυτά τα σύμφωνα και όλες οι νεοαποικιακές ενέργειες της ηγεσίας του ΚΚΓ πρόσκρουσαν στην ισχυρή αντίσταση της υγιούς ηγεσίας του ΚΚΑ και μετατράπηκαν σ’ ένα από τα πεδία της πιο σκληρής πάλης ανάμεσα στο ΚΚΑ και την τιτοϊκή ηγεσία. Οι κοφτές αντιθέσεις, οι σφοδρές λογομαχίες και φιλονικίες του σύντροφου Ενβέρ Χότζια με τους στιγματισμένους αντιαλβανούς, τους περιβόητους Σάβο Ζλάτιτς, Γιοσίπ Γκέργκια, Σεργκέι Κράιγκερι, το στρατηγό Κουπρέσιαν, κλπ, που στο έργο απεικονίζονται λεπτομερειακά και ακριβολογημένα, αποτελούν ολοκληρωτικό ξεσκέπασμα για τους τιτοϊκούς εκείνης της εποχής και των μετέπειτα χρόνων, προπαντός για κείνους που ακόμα διακηρύσσουν τη γιουγκοσλάβικη «βοήθεια» για την Αλβανία στα χρόνια 1945 - 1948. «Η τιτοϊκή βοήθεια προς εμάς - συμπεραίνεται στο βιβλίο - αν πρέπει να θεωρηθεί βοήθεια, είχε μόνο ένα σκοπό: Να βοηθούσε τον Τίτο για να υποδουλώσει πιο γρήγορα οικονομικά και πολιτικά την ’Αλβανία».
Όταν είδαν ότι τα όνειρά τους για την αρπαγή της Αλβανίας «με το καλό» έγιναν στάχτη και κουρνιαχτός από την ηρωική αντίσταση του ΚΚΑ, τότε οι τιτοϊκοί, με τους πράχτορές τους Κ. Τζότζε, Π. Κρίστο, κλπ, οργάνωσαν νέες συνωμοσίες πράγμα που στο έργο απεικονίζεται προπαντός στα γεγονότα που προηγήθηκαν από την 8η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΑ (Φλεβάρης του 1948), που διαπέρασαν τις εργασίες της και την ακολούθησαν. Επίσης σε πραχτορειακό δρόμο με τη συκοφαντία του «επικείμενου κινδύνου» που τάχα απειλούσε την ’Αλβανία, κλπ, σ’ αυτές τις βαριές στιγμές για το ΚΚΑ προσπάθησαν να μπάσουν στρατιωτικές μεραρχίες στο έδαφος της Αλβανίας, συνεπώς, να καταλάβουν στρατιωτικά την Αλβανία. Οι περιστάσεις ήταν από τις πιο σοβαρές, οι τύχες του ΚΚΑ και της ανεξαρτησίας της σοσιαλιστικής Αλβανίας απειλούνταν περισσότερο από ποτέ. Ακριβώς σ’ αυτές τις στιγμές στην ΚΕ του ΚΚΑ ήρθαν τα γράμματα υπογραμμένα από τον I. Β. Στάλιν, οπού φαίνονταν ότι και η ηγεσία του ΚΚ της ΣΕ μ’ επικεφαλής τον I. Β. Στάλιν, είχε καταλήξει στα ίδια συμπεράσματα σχετικά με την ουσία και το έργο του ΚΚΓ.
Στο έργο επισημαίνεται ότι το ΚΚΑ ήταν από τα πρώτα που δοκίμασε στη ράχη περισσότερο από κάθε άλλο κόμμα τις τιτοϊκές επεμβάσεις και συνωμοσίες, από τα πρώτα που από χρόνια αντιστάθηκε με σθένος στις αντιμαρξιστικές και αντιαλβανικές τους απόψεις και ενέργειες και, κατά συνέπεια, ανάμεσα στα κομμουνιστικά κόμματα που ρίχτηκαν από την αρχή με πλέρια πεποίθηση, με ατέλειωτα επιχειρήματα και με αστείρευτη δύναμη στην ανοιχτή πάλη για τη δημόσια καταγγελία και ξεσκέπασμα του αντιμαρξιστικού και αντεπαναστατικού έργου της ηγεσίας του ΚΚΓ.
Στο βιβλίο «Οι τιτοϊκοί» ιδιαίτερη θέση κατέχει η απεικόνιση της σκληρής πάλης που διεξήγαγε και διεξάγει το ΚΚΑ, από τα 1945 -1948 και ως τις μέρες μας, ενάντια στην τιτοϊκή παραλλαγή του σύγχρονου ρεβιζιονισμού, όπως και ενάντια στις άλλες παραλλαγές του ίδιου κορμού, του χρουστσιοφικού, του κινέζικου, κλπ. Αυτή την πάλη στο ιδεολογικό και πολιτικό πεδίο ο σύντροφος Ενβέρ την αναλύει σε στενή σύνδεση με τον τιτάνιο αγώνα που διεξήγαγε το ΚΚΑ σ’ αυτή την περίοδο και ενάντια στις αλλεπάλληλες επεμβάσεις, στους πράχτορες και τις συνωμοσίες, τη μια πιο αποτρόπαια από την άλλη, που έχει σκαρώσει η ηγεσία του ΚΚΓ πότε μόνη και πότε σε συνεργασία με τους χρουστσιοφικούς, τις δυτικές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, κλπ, ενάντια στο Κόμμα και τη σοσιαλιστική μας Πατρίδα. Το δέκατο κεφάλαιο του έργου, συνταγμένο με βάση τα γεγονότα που αποκαλύφτηκαν και καταγγέλθηκαν από χρόνια, μα προπαντός, με βάση τα γεγονότα και τις αναλύσεις του ΚΕΑ υστέρα από την αυτοκτονία του πολυπράχτορα Μεχμέτ Σιέχου, επιβεβαιώνει κάλλιστα πόσο άγριος και σκληρός ήταν και παραμένει ο μεγαλοσέρβικος ζήλος για την εξάλειψη της ηγεσίας του ΚΕΑ και την καταβρόχθιση της Αλβανίας, και, ταυτόχρονα, πόσο επάγρυπνο, γενναίο και αλύγιστο φάνηκε το ΚΕΑ με το σύντροφο Ενβέρ Χότζια επικεφαλής, για ν’ αποκαλύψει και συντρίψει τις αποτρόπαιες παγίδες και συνωμοσίες των τιτοϊκών και μαζί τους και των ιμπεριαλιστών, των σοσιαλιμπεριαλιστών, των σωβινιστών, κλπ.
Οι ιδέες, οι άξιες και τα ζωοποιά διδάγματα αυτού του έργου είναι πολλά και ολόπλευρα. Πάνω απ’ όλα αυτό είναι ένα υπέρτατο μήνυμα για τους κομμουνιστές και το λαό να αγαπούν το Κόμμα σαν τα μάτια τους, να εφαρμόζουν και να υπερασπίζουν τη γραμμή του σε κάθε βήμα και σε κάθε καθήκον. Αν στους τιτάνιους αγώνες με τόσο λυσσαλέους εχθρούς και σε καταστάσεις από τις πιο επικίνδυνες, η σοσιαλιστική ’Αλβανία βγήκε νικήτρια, αυτό οφείλεται, σε πρώτη γραμμή στο Κόμμα, στη σωστή γραμμή του, στη γενναία ηγεσία του με επικεφαλής το δοξασμένο γιο του λαού σύντροφο Ενβέρ Χότζια. Έσφαλαν και κατέληξαν στο καλάθι της ιστορίας όλοι εκείνοι που δεν αγάπησαν το Κόμμα και αντιτάχτηκαν στη γραμμή του και στα συμφέροντα του λαού. Στο έργο «Οι τιτοϊκοί», λεπτομερειακά και τεκμηριωμένα απεικονίζεται το προτσές μεταμόρφωσης των πολλών αντικομματικών και εχθρικών στοιχείων αρχίζοντας από τους Κώτσι Τζώτζηδες των πρώτων χρόνων και ως τους Μεχμέτ Σιέχηδες που αποκαλύφθηκαν τον τελευταίο καιρό. Όπως αποδείχνει ο σύντροφος Ενβέρ, εκφυλίστηκαν και έγιναν πράχτορες των ξένων όλοι εκείνοι που δεν είχαν εμπιστοσύνη στο Κόμμα και στη μαρξιστική - λενινιστική γραμμή του, εκείνοι που δεν αγαπούσαν το λαό και την Πατρίδα, εκείνοι που υπόφερναν από την παλιά αρρώστια της μειονεχτικότητας, από την έλλειψη εμπιστοσύνης στις κολοσσιαίες δυνάμεις του λαού, εκείνοι που ζητούσαν τη σωτηρία με τη στήριξη στους «ξένους και ισχυρούς», εκείνοι που υπόφερναν από τα συμπλέγματα της μεγαλομανίας, του οπορτουνισμού και του σεχταρισμού, οι δουλοπρεπείς και θεσιθήρες, οι αυθάδεις και αυταρχικοί.
Το νόμιμο μίσος που κοχλάζει προς αυτά τα νόθα γεννήματα και προς τους αφέντες τους, όταν διαβάζομε το έργο, απαιτεί το ίδιο νόμιμα να ένισχύσομε περισσότερο την πάλη για να μη πιάσουν σε κανέναν θέση αυτά τα συμπτώματα με ανυπολόγιστες ζημιές για το Κόμμα, για τη γραμμή του και για τα συμφέροντα του λαού. Αυτό είναι ένα από τα άλλα διδάγματα του έργου «Οι τιτοϊκοί», έργο με μεγάλες αξίες για το παρόν και για το μέλλον. Με τέτιες αξίες είναι και τα άλλα διδάγματα του έργου όπως εκείνα για την αναγκαιότητα πιο θεμελιακής αφομοίωσης του μαρξισμού-λενινισμού, της διαφύλαξης και παραπέρα ατσάλωσης της ενότητας στο Κόμμα και στο λαό, του ακονίσματος της επαναστατικής επαγρύπνησης, της κινητοποίησης στη δουλιά, στη δράση και στην άμυνα, κλπ. Ο λόγος είναι καθετί να εξυπηρετεί το δυνάμωμα του παρόντος και του μέλλοντος, «για να κρατούμε, - όπως μας καλεί ο σύντροφος Ενβέρ, - πάντα τιμημένο το όνομα του ηρωικού μας Κόμματος, για να ανεβάσομε ψηλά και πιο ψηλά το κύρος της σοσιαλιστικής Αλβανίας, για να διατηρήσομε άθιχτη την ιερή ανεξαρτησία της Πατρίδας μας»

Ενβέρ Χότζα: Μεγάλος Προλετάριος Επαναστάτης και Θεωρητικός του Μαρξισμού-Λενινισμού

ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, Αρ. Φύλλου 4, Απρίλης 1986

Ε Ν Β Ε Ρ Χ Ο Τ Ζ Α

ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΟΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ
ΚΑΙ ΕΠΙΦΑΝΗΣ ΘΕΩΡΗΤΙΚΟΣ ΤΟΥ ΜΑΡΞΙΣΜΟΥ – ΛΕΝΙΝΙΣΜΟΥ

Στις 11 Απρίλη κλείνει ένας χρόνος από το θάνατο του μεγάλου προλετάριου Επαναστάτη, επιφανή θεωρητικού του μαρξισμού - λενινισμού, δασκάλου και καθοδηγητή του διεθνούς προλεταριάτου σύντροφου Ενβέρ Χότζα.

Ο σύντροφος Ενβέρ Χότζα σ’ όλη την επαναστατική ζωή και δράση, θεωρητική και πραχτική υπήρξε ένας ατρόμητος και θαρραλέος υπερασπιστής της υπόθεσης της προλεταριακής επανάστασης και του κομμουνισμού, υπήρξε αδιάλλαχτος, συνεπής και λαμπρός υπερασπιστής της επαναστατικής κοσμοθεωρίας των Μαρξ - Ένγκελς -Λένιν - Στάλιν, την οποία διαφύλαξε από τις διαστρεβλώσεις των σύγχρονων ρεβιζιονιστών όλων των αποχρώσεων (χρουτσωφικών, τιτοϊκών, μαοϊκών, ευρωκομμουνιστών), την ανέπτυξε παραπέρα σε μια σειρά ζητήματα και την πλούτισε με νέες θέσεις και συμπεράσματα. Ήταν αυτός που γενίκευσε θεωρητικά ολόκληρη την επαναστατική πείρα του διεθνούς προλεταριάτου των 30 πρώτων χρόνων του δεύτερου μισού του 20ου αιώνα, που μελέτησε και έλυσε στη βάση του μαρξισμού - λενινισμού όλα τα σύνθετα και δύσκολα προβλήματα που προέκυψαν στο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα με την προδοσία των χρουτσωφικών ρεβιζιονιστών και το προσανατόλισε στον επαναστατικό δρόμο της προλεταριακής επανάστασης και του κομμουνισμού.

Με την ανοιχτή εμφάνιση του αντεπαναστατικού ρεύματος του χρουτσωφικού ρεβιζιονισμού στα μέσα της δεκαετίας του 50 που αγκάλιασε όλο το διεθνές κομμουνιστικό κίνημα και τη σχετικά γρήγορη επικράτησή του σ’ όλα τα κομμουνιστικά κόμματα των σοσιαλιστικών και καπιταλιστικών χωρών, ο σύντροφος Ενβέρ Χότζα ήταν ο πρώτος που όρθωσε το ανάστημά του στο αντεπαναστατικό αυτό προδοτικό ρεύμα, το απόρριψε και το καταπολέμησε με συνέπεια, πρώτα στο εσωτερικό του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος και ύστερα, απ’ την αρχή της δεκαετίας του 60, ανοιχτά.

Σ’ αυτή την τιτάνια, σκληρή και οξύτατη πόλη μεταξύ του μαρξισμού - λενινισμού και του χρουτσωφικού ρεβιζιονισμού, μεταξύ της επανάστασης και της αντεπανάστασης ο σύντροφος Ενβέρ Χότζα αναδείχτηκε στη μεγαλύτερη επαναστατική φυσιογνωμία του διεθνούς κομμουνιστικού και εργατικού κινήματος, σ’ έναν αλύγιστο προλετάριο επαναστάτη και ικανό καθοδηγητή του παγκόσμιου προλεταριάτου, σ’ έναν μεγάλο μαρξιστή - λενινιστή στοχαστή και επιφανή θεωρητικό. που καθοδήγησε για μια 25ετία, ως το θάνατό του, με παραδειγματική συνέπεια, με σύνεση και μεγάλη διορατικότητα και πλήρη επιτυχία την πάλη του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος και του προλεταριάτου ενάντια στο σύγχρονο ρεβιζιονισμό όλων των αποχρώσεων.

Η μεγάλη ιστορική προσφορά του σύντροφου Ενβέρ Χότζα στο διεθνές κομμουνιστικό και εργατικό κίνημα στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα συνίσταται: Πρώτο στη διατήρηση και στερέωση της διχτατορίας του προλεταριάτου και την επιτυχή οικοδόμηση του σοσιαλισμού στην Αλβανία, γεγονός που αποτελεί ζωντανή απόδειξη της ορθότητας και πραχτικής εφαρμογής της επαναστατικής θεωρίας των Μαρξ - Ένγκελς - Λένιν - Στάλιν και διαψεύδει τις θεωρίες των αστών και ρεβιζιονιστών ιδεολόγων για αναπόφευχτη παλινόρθωση του καπιταλισμού και για χρεωκοπία του σοσιαλισμού σαν θεωρία και πραχτική και επιπλέον κάνει την Αλβανία σημείο διαρκούς αναφοράς του διεθνούς προλεταριάτου, που σ’ αυτή βλέπει την ακλόνητη βάση της προλεταριακής επανάστασης και του σοσιαλισμού, βλέπει το ακατάβλητο φρούριο του σοσιαλισμού και το θρίαμβο των επαναστατικών ιδεών. Δεύτερο στην υπεράσπιση της καθαρότητας του μαρξισμού - λενινισμού από τις διαστρεβλώσεις των αντιδραστικών ιδεολόγων, αστών και ρεβιζιονιστών (όλων των αποχρώσεων) και στην παραπέρα ανάπτυξη και τον εμπλουτισμό του.

Το μεγάλο και πλούσιο θεωρητικό έργο του σ. Ενβέρ Χότζα από τις εισηγήσεις στα συνέδρια, τα άρθρα και τις ομιλίες ως τα αυτοτελή έργα "Ιμπεριαλισμός και Επανάσταση", "Ο Ευρωκομμουνισμός είναι αντικομμουνισμός", "Η γιουγκοσλάβικη αυτοδιαχείριση καπιταλιστική θεωρία και πράξη", "Σκέψη για την Κίνα", "Χρουστσιοφικοί", "Τιτοίκοί", κλπ. αποτελεί λαμπρή υπεράσπιση του μαρξισμού - λενινισμού και παραπέρα ανάπτυξή του.

Παρακάτω θα αναφερθούμε σύντομα μόνο σε ορισμένα από τα ζητήματα στα οποία ο σύντροφος Ενβέρ Χότζα υπεράσπισε τον μαρξισμό - λενινισμό και τον εμπλούτισε παραπέρα με νέες ιδέες και συμπεράσματα.

1. Η ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΗ — ΛΕΝΙΝΙΣΤΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ

Στη θεωρητική συμβολή του σύντροφου Ενβέρ Χότζα ιδιαίτερη θέση κατέχει η υπεράσπιση και ανάπτυξη της μαρξιστικής - λενινιστικής θεωρίας της προλεταριακής επανάστασης που συνδέεται με το ζήτημα του ιμπεριαλισμού καθώς και με τα ζητήματα της επαναστατικής στρατηγικής και ταχτικής.

Στο κέντρο της επίθεσης όλων των ρεβιζιονιστών, παλιών και νέων, ενάντια στο μαρξισμό -λενινισμό υπήρξε πάντα η μαρξιστική - λενινιστική θεωρία της επανάστασης, η πάλη των τάξεων, η διχτατορία του προλεταριάτου, κλπ. Οι χρουτσωφικοί ρεβιζιονιστές από την πρώτη στιγμή αμφισβήτησαν και αρνήθηκαν το αναπόφευχτο και την αναγκαιότητα της προλεταριακής επανάστασης για τον επαναστατικό σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της σημερινής κοινωνίας. Για να στηρίξουν αυτή την αντεπαναστατική τους θέση επικαλέστηκαν τις λεγόμενες "ριζικές αλλαγές" που επήλθαν στην καπιταλιστική κοινωνία, την "αλλαγή" της φύσης του ιμπεριαλισμού, αλλαγές που κάνουν δήθεν ακατάλληλη και ξεπερασμένη τη λενινιστική θεωρία της προλεταριακής επανάστασης, που κάνουν περιττή την επανάσταση.

Επομένως για το επαναστατικό κίνημα έμπαινε το ζήτημα να δειχτεί αν η μαρξιστική - λενινιστική θεωρία της προλεταριακής επανάστασης διατηρεί την ισχύ της, αν η θεωρία των Λένιν - Στάλιν για τον ιμπεριαλισμό ισχύει ή αν οι αλλαγές που συνέβησαν "άλλαξαν" τη φύση του ιμπεριαλισμού, αν αυτές κάνουν περιττή ή αναγκαία την προλεταριακή επανάσταση, αν η επανάσταση μπορεί να πραγματοποιηθεί "ειρηνικά" ή αν η επαναστατική βία είναι οπωσδήποτε αναγκαία, αν ο δρόμος της βίαιης επανάστασης αποτελεί γενικό νόμο της προλεταριακής και αντιιμπεριαλιστικής επανάστασης ή αν το πέρασμα στο σοσιαλισμό μπορεί να γίνει μέσω του "ειρηνικού κοινοβουλευτικού δρόμου" και των "διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων".

Ο σύντροφος Ενβέρ Χότζα αναλύοντας τον παγκόσμιο καπιταλισμό (των αστικών και ρεβιζιονιστικών χωρών) έδειξε τη βαθιά αντίθεση μεταξύ εργασίας και κεφαλαίου, έδειξε το ασυμφιλίωτο των εσωτερικών του αντιθέσεων που δε μπορούν να λυθούν στο εσωτερικό του, απέδειξε ότι δεν άλλαξε η φύση του, δεν άλλαξε ο εκμεταλλευτικός και καταπιεστικός του χαραχτήρας και θεμελίωσε έτσι εκ νέου και επιχειρηματολόγησε επιστημονικά τη θέση του Μαρξ για το αναπόφευχτο και την αναγκαιότητα της προλεταριακής επανάστασης τόσο στις αστικές όσο και στις ρεβιζιονιστικές χώρες.

Ακόμα αναλύοντας και εκτιμώντας όλα τα νέα φαινόμενα στις καπιταλιστικές και ρεβιζιονιστικές χώρες, όπως η παραπέρα συγκέντρωση και συγκεντροποίηση του κεφαλαίου, η ανάπτυξη του κρατικομονοπωλιακού καπιταλισμού, τα διεθνή μονοπώλια, η επιστημονικό - τεχνική επανάσταση, η εμφάνιση της ΕΟΚ και της ΚΟΜΕΚΟΝ κλπ, απέδειξε ότι όλα αυτά δεν αποτελούν διάψευση αλλά αντίθετα επιβεβαίωση των θέσεων του μαρξισμού - λενινισμού. Μελετώντας τον ιμπεριαλισμό και τον σοσιαλιμπεριαλισμό και τα νέα φαινόμενα που παρατηρούνται και αντικρούοντας τις αντιμαρξιστικές θέσεις των σύγχρονων ρεβιζιονιστών κατέληξε στο επιστημονικό συμπέρασμα ότι ο σημερινός ιμπεριαλισμός δεν άλλαξε καθόλου τη φύση του ούτε έγινε κάποια "νέα" κοινωνία, δεν άλλαξε την εκμεταλλευτική καταπιεστική και επιθετική του φύση, αλλά αντίθετα έγινε ακόμα πιο επιθετικός και φιλοπόλεμος (ιδιαίτερα οι δυο ιμπεριαλιστικές υπερδυνάμεις ΕΠΑ και ΕΣΣΔ), ότι "διατηρεί πλέρια τα ίδια χαραχτηριστικά που του έδωσε ο Λένιν, ότι στέκεται ακλόνητος ο λενινιστικός ορισμός της εποχής μας σαν εποχή του ιμπεριαλισμού και των προλεταριακών επαναστάσεων, ότι η νίκη της επανάστασης είναι αναπόφευχτη".

Οι βαθιές αναλύσεις του σύντροφου Ενβέρ Χότζα επιβεβαιώνουν εκ νέου την ορθότητα και ισχύ της λενινιστικής θεωρίας της επανάστασης και των αναλύσεων του Λένιν για τη φύση του ιμπεριαλισμού, που δείχνει ότι η επανάσταση είναι ο μοναδικός δρόμος για την απαλλαγή του προλεταριάτου από την καπιταλιστική, ιμπεριαλιστική και σοσιαλιμπεριαλιστική εκμετάλλευση και καταπίεση και θεμελιώνει την αναπόφευχτη νίκη της.

Ο σύντροφος Ενβέρ Χότζα δεν περιορίστηκε μόνο στην επιστημονική θεμελίωση της αναγκαιότητας και της αναπόφευχτης νίκης της προλεταριακής επανάστασης αλλά προχώρησε και σε βαθιά και ολόπλευρη ανάλυση της σημερινής παγκόσμιας κατάστασης και διατύπωσε τη μαρξιστική θέση ότι σήμερα στον κόσμο υπάρχει γενικά επαναστατική κατάσταση, θέση που διατυπώθηκε στο 7ο Συνέδριο του ΚΕΑ: "0 κόσμος βρίσκεται σε μια φάση που η υπόθεση της επανάστασης και της εθνικής απελευθέρωσης των λαών δεν είναι μόνο πόθος και προοπτική, μα πρόβλημα που ζητάει λύση". Η θέση αυτή του σύντροφου Ενβέρ Χότζα δεν αφορά μόνο την προλεταριακή επανάσταση αλλά και την αντιιμπεριαλιστική, δημοκρατική και εθνικό - απελευθερωτική επανάσταση, αφορά το γενικό παγκόσμιο επαναστατικό προτσές.

Στη βάση της μαρξιστικής» λενινιστικής θεωρίας της επανάστασης ο σύντροφος Ενβέρ Χότζα υπεράσπισε και τη θέση των κλασσικών για την ηγεμονία του προλεταριάτου στην προλεταριακή και αντιιμπεριαλιστική επανάσταση και απέρριψε τις αντιμαρξιστικές θέσεις των σύγχρονων ρεβιζιονιστών όλων των αποχρώσεων (χρουτσωφικών, τιτοϊκών, μαοϊκών, ευρωκομμουνιστών) που αρνούνται τον ηγεμονικό ρόλο του προλεταριάτου στην επανάσταση.

Παράλληλα υπογράμμισε με ιδιαίτερη δύναμη ότι για την προετοιμασία και τη νίκη, όχι μόνο της προλεταριακής αλλά και της αντιιμπεριαλιστικής επανάστασης είναι απαραίτητη η ύπαρξη επαναστατικού μαρξιστικού - λενινιστικού κόμματος γιατί τα πρώην κομμουνιστικά και εργατικά κόμματα εκφυλίστηκαν σε ρεβιζιονιστικά κόμματα. Ο σύντροφος Ενβέρ Χότζα παρακολουθώντας το ρεβιζιονιστικά εκφυλισμό των πρώην κομμουνιστών και εργατικών κομμάτων κατέληξε στο βασικό συμπέρασμα ότι αυτό δεν είναι πλέον επαναστατικά κόμματα του προλεταριάτου, ότι έχουν προδώσει το μαρξισμό -λενινισμό, τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και την υπόθεση της προλεταριακής επανάστασης και του κομμουνισμού, ότι δεν πρόκειται ποτέ να επιστρέψουν σε μαρξιστικό - λενινιστικό δρόμο και ότι έχουν οριστικά μετατραπεί σε αστικά κόμματα σοσιαλδημοκρατικού τύπου και υπέδειξε στους κομμουνιστές να ξεκόψουν ιδεολογικά, πολιτικά και οργανωτικά απ’ αυτά και να αγωνιστούν για την ίδρυση μαρξιστικών - λενινιστικών κομμάτων τόσο στις καπιταλιστικές όσο και στις ρεβιζιονιστικές χώρες.

Ο σύντροφος Ενβέρ Χότζα απέρριψε, ξεσκέπασε και καταπολέμησε τις θέσεις των σύγχρονων ρεβιζιονιστών για το πέρασμα στο σοσιαλισμό μέσω "διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων" στα πλαίσια του αστικού συντάγματος και του καπιταλισμού, μέσω "ειρηνικού κοινοβουλευτικού δρόμου" και με τη βοήθεια του αστικού κράτους και υπεράσπισε τη βίαιη επανάσταση και την αναγκαιότητα της πλήρους συντριβής της αστικής κρατικής μηχανής σαν νόμων που διέπουν την προλεταριακή και αντιιμπεριαλιστική επανάσταση και σαν απαραίτητων προϋποθέσεων για την εγκαθίδρυση της διχτατορίας του προλεταριάτου. Έδειξε τον ουτοπικό χαραχτήρα των αντεπαναστατικών θεωριών των ρεβιζιονιστών σχετικά με το πέρασμα στο σοσιαλισμό και ταυτόχρονα αποκάλυψε την πραγματική ταξική τους ουσία σαν θεωριών στην υπηρεσία της διαιώνισης του καπιταλισμού και του ιμπεριαλισμού. Γενικεύοντας την πείρα του προλεταριάτου, θετική και αρνητική, πάνω σ’ αυτό το ζήτημα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η βίαιη επανάσταση είναι γενικά ισχύον νόμος της παγκόσμιας ανάπτυξης και τόνισε ότι το μαρξιστικό - λενινιστικό κόμμα του προλεταριάτου δε φοβάται τον εμφύλιο πόλεμο και ότι επαναστατική πάλη του προλεταριάτου πρέπει να οδηγήσει στη βίαιη κατάληψη της εξουσίας.

Ιδιαίτερη θέση στο θεωρητικό έργο του σύντροφού Ενβέρ Χότζα κατέχει η υπεράσπιση της μαρξιστικής - λενινιστικής θεωρίας της διχτατορίας του προλεταριάτου (που αποτελεί τον πυρήνα του μαρξισμού - λενινισμού) από τις επιθέσεις και τις διαστρεβλώσεις των σύγχρονων ρεβιζιονιστών, την οποία ο σύντροφος Ενβέρ Χότζα ανέπτυξε παραπέρα γενικεύοντας την ως τώρα θετική και αρνητική πείρα της οικοδόμησης του σοσιαλισμού.

2. Η ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΗ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ ΚΑΙ Η ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗ ΤΟΥ

Εκτός από την υπεράσπιση και παραπέρα ανάπτυξη της μαρξιστικής - λενινιστικής θεωρίας της προλεταριακής επανάστασης και των ζητημάτων που σχετίζονται μ’ αυτή, ιδιαίτερα μεγάλης αξίας στο έργο του σύντροφου Ενβέρ Χότζα είναι η υπεράσπιση της μαρξιστικής - λενινιστικής αντίληψης του σοσιαλισμού και της λύσης σειράς προβλημάτων που σχετίζονται με τις νομοτέλειες της οικοδόμησής του και την αποτροπή της παλινόρθωσης του καπιταλισμού.

Ο σύντροφος Ενβέρ Χότζα ξεσκέπασε όλες τις παραλλαγές του "σοσιαλισμού" των σύγχρονων ρεβιζιονιστών, όπως τον "πλουραλιστικό σοσιαλισμό" των ευρωκομμουνιστών, τον "αναπτυγμένο" ή "πραγματικό σοσιαλισμό" των σοβιετικών, τον "αυτοδιαχειριζόμενο σοσιαλισμό" των τιτοϊκών, το "μαοϊκό σοσιαλισμό", κλπ, και υπογράμμισε ότι μια είναι η επιστημονική αντίληψη του σοσιαλισμού, εκείνη των Μαρξ - Ένγκελς - Λένιν - Στάλιν και ότι ένας είναι ο σοσιαλισμός (αυτός που οικοδομήθηκε στη Σοβιετική Ένωση των Λένιν- Στάλιν και οικοδομείται σήμερα στην Αλβανία) και δεν υπάρχουν πολλά είδη "σοσιαλισμού" και ότι οι γενικές νομοτέλειες της οικοδόμησής του είναι κοινές για όλες τις χώρες, ανεξάρτητα από τις εθνικές ιδιομορφίες. Η απόρριψη στη θεωρία και την πράξη των νομοτελειών αυτών οδηγεί αναπόφευχτα στην παλινόρθωση του καπιταλισμού, όπως συνέβη στη Σοβιετική Ένωση και στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες. Υπογράμμιοε ιδιαίτερα ότι δεν υπάρχει και δε μπορεί να υπάρξει σοσιαλισμός χωρίς διχτατορία του προλεταριάτου.

Ο σύντροφος Ενβέρ Χότζα υπεράσπισε και ανέπτυξε παραπέρα τη μαρξιστική - λενινιστική θεωρία της διχτατορίας του προλεταριάτου. Γενικεύοντας την αρνητική πείρα της παλινόρθωσης του καπιταλισμού στη Σοβιετική Ένωση και τη θετική πείρα της Αλβανίας ο σύντροφος Ενβέρ Χότζα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η διχτατορία του προλεταριάτου είναι όχι μόνο απαραίτητη για όλη τη μεταβατική περίοδο από τον καπιταλισμό στον κομμουνισμό και ως την πλήρη νίκη σε παγκόσμια κλίμακα και για την οικοδόμηση της σοσιαλιστικής - κομμουνιστικής κοινωνίας αλλά και ότι είναι εντελώς απαραίτητο να ενισχυθεί και να τελειοποιηθεί. Η ύπαρξη και το δυνάμωμα της διχτατορίας του προλεταριάτου για όλη αυτή την ιστορική περίοδο συνδέεται με την ύπαρξη των τάξεων, την πάλη των τάξεων σε εσωτερικό και διεθνές επίπεδο, με την ύπαρξη των αντιθέσεων, με την βασική ανταγωνιστική αντίθεση μεταξύ καπιταλιστικού και σοσιαλιστικού δρόμου, με την ύπαρξη του κινδύνου και τη δυνατότητα του πισωγυρίσματος στον καπιταλισμό. Η διατήρηση και ισχυροποίηση της διχτατορίας του προλεταριάτου αποτελεί το πιο ισχυρό όπλο στην ταξική πάλη της εργατικής τάξης για την υπεράσπιση των σοσιαλιστικών καταχτήσεων και για να οδηγήσει ως το τέλος τη σοσιαλιστική επανάσταση.

Ο σύντροφος Ενβέρ Χότζα επεξεργάστηκε επίσης τη γραμμή της πάλης ενάντια στο γραφειοκρατισμό και το φιλελευθερισμό, τους δυο μεγάλους κινδύνους που απειλούν το σοσιαλιστικό κράτος και καθόρισε σωστά τη σχέση μεταξύ διχτατορίας και δημοκρατίας και τη σχέση μεταξύ στελεχών και μαζών τονίζοντας ότι χωρίς διχτατορία του προλεταριάτου δε μπορεί να υπάρξει πραγματική δημοκρατία για τις μάζες και αντίθετα το παραπέρα βάθαιμα της σοσιαλιστικής δημοκρατίας συμβάλλει στο δυνάμωμα της διχτατορίας του προλεταριάτου. Και τα δυο μαζί, και η εφαρμογή των άλλων μέτρων (μείωση της διαφοράς μισθών, υποχρεωτική δουλειά σε εργοστάσια των στελεχών για ορισμένο διάστημα, κλπ.) αποτελούν εγγύηση για την αποτροπή της εμφάνισης προνομιούχων και γραφειοκρατικών στρωμάτων, που αποτελούν την κοινωνική βάση του ρεβιζιονισμού και ανοίγουν το δρόμο στην παλινόρθωση του καπιταλισμού. Πάνω σ’ αυτό το σπουδαίο ζήτημα το έργο του σύντροφου Ενβέρ Χότζα είναι πολύ πλούσιο σε νέες ιδέες.

Ταυτόχρονα ο σύντροφος Ενβέρ Χότζα ανασκεύασε και τις αντιμαρξιστικές θεωρίες των σοβιετικών ρεβιζιονιστών που αρνούνται την αναγκαιότητα ύπαρξης της διχτατορίας του προλεταριάτου ως τον κομμουνισμό και έχουν διατυπώσει τη θέση ότι το πέρασμα στον κομμουνισμό δε γίνεται με τη βοήθεια της διχτατορίας του προλεταριάτου αλλά μ’ ένα αταξικό κράτος, το λεγόμενο "κράτος όλου του λαού" (όμως δεν υπάρχουν αταξικά κράτη, κράτη πάνω και έξω από τάξεις), που δεν είναι άλλο από το σημερινό σοβιετικό αστικό κράτος. Επίσης ξεσκέπασε τις αντιλήψεις των γιουγκοσλάβων και Ευρωκομμουνιστών ρεβιζιονιστών και εκείνη του Μάο Τσετούνγκ που συνδέει την ύπαρξη της διχτατορίας του προλεταριάτου με την ύπαρξη των ανταγωνιστικών τάξεων σαν τάξεων ως τον κομμουνισμό, θεωρία που οδήγησε στη διατήρηση των εκμεταλλευτριών τάξεων στην Κίνα.

Σχετικά με το ρόλο του επαναστατικού κόμματος στο σύστημα της διχτατορίας του προλεταριάτου ο σύντροφος Ενβέρ Χότζα υπογράμμισε ιδιαίτερα την ενίσχυση του καθοδηγητικού του ρόλου σαν της μοναδικής ηγετικής δύναμης του κράτους και της σοσιαλιστικής κοινωνίας και τόνισε ότι χωρίς την άμεση, μοναδική και αδιαίρετη καθοδήγηση του επαναστατικού κόμματος δεν υπάρχει και δε μπορεί να υπάρξει διχτατορία του προλεταριάτου. Ιδιαίτερη σημασία έδωσε ο σύντροφος Ενβέρ Χότζα και στα ζητήματα των σχέσεων κάματος - εργατικής τάξης, κόμματος - μαζών, επαναστατικοποίηση του κόμματος και των στελεχών, εργατικός έλεγχος, πραχτική συμμετοχή των εργαζομένων στη διεύθυνση της χώρας, κλπ, στα οποία για πρώτη φορά δόθηκε λύση. Ο σύντροφος Ενβέρ Χότζα καταδίκασε και απόρριψε την αντιμαρξιστική θεωρία των χρουτσωφικών ρεβιζιονιστών σύμφωνα με την οποία το επαναστατικό κόμμα χάνει τον ταξικό του χαραχτήρα και γίνεται "κόμμα όλου του λαού".

Μεγάλης θεωρητικής και πραχτικής αξίας είναι και τα συμπεράσματα του συντρόφου Ενβέρ Χότζα σχετικά με την πάλη των τάξεων και τις αντιθέσεις στο σοσιαλισμό. Γενικεύοντας την πείρα της πάλης των τάξεων στην Αλβανία και ιδιαίτερα το πισωγύρισμα της Σοβιετικής Ένωσης και των άλλων χωρών στον καπιταλισμό κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η πάλη των τάξεων συνεχίζεται και μετά την οικοδόμηση της οικονομικής βάσης του σοσιαλισμού και την εξάλειψη των εκμεταλλευτριών τάξεων, ότι παραμένει σαν αντικειμενικός νόμος ως τον κομμουνισμό, ότι είναι η βασική κινητήρια δύναμη που προωθεί την επανάσταση και την οικοδόμηση του σοσιαλισμού, διαφυλάσσει το σοσιαλισμό από τον κίνδυνο της καπιταλιστικής παλινόρθωσης και εξασφαλίζει τις νίκες της εργατικής τάξης. Η πάλη των τάξεων, έχει τονίσει ο σύντροφος Ενβέρ Χότζα στο 7ο Συνέδριο του ΚΕΑ, «είναι και στο σοσιαλισμό αντικειμενικό φαινόμενο, είναι κινητήρια δύναμη που προωθεί την επανάσταση και το σοσιαλισμό» και ότι «η οικοδόμηση του σοσιαλισμού είναι προτσές σκληρής ταξικής πάλης», πράγμα που σημαίνει ότι αντικειμενικό φαινόμενο δεν είναι μόνο η πάλη των τάξεων αλλά και η όξυνσή της.

Ο σύντροφος Ενβέρ Χότζα έχει αναλύσει βαθιά και τις αντικειμενικές και υποκειμενικές αιτίες ύπαρξης της πάλης των τάξεων, όπως η ύπαρξη υπολειμμάτων των εκμεταλλευτριών τάξεων, η εχθρική καπιταλιστικό - ρεβιζιονιστική περικύκλωση, τα υπολείμματα της αστικής κοινωνίας, η γέννηση νέων αντισοσιαλιστικών στοιχείων, κλπ.

Την πάλη των τάξεων ο σύντροφος Ενβέρ Χότζα τη θεωρεί σαν πάλη που διεξάγεται τόσο ενάντια στους εσωτερικούς και εξωτερικούς εχθρούς και ο όλα τα μέτωπα (πολιτικό, οικονομικό και ιδεολογικό) όσο και μέσα στο λαό και στο κόμμα ενάντια στα διάφορα εχθρικά στοιχεία που παρεκκλίνουν από την επαναστατική γραμμή και υπονομεύουν την ενότητα και μονολιθικότητα του κόμματος.

Το ζήτημα της πάλης των τάξεων στο σοσιαλισμό ο σύντροφος Ενβέρ Χότζα το συνδέει πάντα με το ζήτημα των ανταγωνιστικών και μη ανταγωνιστικών αντιθέσεων στο σοσιαλισμό, Μελετώντας το ζήτημα των αντιθέσεων στη μεταβατική περίοδο από τον καπιταλισμό στον κομμουνισμό κατέληξε στο συμπέρασμα ότι στο σοσιαλισμό υπάρχουν τόσο οι μη ανταγωνιστικές αντιθέσεις, που είναι χαραχτηριστικές για το σοσιαλισμό όσο και οι ανταγωνιστικές αντιθέσεις, οι οποίες, παρά τους αντίθετους ισχυρισμούς των χρουτσωφικών ρεβιζιονιστών, δεν εξαλείφονται με την εξάλειψη των εκμεταλλευτριών τάξεων και είναι προϊόν των κηλίδων της παλιάς αστικής κοινωνίας που υπάρχουν ακόμα στο σοσιαλισμό και της πίεσης της αστικό - ρεβιζιονιστικής περικύκλωσης.

Οι ταξικές αντιθέσεις στο σοσιαλισμό, τονίζει ο σύντροφος Ενβέρ Χότζα, λύνονται μέσω της πάλης των τάξεων: Οι μεν ανταγωνιστικές μόνο με τη μέθοδο της βίας, ενώ οι μη ανταγωνιστικές με τη μέθοδο της πειθούς.

Ο σύντροφος Ενβέρ Χότζα απέρριψε και ξεσκέπασε την αντιμαρξιστική θεωρία των χρουτσωφικών ρεβιζιονιστών σύμφωνα με την οποία η πάλη των τάξεων στο σοσιαλισμό "απονεκρώνεται" μετά την οικοδόμηση της οικονομικής του βάσης καθώς και εκείνη της άρνησης της ύπαρξης των ανταγωνιστικών αντιθέσεων που οδηγεί και πάλι στην άρνηση της πάλης των τάξεων. Απέρριψε επίσης τη θέση του Μάο Τσετούνγκ που συνδέει την ύπαρξη των ανταγωνιστικών αντιθέσεων με την ύπαρξη της αστικής τάξης σαν τάξη στο σοσιαλισμό. Υπογραμμίζοντας ο σύντροφος Ενβέρ Χότζα ότι η πάλη των τάξεων διεξάγεται και στις γραμμές του κόμματος από τη μια ενάντια στα εχθρικά, φραξιονιστικά προδοτικά στοιχεία που υπονομεύουν την ενότητα του επαναστατικού κόμματος και από την άλλη ενάντια στην επίδραση της ξένης ιδεολογίας στο κόμμα, απόρριψε και ανασκεύασε και τη ρεβιζιονιστική θέση του Μάο Τσετούντγκ που θεωρεί το κόμμα στίβο τάξεων και ταξικής πάλης, στο οποίο υπάρχουν δυο γραμμές μια προλεταριακή και μια αστική και τόνισε ότι το επαναστατικό κόμμα είναι κόμμα μονολιθικό και έχει μόνο μια γραμμή, τη μαρξιστική - λενινιστική γραμμή.

Νέες ιδέες και θέσεις διατυπώνει ο σύντροφος Ενβέρ Χότζα και πάνω στα σύνθετα προβλήματα της ιδεολογικής και πολιτιστικής επανάστασης.

Απορρίπτοντας το λεγόμενο "ιδεολογικό πλουραλισμό" των σύγχρονων ρεβιζιονιστών καθώς και την αντιμαρξιστική θέση του Μάο Τσετούννκ "να ανθίζουν εκατό λουλούδια και να συναγωνίζονται εκατό σχολές" στο σοσιαλισμό υπεράσπισε τη μαρξιστική θέση σύμφωνα με την οποία στο σοσιαλισμό υπάρχει μόνο μια κυρίαρχη ιδεολογία και αυτή είναι η μαρξιστική - λενινιστική ιδεολογία της εργατικής τάξης.

Μεγάλης σημασίας υπήρξε η πάλη που καθοδήγησε ο σύντροφος Ενβέρ Χότζα στην Αλβανία ενάντια σ’ όλα τα ρεύματα της εχθρικής ιδεολογίας συμπεριλαμβανομένης και της θρησκείας, πρόβλημα που για πρώτη φορά λύθηκε στην ιστορία της ανθρωπότητας όταν η Αλβανία το 1967 έγινε η πρώτη χώρα στον κόσμο χωρίς εκκλησιές και παπάδες. Μεγάλης σημασίας υπήρξαν και τα μέτρα που πάρθηκαν για την επαναστατικοποίηση όλης της ζωής της κοινωνίας.

Σχετικά με τα οικονομικά ζητήματα της οικοδόμησης του σοσιαλισμού ο σύντροφος Ενβέρ Χότζα απέρριψε τις καπιταλιστικού χαραχτήρα οικονομικές μεταρρυθμίσεις (κέρδος σαν σκοπός της παραγωγής και κριτήριο των επιχειρήσεων, νόμος της αξίας σαν ρυθμιστής της παραγωγής, επέχταση των εμπορευματο - χρηματικών σχέσεων, αποκέντρωση και εξάλειψη του κεντρικού σχεδιασμού, αυτονομία των επιχειρήσεων και ανταγωνισμό, κλπ.) που εφαρμόστηκαν στη Σοβιετική Ένωση και στις άλλες πρώην σοσιαλιστικές χώρες και υπογράμμισε ότι αυτές έχουν σα σκοπό τη διάλυση των σοσιαλιστικών σχέσεων παραγωγής και την παλινόρθωση του καπιταλισμού.

Παράλληλα καταπολέμησε όλες τις αντιλήψεις των ρεβιζιονιστών που απέδιδαν στο σοσιαλισμό νόμους και βασικά χαραχτηριστικά του καπιταλισμού και τους έβαζαν την ετικέτα "σοσιαλιστικά".

Ο σύντροφος Ενβέρ Χότζα υπεράσπισε επίσης τη μαρξιστική - λενινιστική θεωρία της μεταβατικής περιόδου από τον καπιταλισμό στον κομμουνισμό καθώς και εκείνη των δυο φάσεων της κομμουνιστικής κοινωνίας και απέρριψε τις αντιμαρξιστικές απόψεις των χρουτσωφικών ρεβιζιονιστών νια μεταβατική περίοδο από τον καπιταλισμό στο σοσιαλισμό και για 3 φάσεις της κομμουνιστικής κοινωνίας.

Ο σύντροφος Ενβέρ Χότζα έδωσε απάντηση και στο εξής βασικό ερώτημα: Πότε μπορεί να θεωρηθεί σαν λυμένο το ζήτημα της νίκης του σοσιαλισμού; Υπογράμμισε ότι η νίκη του σοσιαλισμού μόνο τότε μπορεί πλέρια και οριστικά να εξασφαλιστεί, όταν ο κίνδυνος της καπιταλιστικής παλινόρθωσης έχει ολοκληρωτικά εξαλειφθεί, κίνδυνος που δεν προέρχεται μόνο από τις παλιές εκμεταλλεύτριες τάξεις και τους εξωτερικούς εχθρούς, αλλά και από τον εσωτερικό αστικο - ρεβιζιονιστικό εκφυλισμό, όπως συνέβη στη Σοβιετική Ένωση και στις άλλες πρώην σοσιαλιστικές χώρες. Ο κίνδυνος του αστικό - ρεβιζιονιστικού εκφυλισμού και της παλινόρθωσης του καπιταλισμού υπάρχει όσον καιρό θα υπάρχουν στο εσωτερικό μιας σοσιαλιστικής χώρας υπολείμματα του καπιταλισμού και θα υπάρχει η πίεση και επίδραση του αστικό - ρεβιζιονιστικού κόσμου απ’ έξω. Η νίκη του σοσιαλισμού μπορεί να θεωρηθεί οριστική μόνο όταν εξαλειφθούν στο εσωτερικό τα υπολείμματα αυτά και σε παγκόσμια κλίμακα νικήσει ο σοσιαλισμός.

3. Ο ΑΣΤΙΚΟ - ΡΕΒΙΖΙΟΝΙΣΤΙΚΟΣ ΕΚΦΥΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΠΑΛΙΝΟΡΘΩΣΗΣ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ

Μεγάλη και ιδιαίτερης σημασίας είναι η συμβολή του σύντροφου Ενβέρ Χότζα στην ανάπτυξη της θεωρίας του μαρξισμού - λενινισμού στο ζήτημα του ρεβιζιονιστικού εκφυλισμού και της παλινόρθωσης του καπιταλισμού.

Η εμφάνιση και κυριαρχία του ρεβιζιονισμού στη Σοβιετική Ένωση, η ανατροπή της διχτατορίας του προλεταριάτου, η καταστροφή των καταχτήσεων της εργατικής τάξης, η διάλυση των σοσιαλιστικών σχέσεων παραγωγής και η παλινόρθωση του καπιταλισμού έθεσαν στο κομμουνιστικό κίνημα για λύση ένα μεγάλο, εντελώς νέο και βασικό πρόβλημα: Πως είναι δυνατόν να αποφευχτεί ένας τέτοιος κίνδυνος και πως μπορεί να κατοχυρωθεί η επανάσταση και η οικοδομήση του σοσιαλισμού; Έμπαινε λοιπόν το καθήκον να αποκαλυφθούν οι αιτίες της γέννησης του ρεβιζιονισμού και του ρεβιζιονιστικού εκφυλισμού και να βρεθούν τα μέτρα που έπρεπε να παρθούν για να αποφευχτεί αυτός ο εκφυλισμός.

Κατ’ αρχήν ο σύντροφος Ενβέρ Χότζα διατύπωσε τη θέση, ότι η απομάκρυνση του ΚΚΣΕ και των κομμάτων των σοσιαλιστικών χωρών από το μαρξισμό - λενινισμό και η προδοσία του εκ μέρους τους θα οδηγήσει αναπόφευχτα στην ανατροπή του σοσιαλισμού και την παλινόρθωση του καπιταλισμού, θέση που σήμερα επιβεβαιώνεται από την πορεία αυτών των χωρών, οι οποίες έχουν μετατραπεί πλέρια και οριστικά σε καπιταλιστικές χώρες, η δε Σοβιετική Ένωση σε ιμπεριαλιστική υπερδύναμη.

Αργότερα και στη συνέχεια ο σύντροφος Ενβέρ Χότζα προχώρησε στην ανάλυση των σχέσεων παραγωγής στη Σοβιετική Ένωση και στις άλλες πρώην σοσιαλιστικές χώρες και απέδειξε ότι σ’ αυτές κυριαρχεί ένα κρατικομονοπωλιακός καπιταλισμός νέου τύπου, ένας καπιταλισμός με τις δικές του ιδιομορφίες, ιδιομορφίες που σχετίζονται με το γεγονός ότι αυτός προήλθε από την ανατροπή του σοσιαλισμού, αλλά στον οποίο συναντούμε και τα δυο ουσιώδη χαραχτηριστικά του καπιταλισμού: 1) Την εμπορευματική παραγωγή σαν γενική μορφή παραγωγής και 2) τη μετατροπή της εργατικής δύναμης σε εμπόρευμα, καθώς και όλους τους χαραχτηριστικούς για τον καπιταλισμό νόμους (νόμος του ανώτατου κέρδους, νόμος της αξίας σαν ρυθμιστής της παραγωγής, κλπ,).

Το επιστημονικό αυτό συμπέρασμα του σύντροφου Ενβέρ Χότζα έχει μεγάλη σημασία για δυο λόγους: Από τη μια για να αποκαλυφτεί ότι η σημερινή Σοβιετική Ένωση όχι μόνο δεν ανήκει στο στρατόπεδο της επανάστασης αλλά έχει περάσει οριστικά στο στρατόπεδο της αντεπανάστασης και έχει μετατραπεί σε ιμπεριαλιστική υπερδύναμη και από την άλλη γιατί ανασκευάζει την αστική προπαγάνδα που παρουσιάζει τη χρεωκοπία του συστήματος των ρεβιζιονιστικών χωρών δηλαδή του καπιταλισμού που κυριαρχεί εκεί σαν χρεωκοπία του σοσιαλιστικού συστήματος.

Παράλληλα ο σύντροφος Ενβέρ Χότζα προχώρησε παραπέρα σε μια βαθιά και ολόκληρη ανάλυση αυτού του προτσές εκφυλισμού του σοσιαλισμού στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες και επισήμανε τις αιτίες του, αντικειμενικού και υποκειμενικού χαραχτήρα. Τόνισε ότι, εκτός από την πίεση του παγκόσμιου ιμπεριαλισμού (ιδεολογική, οικονομική, πολιτική, στρατιωτική), η κυριότερη και καθοριστικότερη αιτία της γέννησης του ρεβιζιονισμού στη Σοβιετική Ένωση και στις άλλες χώρες πρέπει να αναζητηθεί στο εσωτερικό και αυτή είναι η αστική επίδραση από τα μέσα. Το έργο του σύντροφου Ενβέρ Χότζα περιέχει ολοκληρωμένη ανάλυση αυτών των αιτιών.

Μετά από αυτή την ανάλυση ο σύντροφος Ενβέρ Χότζα κατέληξε στο βασικό συμπέρασμα, ότι ο ρεβιζιονιστικός εκφυλισμός έχει την αφετηρία του στον εκφυλισμό του εποικοδομήματος, ιδιαίτερα στον εκφυλισμό του επαναστατικού κόμματος και της διχτατορίας του προλεταριάτου και στη συνέχεια αγκαλιάζει και τους άλλους τομείς της κοινωνικής ζωής μιας σοσιαλιστικής χώρας και οδηγεί στην πλήρη παλινόρθωση του καπιταλισμού. Την κύρια κοινωνική βάση του ρεβιζιονισμού τόνισε ο σύντροφος Ενβέρ Χότζα την αποτελεί η γέννηση ενός προνομιούχου στρώματος.

Ένα εξίσου μεγάλης σημασίας συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε ρ σύντροφος Ενβέρ Χότζα είναι, ότι η παλινόρθωση του καπιταλισμού δεν είναι αναπόφευχτη, δεν είναι μοιραίο γεγονός και ότι μπορεί να αποτραπεί ολοκληρωτικά. Η ορθότητα του συμπεράσματος αυτού επιβεβαιώνεται από την ίδια την ύπαρξη και την επιτυχή οικοδόμηση του σοσιαλισμού σήμερα στην Αλβανία, όπου ο σύντροφος Ενβέρ Χότζα πήρε μια σειρά μέτρα σ’ όλα τα επίπεδα και έφραξε έτσι το δρόμο της γέννησης του ρεβιζιονισμού και του ρεβιζιονιστικού εκφυλισμού της Αλβανίας. Πάνω σ’ αυτό το ζήτημα ο σύντροφος Ενβέρ Χότζα πρόσφερε μια ιδιαίτερη και μεγάλης αξίας συμβολή στη θεωρία και την πράξη του σοσιαλισμού.

4. OΙ ΔΥΟ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΥΠΕΡΔΥΝΑΜΕΙΣ ΕΠΑ ΚΑΙ ΕΣΣΔ

Ο σύντροφος Ενβέρ Χότζα αναλύοντας τη σημερινή διεθνή κατάσταση και αναφερόμενος στις δυο ιμπεριαλιστικές υπερδυνάμεις ΕΠΑ και ΕΣΣΔ διατύπωσε τη θέση, ότι "είναι οι μεγαλύτερες και οι πιο επικίνδυνες επιθετικές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις που γνώρισε η ιστορία. Οι υπερδυνάμεις, χωριστά ή ενωμένες, στο ίδιο μέτρο και στον ίδιο βαθμό, εκπροσωπούν τον κυριότερο εχθρό για το σοσιαλισμό, για τη λευτεριά και την ανεξαρτησία των εθνών, τη μεγαλύτερη δύναμη για την υπεράσπιση των καταπιεστικών και εκμεταλλευτικών συστημάτων, τον άμεσο κίνδυνο για να ρίξουν την ανθρωπότητα σ’ έναν τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο".

Η θέση αυτή του σύντροφου Ενβέρ Χότζα είναι πολύ σημαντική τόσο για τον αγώνα του προλεταριάτου όσο και για τον αγώνα των λαών ενάντια στον ιμπεριαλισμό και το σοσιαλιμπεριαλισμό.

Ταυτόχρονα απέρριψε την αντιμαρξιστική θεωρία "των τριών κόσμων" καθώς και τη θέση της στήριξης στον ένα ιμπεριαλισμό για να καταπολεμηθεί ο άλλος.

Αυτό που μόνιμα και βασικά χαραχτηρίζει τις σχέσεις μεταξύ αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και σοβιετικού σοσιαλιμπεριαλισμού, τονίζει ο σύντροφος Ενβέρ Χότζα, είναι ο ανταγωνισμός τους για παγκόσμια ηγεμονία. Παράλληλα αυτές έρχονται και σε συνεννόηση και συνεργασία για το μοίρασμα των ζωνών επιρροής σε βάρος των συμφερόντων των λαών και για την κατάπνιξη του επαναστατικού τους αγώνα.

Ο σύντροφος Ενβέρ Χότζα διατύπωσε τη θέση ότι η σημερινή Σοβιετική Ένωση έχει μετατραπεί σε ιμπεριαλιστική υπερδύναμη αφού πρώτα ανέλυσε το αντεπαναστατικό προτσές που σημειώθηκε σ’ αυτή και θεμελίωσε επιστημονικά τη θέση ότι σ’ αυτή έχει παλινορθωθεί πλέρια ο καπιταλισμός. Έτσι θεμελίωσε τη θέση ότι η Σοβιετική Ένωση δεν ανήκει πλέον στις δυνάμεις της επανάστασης αλλά σε κείνες της αντεπανάστασης, στις δυνάμεις του καπιταλισμού και του ιμπεριαλισμού.

5. ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΚΙΝΑΣ ΚΑΙ Η ΛΕΓΟΜΕΝΗ "ΣΚΕΨΗ ΜΑΟ ΤΣΕΤΟΥΝΓΚ"

Στο σύντροφο Ενβέρ Χότζα ανήκει η τιμή που πρώτος έθεσε στην ιστορία του κομμουνιστικού κινήματος και έλυσε το ζήτημα της Κίνας δηλαδή το αν στην Κίνα η αστικό - δημοκρατική επανάσταση εξελίχθηκε σε σοσιαλιστική ή όχι, αν οικοδομήθηκε σ’ αυτή ο σοσιαλισμός ή αν συνεχίζονταν η καπιταλιστική ανάπτυξη καθώς και το ζήτημα αν ο Μάο Τσετούνγκ ήταν μαρξιστής - λενινιστής ή ρεβιζιονιστής.

Αναλύοντας βαθιά και ολόπλευρα την οικονομικο - κοινωνική και πολιτική κατάσταση στην Κίνα ο σύντροφος Ενβέρ Χότζα κατέληξε στο συμπέρασμα, ότι "εφ’ όσον στην Κίνα η εργατική τάξη μοίρασε την εξουσία με την αστική τάξη, εφ’ όσον η αστική τάξη διατήρησε τα προνόμια της, η εξουσία που είχε εγκαθιδρυθεί στην Κίνα δε μπορούσε να ήταν εξουσία του προλεταριάτου, συνεπώς και η κινέζικη επανάσταση δε μπορούσε να εξελιχτεί σε σοσιαλιστική επανάσταση". Και: "Σα συνέπεια αυτών των αντιμαρξιστικών αντιλήψεων σχετικά με τις αντιθέσεις, σχετικά με τις τάξεις και σχετικά με το ρόλο τους στην επανάσταση, που διακηρύσσει η "σκέψη Μάο Τσετούνγκ", η Κίνα δε βάδισε ποτέ το σωστό δρόμο της σοσιαλιστικής οικοδόμησης".

Υποβάλλοντας επίσης σε κριτική, από μαρξιστική - λενινιστική σκοπιά, τη λεγόμενη "σκέψη Μάο Τσετούνγκ" ο σύντροφος Ενβέρ Χότζα αποκάλυψε το αντιμαρξιστικό - αντιλενινιστικό της περιεχόμενο και κατέληξε στο συμπέρασμα, "ότι ο Μάο Τσετούνγκ δεν ήταν μαρξιστής - λενινιστής, μα δημοκράτης, προοδευτικός επαναστάτης, που ήταν για μακρό χρονικό διάστημα επικεφαλής του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας και που έπαιξε σημαντικό ρόλο στη νίκη της κινέζικης δημοκρατικής, αντιιμπεριαλιστικής επανάστασης" και "ότι ο Μάο Τσετούνγκ είναι αντιμαρξιστής και η "σκέψη Μάο Τσετούνγκ" αντιμαρξιστική".

Κατ’ αυτόν τον τρόπο ο σύντροφος Ενβέρ Χότζα έθεσε εκ νέου το ζήτημα της σχέσης της αντιιμπεριαλιστικής με τη σοσιαλιστική επανάσταση, τόνισε τη στενή σύνδεση μεταξύ τους καθώς, που είναι το πιο σπουδαίο, και την αναγκαιότητα του περάσματος από τη μια στην άλλη για να καταργηθεί ο καπιταλισμός και να οικοδομηθεί ο σοσιαλισμός.

6. Η ΠΑΛΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΡΕΒΙΖΙΟΝΙΣΜΟ

Στο ζήτημα του ξεσκεπάσματος και της πάλης ενάντια στο σύγχρονο ρεβιζιονισμό όλων των αποχρώσεων (χρουτσωφικό, τιτοϊκό, ευρωκομμουνιστικό, μαοϊκό) η μεγάλη τιμή ανήκει στο σ. Ενβέρ Χότζα, ο οποίος διατύπωσε τις βασικότερες θέσεις αυτής της πάλης, επεξεργάστηκε τα θεωρητικά επιχειρήματα και ανασκεύασε όλες τις αντεπαναστατικές θεωρίες των σύγχρονων ρεβιζιονιστών.

Υπογράμμισε απ’ την αρχή και υπεράσπισε πάντα με συνέπεια τη θέση ότι ο σύγχρονος ρεβιζιονισμός το βασικό κίνδυνο του κομμουνιστικού κινήματος και τον χαραχτηρίζει σαν αναπόσπαστο τμήμα της στρατηγικής του ιμπεριαλισμού ενάντια στην επανάσταση και υπέδειξε στους κομμουνιστές ότι πρέπει να διεξάγουν μια διαρκή και ασταμάτητη πάλη ενάντιά του. Παράλληλα αποκάλυψε τις υποκειμενικές και αντικειμενικές αιτίες της εμφάνισης του ρεβιζιονισμού.

Σχετικά με την επικράτηση του σύγχρονου ρεβιζιονισμού στα κομμουνιστικά κόμματα διατύπωσε δυο βασικές θέσεις: Πρώτο ότι η επικράτηση του ρεβιζιονισμού στα κομμουνιστικά κόμματα οδηγεί αναπόφευχτα στον αστικό εκφυλισμό τους και δεν είναι ποτέ δυνατό να ξαναγίνουν αυτά επαναστατικά και δεύτερο ότι η επικράτηση του ρεβιζιονισμού στα κόμματα των σοσιαλιστικών χωρών οδηγεί αναπόφευχτα στην ανατροπή της διχτατορίας του προλεταριάτου, την κατάργηση του σοσιαλισμού και την πλήρη παλινόρθωση του καπιταλισμού.

Την πάλη ενάντια στο σύγχρονο ρεβιζιονισμό ο σύντροφος Ενβέρ Χότζα τη θεωρεί απαραίτητη προϋπόθεση και για τη διεξαγωγή της πάλης ενάντια στον ιμπεριαλισμό και ιδιαίτερα ενάντια στις δυο ιμπεριαλιστικές υπερδυνάμεις ΕΠΑ και ΕΣΣΔ.

Ολόκληρο το θεωρητικό έργο του σύντροφου Ενβέρ Χότζα χαραχτηρίζεται από μια διαρκή αντιπαράθεση μεταξύ του μαρξισμού - λενινισμού και του σύγχρονου ρεβιζιονισμού, πάλη κατά την οποία ο σ. Ενβέρ Χότζα αντικρούοντας τις αντιμαρξιστικές αντιλήψεις των σύγχρονων ρεβιζιονιστών αναπτύσσει ταυτόχρονα παραπέρα το μαρξισμό - λενινισμό στην εποχή μας.

ΧΑΙΡΕΤΙΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥ ΕΝΒΕΡ ΧΟΤΖΙΑ ΣΤΟΝ ΑΛΒΑΝΙΚΟ ΛΑΟ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΤΗΣ 40ΗΣ ΕΠΕΤΕΙΟΥ ΤΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα «ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ», Όργανο της Οργάνωσης των Κομμουνιστών Μαρξιστών - Λενινιστών Ελλάδας, Χρόνος 3ος, Αριθ. Φύλλου 12, Δεκέμβριος 1984
Αντί του β’ μέρους του άρθρου «ΛΣΔ Αλβανίας: Η μόνη σοσιαλιστική χώρα στον κόσμο. O σοσιαλισμός οικοδομείται σύμφωνα με τη διδασκαλία των Μαρξ - Ένγκελς - Λένιν – Στάλιν», αναδημοσιεύουμε το χαιρετιστήριο του συντρόφου Ενβέρ Χότζια στον αλβανικό λαό με την ευκαιρία της 40ης επετείου από την απελευθέρωση της Αλβανίας.

ΧΑΙΡΕΤΙΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥ ΕΝΒΕΡ ΧΟΤΖΙΑ ΣΤΟΝ ΑΛΒΑΝΙΚΟ ΛΑΟ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΤΗΣ 40^ΗΣ ΕΠΕΤΕΙΟΥ ΤΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ

Χαρούμενα τις γιορτές του Νοέμβρη, Ακριβή Αλβανία,
Χαρούμενος θαυμάσιε λαέ μας,

Αγαπημένη μου Πατρίδα, συμπληρώθηκαν 72 χρόνια από τότε που ανακήρυξες την ανεξαρτησία. Συμπληρώθηκαν 40 χρόνια που ζεις και προοδεύεις στο σοσιαλισμό, απελευθερωμένη μια για πάντα από την καταπίεση και εκμετάλλευση, από τις ραδιουργίες και τις ποταπότητες των ξένων καταχτητών και των εσωτερικών εχθρών.
Ατέλειωτα βάσανα και δυστυχίες έχεις υποφέρει, Αλβανία μου, στη διάρκεια όλων των αιώνων. Δύσκολα να βρεθεί στον κόσμο μια μικρή χώρα σαν την Αλβανία μας, με έναν τέτοιο λαό σαν ο αλβανικός λαός, που να έχει αγωνιστεί τόσο πολύ, που να έχει τολμήσει τόσο πολύ, να έχει δείξει τόση ανδρεία και σύνεση, που να έχει συντρίψει όλους τους εχθρούς και να έχει βγει περήφανος μπροστά στην ιστορία, να έχει βγει ελεύθερος και κυρίαρχος, να έχει αρπάξει την εξουσία με τα όπλα του, χωρίς να έχει και χωρίς να ζητήσει κανενός τη βοήθεια.
Εχθροί από τους πιο άγριους έχουν επιτεθεί και έχουν ζητήσει να εξαλείψουν αυτό το γενναίο λαό από την πρόσοψη της γης, να σβήσουν την Αλβανία από το χάρτη του κόσμου, να τη διαμελίσουν και να τη μοιράσουν ανάμεσα στους γείτονες της, κυρίαρχοι των οποίων ήταν οι κατασκοπίες των μεγάλων δυνάμεων. Μάταια όμως. Η Αλβανία και οι αλβανοί αγωνίστηκαν και νίκησαν. Αυτή ήταν, είναι και θα είναι αθάνατη.
Για τις μεγάλες αυτές αξίες, Αλβανία μου, λαέ μου, μιλάει η ιστορία. Μιλάει η ιστορία με μεγαλύτερη δύναμη σήμερα. Αυτή όμως έχει μιλήσει και πριν, παρ’ όλο που οι ξένοι εχθροί έκαναν το παν ώστε η φωνή σου να μην ακουστεί πουθενά.
Πολλοί εχθροί πάτησαν το πάτριο έδαφος μας. Οι Ρωμαίοι του Καίσαρα και του Μάρκ Αντώνιο, οι Οθωμανοί, οι σέρβικες ορδές από το Σταφάν Ντουσάν και μέχρι τους Καραγιόργεβιτς, τους Έλληνες του Βενιζέλου και του Ζωγράφου, τους Ιταλούς του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και εκείνους του Μουσολίνι, τους Αυστροουγγαρέζους του Φραντζ Γιόζεφ, τους Γερμανούς του Χίτλερ.
Εσύ όμως, Αλβανικέ λαέ, αντιμετώπισες όλους αυτούς τους εισβολείς, βγαίνοντας ύστερα από κάθε κατάχτηση πιο ενωμένος, πιο ανανεωμένος, πιο αποφασισμένος, για να μη σκύψεις το κεφάλι μπροστά σε κανέναν.
Τα αρχεία των Καγκελαριών των ευρωπαϊκών κρατών είναι γεμάτα με ντοκουμέντα που επιβεβαιώνουν τον αγώνα σου, την ανδρεία και τους φλογερούς σου πόθους για λευτεριά. Τα αρχεία αυτά όμως, ακόμα και σήμερα δεν ανοίγονται. Αυτά μένουν κλειστά.
Καλύτερα όμως και πιο καθαρά απ’ ότι τα έγγραφα των ξένων γραφείων, η μεγαλοπρεπής ιστορία σου, ηρωικέ λαέ, έχει γραφεί με αίμα και με ιδρώτα και έχουν τραγουδηθεί από γενεά σε γενεά, από σένα τον ίδιο. Έτσι εσύ τραγούδησες τον εαυτό σου στο αίμα σου, στην αιωνιότητά σου. Τα τραγούδια αυτά ενέπνεαν τις γενεές, τη μια μετά την άλλη, τις εξόπλιζαν με την αγάπη για την πατρίδα, για τη λευτεριά, τους διηγούνταν για την ανδρεία, την αποφασιστικότητα, για την αλυγισία των παπούδων τους, τους διηγούνταν ότι μόνο με αίμα και ιδρώτα μπορεί να υπερασπίζονταν η λευτεριά, η τιμή, η γλώσσα, τα ήθη και έθιμα, η κουλτούρα. Στα τραγούδια σου αναφέρεται η βοήθεια που εσύ Αλβανικέ λαέ έδωσες στους άλλους λαούς κατά τη διάρκεια της ιστορίας. Αυτά είναι τραγούδια για τον Σκερντέμπεη και τα παλληκάρια του αλβανούς που βοήθησαν Ουνίαδη, που βοήθησαν το βασίλειο της Νεάπολης να απελευθερωθεί. Είναι τραγούδια για τα παιδιά σου που πήγαν να πολεμήσουν και στη Γαλλία με το στρατάρχη Ντε Κορσί, είναι τραγούδια για τα παλληκάρια αυτής της γης, που βοήθησαν την επανάσταση για την ανεξαρτησία της Ελλάδας. Και που δεν πολέμησε για τη λευτεριά ο αλβανός. Που δεν έδειξε ανδρεία. Που δεν έδειξε ζωτικότητα και σύνεση. Μεγάλους άνδρες έβγαλες από τους κόλπους σου, εσύ λαέ μου. Άνδρες του ντουφεκιού και της πένας, που ενέπνευσαν γενεές και τις ζύμωσαν με την αγάπη για την πατρίδα με το αίσθημα της λευτεριάς.
Αυτοί οι άνθρωποι ονειρεύτηκαν, εργάστηκαν και προσπάθησαν, όπως η πατρίδα ζήσει ελεύθερη και οι αλβανοί να μάθαιναν να ιδιοποιούνταν τη μόρφωση και να οικοδομούσαν μια ελεύθερη Αλβανία, χωρίς δεσμά, χωρίς τους ξένους. Η ιστορία σε είχε μάθει, ότι εκείνοι οι λαοί που δεν αγωνίζονται εξαφανίζονται. Γι’ αυτό εσύ λαέ μου αγωνίστηκες για τη λευτεριά, για τη γλώσσα, για τα ήθη και έθιμα, για το ακριβό έδαφος σου και δεν εξαφανίστηκες, αλλά νίκησες.
Πέρασαν αιώνες σε αδιάκοπους αγώνες, κάηκες, σκοτώθηκες αλλά δεν έσκυψες το κεφάλι και δεν εξαφανίστηκες έως ότου στις 29 του Νοέμβρη 1944, μαζί με τη λευτεριά κέρδισες και την εξουσία, έγινες αφέντης των τυχών σου, βγήκες στο φως μια για πάντα, γιατί επικεφαλής του αγώνα σου είχες το ηρωικό Κομμουνιστικό Κόμμα, που εσύ λαέ το έβγαλες από τους κόλπους σου και το κράτησες και το έθρεψες με το αίμα των καλυτέρων παιδιών σου, για να μεγαλώσει δυνατό όπως απαιτούσαν οι στιγμές και το μέλλον σου, και το μέλλον της πατρίδας μας.
Αυτή ήταν μια επάξια νίκη. Σπάνια σ’ άλλον λαό αξίζουν αυτές οι νίκες, όπως τις αξίζεις εσύ λαέ μου. Γιατί ήσουν δυνατός, γενναίος, αισιόδοξος και πάντα αγάπησες τη ζωή. Εσύ αγαπητέ λαέ δεν ήσουν βάρβαρος. Οι άλλοι φέρθηκαν σε σένα σαν βάρβαροι. Εσύ λαέ μου δεν ήσουν χωρίς μόρφωση. Οι άλλοι ήθελαν να σου επιβάλουν την υποδουλωτική τους κουλτούρα. Εσύ δεν είχες μόνο δυνατούς μυς, αλλά και ένα οξυδερκή νου με μεγάλη καρδιά, γι’ αυτό οι εισβολείς ούτε μπόρεσαν να σε αφομοιώσουν, ούτε να σε εξαφανίσουν.
Όλη η ζωή σου λαέ μου ήταν επανάσταση. Και όταν ήσουν με άδειο το στομάχι, γυμνός ή ντυμένος με κουρέλια, με το σώμα αιματωμένο από τις πληγές, αλλά με φλογερή και αλύγιστη ψυχή. Κάθε χρόνο, κάθε μέρα της ζωής σου είναι γεμάτη με αγώνες και προσπάθειες για λευτεριά, για δικαιοσύνη, για ανάπτυξη και οικονομική και κοινωνική πρόοδο. Αυτό το είδος ζωής μας κράτησε και μας κρατάει ζωντανούς. Και αυτό το Κόμμα μας Εργασίας το είχε και το έχει συνεχώς στην ημερήσια διάταξη.
Τις επαναστατικές παραδόσεις του αλβανικού λαού, το Κόμμα τις έκανε αναπόσπαστο μέρος της ζωής μας. Ημερομηνίες, σημαντικά γεγονότα και επιφανείς μορφές του λαού γιορτάζονται γι’ αυτά τραγουδιέται και γράφεται. Παντού έχει δημιουργηθεί μια θαυμάσια κατάσταση. Η πολιτική άνοδος, ο εξαιρετικός πατριωτισμός του λαού δεν έχουν θάνατο ποτέ. Αυτή η υγιής κατάσταση κάνει την Αλβανία να προοδεύει και να οικοδομεί το σοσιαλισμό με επιτυχία, κάνει τους ανθρώπους συνειδητούς στη δουλειά και στη δράση, αγωνιστές της μεγάλης υπόθεσης του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού, κάνει μικρό και μεγάλο να αγαπά μ’ όλη την καρδιά το ηρωικό μας Κόμμα.
Όλα τα αγαθά που δημιουργήσαμε και χαιρόμαστε κατά τα χρόνια του σοσιαλισμού, τα έφερε ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας του λαού, καθοδηγούμενος από το κομμουνιστικό κόμμα, που έχει φωτιστεί πάντοτε από την αλάνθαστη πυξίδα του, το μαρξισμό - λενινισμό. Πολεμήσαμε και νικήσαμε. Όλη η Αλβανία σηκώθηκε στο πόδι κατά τον απελευθερωτικό αγώνα. Όλα τα χωριά μας έγιναν στέγη των παρτιζάνων. Όλος ο λαός κατόρθωσε να γίνει μια δυνατή γροθιά γύρο από το Κόμμα. Ξεκούμπισε μια για πάντα από το έδαφος του τους ξένους βάρβαρους εισβολείς, ανέτρεψε από την εξουσία τους φεουδάρχες, τους αγάδες, τους καπιταλιστές και έδωσε την αρμόζουσα τιμωρία στους προδότες.
Μετά την απελευθέρωση, εσύ λαέ μου, συνέχισες τον αγώνα με ηρωισμό. Το Κόμμα σε καθοδήγησε σε μάχες ακόμα μεγαλύτερες, ακόμα πιο δύσκολες, στις μάχες για σοσιαλισμό, που έπρεπε να τις κερδίσεις με δουλεία και με ίδρωτα, με γνώσεις και με αποφασιστικότητα. Εσύ κάθε μέρα δουλεύεις, κερδίζεις και προχωρείς μπροστά, χωρίς να αφήσεις το ντουφέκι από το χέρι και χωρίς να σκύψεις το κεφάλι μπροστά στους παλιούς και νέους εχθρούς με πολύχρωμα προσωπεία.
Αφού μιλά για τους μετασχηματισμούς που έγιναν στην Αλβανία από το Κόμμα και το λαό στα χρόνια του σοσιαλισμού και τονίζει ότι η σοσιαλιστική Αλβανία είναι σήμερα η μόνη χώρα που οικοδομεί το σοσιαλισμό με τις δυνάμεις της, χωρίς να πάρει πιστώσεις από κανένα, και χωρίς να έχει χρέη σε κανέναν, χώρα χωρίς φόρους, χωρίς πληθωρισμό και ανεργία, χώρα με δωρεάν παιδεία και υγειονομική περίθαλψη, ο σ. Ενβέρ Χότζια, απευθυνόμενος στο Κόμμα Εργασίας συνεχίζει:
Αυτή η όμορφη Αλβανία που οικοδόμησες, εσύ Κόμμα μου, ανάμεσα σε τόσες φουρτούνες, αγώνες και ραδιουργίες, αυτή η ευτυχισμένη ζωή που χαιρόμαστε σήμερα, αυτός ο νέος άνθρωπος που σφυρηλάτησες, είναι ένδοξα έργα σου που τα πραγματοποίησες με τις δυνάμεις του λαού σου, με την αποφασιστικότητα και ωριμότητά σου, με το φωτισμένο από το μαρξισμό -λενινισμό νου, χωρίς να απλώσεις το χέρι στους ξένους.
Οι βοήθειες των ξένων ήταν πάντοτε όχι μόνο πολύ περιορισμένες, αλλά όπως απέδειξε η ζωή, παρ’ όλο που δίνονταν κάτω από το προσωπείο του προλεταριακού διεθνισμού, ουσιαστικά είχαν ιμπεριαλιστικό, υποδουλωτικό χαραχτήρα. O αλβανικός λαός, το Κόμμα Εργασίας Αλβανίας, πήραν αυτές τις βοήθειες για να ανορθώσουν τη χώρα, με την πεποίθηση ότι αυτές δεν είχαν υποδουλωτικό χαραχτήρα. Αλλά όταν είδαμε, ότι έστω οι τιτοϊκοί, έστω οι σοβιετικοί ρεβιζιονιστές ή εκείνοι των χωρών της Ανατολής, έστω η Κίνα του Μάο Τσε Τουνγκ, με τις βοήθειες που έδιναν είχαν άλλους εχθρικούς, καταπιεστικούς σκοπούς ή απέβλεπαν να μετατρέψουν την Αλβανία σε ουραγό τους, εξαρτημένη απ αυτούς, ώστε αυτή να έχανε τη λευτεριά και ανεξαρτησία, εμείς τους ξεσκίσαμε το προσωπείο και τους είπαμε ανοιχτά και καθαρά, ότι η σοσιαλιστική Αλβανία, το Κόμμα Εργασίας Αλβανίας και ο αλβανικός λαός δεν ξεπουλιούνται για 3 κουρέλια ούτε για 3 Ρούβλια ούτε για Δηνάρια ούτε για Γιουέν, έτσι όπως δεν πουλήθηκαν για 3 κουρέλια ελεημοσύνη των ανγλο - αμερικάνων ιμπεριαλιστών για τις στερλίνες και τα δολάριά τους.
Επί 40 χρόνια συνέχεια, εσύ γενναία Αλβανία, κρατάς ψηλά με τιμή τη σημαία του μαρξισμού-λενινισμού, έτσι όπως έχεις κρατήσει ψηλά ολόκληρους αιώνες τη σημαία της λευτεριάς, την κόκκινη σημαία με το δικέφαλο αετό, στην οποία πρόσθεσες ένα πεντάγωνο αστέρι, το αστέρι της λευτεριάς, το αστέρι του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού.
Εσύ λαέ μου, με το Κόμμα Εργασίας επικεφαλής, ούτε στιγμή κατά τα 40 χρόνια της ζωής στο σοσιαλισμό δεν άφησες νέους εχθρούς, άπιστους και ισχυρούς να σε καταβάλουν. Εσύ ξεγύμνωσες και πάλι το σπαθί, που τώρα ήταν πιο ακονισμένο, σφυρηλατημένο στη φωτιά τόσων και τόσων μαχών, σφυρηλατημένο στον άκμονα της ιστορίας. Μ’ αυτό το σπαθί σου Κόμμα μου, χτύπησες ανελέητα τους ιμπεριαλιστές και τους αντιδραστικούς. Χτύπησες τους σύγχρονους ρεβιζιονιστές όλων των αποχρώσεων και ανάγκασες να αφαιρέσουν τα προσωπεία εκείνους τους κρυφούς ρεβιζιονιστές, που για τους ηγεμονιστικούς τους σκοπούς φαίνονταν και από καιρό σε καιρό παρουσιάζονταν σάμπως να ήταν μαρξιστές - λενινιστές και φίλοι του λαού μας. Εσύ Κόμμα μου μ’ αυτές τις στάσεις και το υψηλό σου παράδειγμα έκανες το διεθνιστικό σου καθήκον και ταυτόχρονα έλεγες στους άλλους, ότι δεν πρέπει να σταματήσει ο αγώνας ενάντια στα ρεβιζιονιστικά ρεύματα, ότι δεν μπορεί να υπάρχει συνεννόηση μ’ αυτούς, δεν μπορεί να υπάρχει συμβιβασμός μ’ αυτούς, ότι αυτοί ήταν αποστάτες και προδότες. O λόγος του Κόμματός μας, η σαφής σκέψη του, το κουράγιο και η αποφασιστικότητα του, έλαμψαν, έγιναν πυρσός για τους λαούς και για τους επαναστάτες παντού στον κόσμο.
Λυσσασμένοι από τις δίκαιες στάσεις, από την αποφασιστικότητα και το θάρρος ενός μικρού λαού και ενός ανδρείου Κόμματος, τονίζει ο σύντροφος Ενβέρ Χότζια στο χαιρετιστήριο του, οι εχθροί ιμπεριαλιστές και ρεβιζιονιστές δεν αφήνουν τίποτε χωρίς να πουν εναντίον μας. Αυτοί μιλούν και γράφουν με οργή και κακία. Τι είναι αυτός ο λαός; Τι είναι αυτό το Κόμμα, που κάνει τόσο θόρυβο; Τι είναι αυτοί οι χοντροκέφαλοι που εναντιώνονται ατά ισχυρά κράτη και που δεν έχουν φόβο; Αυτούς πρέπει να τους τσακίσουμε, πρέπει να τους εξαλείψουμε, αυτούς πρέπει να τους κάνουμε να λυγίσουν με αποκλεισμούς, για να πεθάνουν από την πείνα. Ναι αλλά αυτοί κάνουν βαρύ λάθος, όπως έχουν κάνει λάθος πάντοτε. Γιατί δεν έχουν γνωρίσει και δεν έχουν θελήσει να γνωρίσουν την ιστορία του αλβανικού λαού, τον ανδρείο χαραχτήρα του αλβανού, δεν θέλησαν να γνωρίσουν τι υψηλή έννοια έχουν για τον αλβανό, η ελευθερία, η ανεξαρτησία και η κυριαρχία της πατρίδας. Αυτοί σκέφτηκαν και σκέφτονται σαν καπιταλιστές, σαν ιμπεριαλιστές και σαν αντιδραστικοί που είναι, ότι τίποτε δεν μπορεί να αντισταθεί στην οικονομική, στρατιωτική και ιδεολογική δύναμή τους. Αλλά να που οι λαοί, μεγάλοι ή μικροί κι αν είναι, έχουν δυνάμεις να αντισταθούν στους εχθρούς. Οι λαοί που αγωνίζονται πάντοτε νικούν. Τα μαρξιστικά - λενινιστικά κόμματα που παραμένουν ακλόνητα στις αρχές ο εχθρός δεν μπορεί να τα καταστρέψει. O μαρξισμός - λενινισμός, που καθοδηγεί το προλεταριάτο, τα πραγματικό κομμουνιστικά κόμματα και τους λαούς, που ζητούν απελευθέρωση και τα δικαιώματα τους είναι ακατάβλητος.
O αγώνας εναντία στο σοβιετικό ρεβιζιονισμό και σ’ όλο το σύγχρονο ρεβιζιονισμό είναι μια από τις πιο λαμπρές εποποιίες σου Κόμμα μου. Αυτός ο ηρωικός αγώνας είναι τιμή και περηφάνια για σένα εργατική τάξη της Αλβανίας, για σένα Αλβανικέ λαέ, για σένα σοσιαλιστική μας Αλβανία. Όλα τα κράτη του κόσμου, οποιουδήποτε συστήματος κι αν είναι, όλοι οι λαοί, όλα τα πολιτικά ρεύματα, φιλικά και εχθρικά, δεν μπορούν να μην παραδεχτούν ότι εσύ είσαι ολότελα ελεύθερη ανεξάρτητη και παραμένεις σαν γρανιτένιος φάρος.
Σοσιαλιστική μας Αλβανία, εσύ στάθηκες μπροστά στα λυσσασμένα κύματα των έχθρων και δεν υποκύπτεις. Οι δίκαιες και ανδρικές στάσεις σου, μαρξιστικές - λενινιστικές επαναστατικές, κάνουν ώστε γύρω από σένα να συγκεντρώνονται πολλοί φίλοι καλοθελητές απ’ όλες τις χώρες. Αν και συ ήσουν μικρή, το παγκόσμιο προλεταριάτο σ’ έβλεπε και σε βλέπει με ελπίδα και εμπιστοσύνη, γιατί στο δρόμο και την αποφασιστικότητα σου, αυτό βλέπει πραγματοποιημένη και ακατάβλητη τη μεγάλη ιδέα του, το μαρξισμό - λενινισμό, τον αγώνα για την επανάσταση, τον αγώνα για την ανατροπή των αντιδραστικών δυνάμεων που το καταπιέζουν και το εκμεταλλεύονται.
Εσύ είπες και λες στο προλεταριάτο και στους λαούς την αλήθεια. Και η αλήθεια έχει εξαιρετική βαρύτητα. Η αλήθεια σε ζωντανεύει, δεν σε αφήνει να σπάσεις το κεφάλι σου στον κρημνό, σου φωτίζει το δρόμο, σου ανοίγει νέα μονοπάτια. Ξεσηκώνει από το στήθος του λαού μεγαλειώδικες δυνάμεις για να καταβάλλουν όλους τους εχθρούς, όλες τις δυσκολίες, όλες τις ραδιουργίες.
Η σοσιαλιστική Αλβανία και το Κόμμα Εργασίας Αλβανίας με τις στάσεις και τις σκέψεις του έδωσαν και δίνουν σ’ όλους θάρρος και εμπιστοσύνη και είπαν και λένε στο προλεταριάτο και στους λαούς: Σταθείτε όπως στεκόμαστε εμείς, αγωνιστείτε όπως αγωνιζόμαστε εμείς, γιατί θα νικήσετε όπως νικήσαμε και νικούμε εμείς.
Η νίκη μας είναι σίγουρη, η νίκη μας είναι κοινή. Γι’ αυτά πρέπει να συσπειρώσουμε τις γραμμές στη φωτιά του αγώνα ενάντια στους εχθρούς. Γι’ αυτό μόνο με αγώνα ενάντια στο παλιό σύστημα της εξουσίας του κεφαλαίου οι λαοί και το προλεταριάτο μπορεί να κερδίσουν, βήμα προς βήμα, και να πάρουν την εξουσία στα χέρια τους Το δρόμο αυτό ακολούθησε το Κόμμα Εργασίας. Έτσι απελευθερώθηκε ο αλβανικός λαός. Έτσι οικοδομήθηκε και βαδίζει μπροστά η Σοσιαλιστική Αλβανία.
Σ’ όλες τις ενέργειές σου, εσύ ηρωικό Κόμμα, είχες έναν ύψιστο σκοπό και βάδισες πάντοτε με προσοχή και όχι με φόβο. Ποτέ δεν τήρησες στάση ερπετού, ποτέ δεν ήσουν οπορτουνιστικό αλλά ούτε σεχταριστικό δεν ήσουν. Εσύ έχεις βαδίσει πάντοτε στητά, στο μαρξιστικό - λενινιστικό δρόμο. Μόνο το καλό ήθελες και θέλεις πάντοτε για τους λαούς. Τους πραγματικούς μαρξιστές - λενινιστές τους αγάπησες ειλικρινά, τους υπεράσπισες μέχρι τέλους, και πάντοτε έτσι θα τους υπερασπίζεις. Το λόγο σου πάντοτε τον είπες ανοιχτά, ήσυχα όταν έπρεπε, αλλά όταν χρειάζονταν έχεις υψώσει τη φωνή. Εμείς δεν έχουμε υποχωρήσεις και δεν κάναμε καμιά επαναχώρηση στους εχθρούς. Αυτό μας το έμαθε η ιστορία, μας το έμαθαν τα βάσανα και οι δυστυχίες, όχι μόνο οι δικές μας, τονίζει ο σύντροφος Ενβέρ Χότζια, αλλά όλων των λαών του κόσμου, οι αναρίθμητοι αγώνες τους στη διάρκεια των αιώνων.
O μαρξισμός - λενινισμός μας έχει ανοίξει τα μάτια, με τα συμπεράσματα που εξήγαγε από την ανάλυση που έκανε στην εξέλιξη της κοινωνίας και για την πάλη των τάξεων. Μας διδάσκει, ότι η πάλη των τάξεων είναι κινητήρας της κοινωνίας, αυτή σε κρατά ζωντανό, σου δίνει δύναμη, σου δίνει κουράγιο, σου δίνει τη νίκη. Αν σβήσεις την πάλη αυτή, η αστική τάξη και ο καπιταλισμός σε πνίγουν, σε υποδουλώνουν, και την υποδούλωση δεν την ήθελε ποτέ ο λαός μας. Αντίθετα πάντοτε αγωνίστηκε ενάντια στα πλοκάμια της, γι’ αυτό η πάλη των τάξεων τόσο μέσα όσο και στο διεθνή στίβο, το Κόμμα μας δεν τη σταμάτησε και δε θα τη σταματήσει σε καμιά στιγμή. Την ταξική πάλη την κρατήσαμε και θα την κρατούμε πάντοτε αναμμένη και ακριβώς αυτή η κινητήρια δύναμη επαναστατικοποίησης, έκανε τη μικρή πατρίδα μας ακλόνητη από το ρεβιζιονισμό, τον καπιταλισμό και την αντίδραση.
Εμείς έχουμε στον κόσμο, πολλούς φίλους και συμπαθούντες. Έχουμε φίλους όλους τους λαούς του κόσμου, που έχουν μια αγάπη και μεγάλο σεβασμό για την Αλβανία, μιλούν με θαυμασμό για τη χώρα μας, για τη σοσιαλιστική μας πραγματικότητα, και θέλουν να μάθουν που την βρίσκομε εμείς αυτή τη δύναμη, γιατί ακόμα δεν καταλαβαίνουν πως έχει επιτευχθεί η πραγματικότητα αυτή. Οι νίκες αυτές είναι σαν ατσαλένια αλυσίδα, οι κρίκοι της οποίας είναι επαναστατικά γεγονότα, αδιαχώριστα το ένα από το άλλο, που αντιπροσωπεύουν σε διάφορα στάδια τα μόνιμα ιδανικά της λευτεριάς, της ανεξαρτησίας, της δημοκρατίας, της ενότητας του έθνους μας, της ευημερίας, της κουλτούρας, της αδιάκοπης προόδου μας.
Τις αρχές της εξωτερικής μας πολιτικής δεν επιτρέψαμε να καταπατιούνται από τις περιστασιακές συγκυρίες. Τις διεθνείς πολιτικο -οικονομικές συγκυρίες τις είχαμε και τις έχουμε υπόψη, αλλά πάντοτε στις σχέσεις μας μ’ άλλα κράτη, στις στάσεις μας έχουμε καθοδηγηθεί από τις μαρξιστικές - λενινιστικές αρχές, γιατί αυτές είναι το κλειδί της έννοιας και της ορθής εκτίμησης των παγκόσμιων γεγονότων και περιστάσεων που δημιουργούνται, των ραδιουργιών και βλέψεων του ιμπεριαλισμού έναντι των πόθων των επαναστατικών δυνάμεων των λαών και του προλεταριάτου κάθε χώρας και όλου του κόσμου.
Για όλα αυτά, όταν πλησιάζουν οι αξιοσημείωτες ημερομηνίες της 28ης και 29ης του Νοέμβρη η σοσιαλιστική Αλβανία μ’ όλη την έννοια της λέξης είναι σε γιορτή. Μια τέτοια κατάσταση την έχει δημιουργήσει ο ίδιος ο λαός με το Κόμμα επικεφαλής. Γι’ αυτό ο λαός μας που εργάζεται και χαίρεται, ιδιαίτερα όταν έρχονται γιορτές, εκφράζει με θαυμάσια δύναμη τα καθαρά και όμορφα αισθήματά του, που τον εμπνέουν για ακόμα μεγαλύτερα έργα. Για μας τους στρατιώτες του κόμματος δεν μπορεί να υπάρχει μεγαλύτερη ευχαρίστηση από κείνη, όταν σε βλέπουμε εσένα λαέ κύριο των τυχών σου, χαρούμενο, ευτυχισμένο, ελεύθερο σε μια κυρίαρχη και ανεξάρτητη Αλβανία, σε μια Αλβανία που έγινε ένα απόρθητα φρούριο και με αδιάκοπη σοσιαλιστική ανάπτυξη. Η ικανοποίηση και η περηφάνια που αισθανόμαστε είναι καρπός των μεγάλων νικών που σημειώσαμε, των συνεχών προσπαθειών μας για να έχουμε το Κόμμα μας, όπως πάντοτε, επικεφαλή δοκιμασμένο καθοδηγητή.
Στα χρόνια και τις δεκαετίες που έρχονται, ο λαός και το Κόμμα, όπως πάντοτε ενωμένοι στενά, θα κάνουν ακόμα περισσότερα για το ακριβό αυτό έδαφος, για τη χώρα αυτή αετών. Να διαφυλάξουμε επομένως σαν την κόρη των ματιών κάθε τι που σημειώσαμε, να το αναπτύξουμε παραπέρα με συνέπεια, να αφήσουμε στις μελλοντικές γενεές μια Αλβανία πάντοτε πιο ισχυρή, πάντοτε πιο κόκκινη, σαν άσβεστη φλόγα των καρδιών των κομμουνιστικών και παρτιζάνικων ιδανικών, μια Αλβανία που να ζει και να προοδεύει στους αιώνες.
Είμαι πεπεισμένος, ότι ο αλβανικός λαός και το Κόμμα θα κρατήσουν όλο και πιο ψηλά την νικηφόρα σημαία μας, όλο και πιο ψηλά θα ανεβάσουν την τιμή, το γόητρο και το όνομα της Σοσιαλιστικής Αλβανίας στον κόσμο.

Χαρούμενη στις γιορτές του Νοέμβρη ακριβή Σοσιαλιστική Αλβανία!
Χαρούμενες τις γιορτές ηρωικέ λαέ μας, θαυμάσιε λαέ μας!

Ενβέρ Χότζια: Λόγος στους εκλογείς

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα «ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ», όργανο της Οργάνωσης των Κομμουνιστών Μαρξιστών-Λενινιστών Ελλάδας (ΟΚΜΛΕ), Χρόνος 1 Αριθ. φύλλου 11, Νοέμβρης 1982

Ενβέρ Χότζια: Λόγος στους εκλογείς

Ο σύντροφος Ένβέρ Χότζια, με αφορμή τις εκλογές στη ΛΣΔ Αλβανίας για την ανανέωση της Λαϊκής Βουλής και τον καθορισμό του σαν υποψηφίου βουλευτή για τη Λαϊκή Βουλή, στις 12 Νοεμβρίου εκφώνησε, στην εκλογική περιφέρεια 210 των Τιράνων, έναν βαρυσήμαντο πολίτικο λόγο. Στο λόγο αυτό ο σ. Ένβέρ Χότζια αναφέρεται στην εσωτερική κατάσταση της ΛΣΔ Αλβανίας καθώς και στη διεθνή και τοποθετείται πάνω σε μια σειρά ζητήματα και γεγονότα της διεθνούς πολιτικής ζωής.
Ο λόγος του σ. Ένβέρ Χότζια είναι ένας λόγος μεγάλης πολιτικής σημασίας γιατί αναλύει από μαρξιστική-λενινιστική σκοπιά τη σημερινή διεθνή κατάσταση και ταυτόχρονα εκφράζει την επαναστατική μαρξιστική-λενινιστική εξωτερική πολιτική της ΛΣΔ Αλβανίας, της μόνης σοσιαλιστικής χώρας σήμερα στο κόσμο, και την επαναστατική γραμμή του Κόμματος Εργασίας Αλβανίας.
Ο λόγος του σ. Ένβέρ Χότζια επιβεβαιώνει ακόμα μια φόρα την επαναστατική μαρξιστικη-λενινιστική γραμμή του ΚΕΑ και την σωστή επαναστατική εξωτερική πολιτική της ΛΔΣ Αλβανίας, την οποία προσπαθούν απεγνωσμένα να διαστρεβλώσουν οι προδότες ρεβιζιονιστές όλων των αποχρώσεων όπως το ρεβιζιονιστικό «Κ»ΚΕ και το «Κ»ΚΕ εσωτ., οι μαοϊκοί ρεβιζιονιστές των «Κ»ΚΕ Μ-Λ (αρ.πολιτική), «Κ»ΚΕ Μ-Λ (Προλ. Σημαία), ΕΚΚΕ, Μ-Λ «Κ»ΚΕ, Μ-Λ «Κ»ΚΚΕ (ανασυγκροτημένο), και η μικροαστική ρεβιζιονιστική καθοδήγηση της ΣΑΚΕ και διάφοροι άλλοι οπορτουνιστές. Επιβεβαιώνει ακόμα μια φόρα ότι το ένδοξο και ηρωικό Κόμμα Εργασίας Αλβανίας με επικεφαλής το μεγάλο προλετάριο επαναστάτη και επιφανή μαρξιστή-λενινιστή σ. Ένβέρ Χότζια στέκεται πάντα στην πρώτη γραμμή της σκληρής πάλης ενάντια στο σύγχρονο ρεβιζιονισμό όλων των αποχρώσεως (σοβιετικό, γιουγκοσλάβικο, κινέζικο, ευρωκομουνισμό), ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τον σοσιαλιμπεριαλισμό (σοβιετικό και κινέζικο) και ενάντια στις δυο υπερδυνάμεις, ΕΠΑ και ΕΣΣΔ, τους μεγαλύτερους εχθρούς όλων των λαών του κόσμου.
Η ΛΣΔ Αλβανίας δείχνει σήμερα στο προλεταριάτο και τους λαούς όλων των χωρών το δρόμο για να απαλλαγούν από την ιμπεριαλιστική και σοσιαλιμπεριαλιστική εξάρτηση και από την καπιταλιστική καταπίεση και εκμετάλλευση.
Αναδημοσιεύουμε παρακάτω ολόκληρο το λόγο του σ. Ένβέρ Χότζια. Η αναδημοσίευση γίνεται από τη μπροσούρα : Ένβέρ Χότζια, Λόγος μπροστά στους εκλογείς, εκδοτικό «8 Νοέμβρη», Τίρανα 1982

* * *

Αγαπητοί σύντροφοι και συντρόφισσες εκλογείς,
Είμαι πολύ χαρούμενος που βρίσκομαι εδώ ανάμεσά σας, ανάμεσα στους αγαπημένους ανθρώπους της ακριβής μας πρωτεύουσας και σας ευχαριστώ για τη μεγάλη τιμή που μου χάνατε, να με καθορίσετε υποψήφιο βουλευτή σας στη Λαϊκή Βουλή. Η εμπιστοσύνη σας προς το άτομό μου ανήκει στο ένδοξό μας Κόμμα, που μας έφερε αυτές τις άσπρες μέρες που απολαμβάνουμε σήμερα, το Κόμμα που μας καθοδηγεί με διαυγή νου και σίγουρο χέρι προς ένα μέλλον ακόμα πιο ευτυχισμένο και πιο ωραίο. Το Κόμμα έμαθε εμάς, τα παιδιά του, πως να αγωνιζόμαστε και πως να δουλεύουμε για τη λευτεριά και την ανεξαρτησία της Πατρίδας. Ήταν αυτό το Κόμμα που μας έκαμε συνειδητούς για την υπόθεση της εργατικής τάξης, αυτό που μας έδωσε τη γνώση και τη δύναμη να υπηρετούμε την υπόθεση της οικοδόμησης τον σοσιαλισμού στην Αλβανία.
Γι’αυτό, όπως σε κάθε άλλη στιγμή, έτσι και σ'αυτές τις επίσημες στιγμές, που ετοιμαζόμαστε να ψηφίσουμε για την ανανέωση της Λαϊκής Βουλής, οι καλύτερες σκέψεις μας, τα αισθήματά μας αγάπης και βαθιάς ευγνωμοσύνης στρέφονται προς το Κόμμα, προς την ορθή γραμμή του, την ακλόνητη αφοσίωση του στο μαρξισμό - λενινισμό.
Κλείνουν κιόλας τέσσερις δεκαετίες του ζούμε και δουλεύουμε ελεύθεροι στην Πατρίδα μας. Όταν βλέπουμε το δρόμο του περάσαμε, όλοι μας αισθανόμαστε μεγάλη χαρά για τα επιτεύγματά μας και δικαιολογημένη περηφάνια για το μόχθο και τον ίδρωτα που έχυσαν οι άνθρωποί μας. Η περίοδος αύτη θα μείνει στην ιστορία σαν περίοδος κατά την οποία εκδηλώθηκαν μ όλη τη δύναμή τους το σθένος και η ζωτικότητα του λαού μας, το αγωνιστικό του πνεύμα και η επιμονή στο έργο του, η μεγάλη δίψα για μάθηση και το προοδευτικό πνεύμα. Ήταν αυτές οι υψηλές αρετές, τις όποιες το Κόμμα μπόρεσε να τις προβάλει και να τις μετατρέπει σε μεγάλη κινητήρια δύναμη που έκαμαν δυνατή τη γρήγορη και επιτυχή πραγματοποίηση των μεγάλων κοινωνικών και οικονομικών μετασχηματισμών που τους ζήσαμε. Ήταν αυτός 6 φιλελεύθερος και επαναστατικός χαρακτήρας των ανθρώπων μας, ήταν τα διδάγματα που αυτοί έβγαλαν ατό το πικρό παρελθόν, όταν την Αλβανία δυνάστευαν και καταπίεζαν οι ξένοι, του ώθησαν τους ανθρώπους μας να ενωθούν σύσσωμα γύρω από το Κόμμα και κάτω από την καθοδήγησή του να αγωνιστούν και να βγουν νικητές έτί των συνωμοσιών και των έτεμ-βάσεων των ιμπεριαλιστών και έπί της προδοσίας των σύγχρονων ρεβιζιονιστών, γιουγκοσλάβων, σοβιετικών και κινέζων.
Για όλους μας, για όλο το λαό μας, οι εκλογές για τη Λαϊκή Βουλή, είναι μια ευκαιρία να συναντηθούμε και να συζητήσουμε, να κάνουμε τον απολογισμό της δουλείας που έγινε και να εξετάσουμε τα καθήκοντα του μας αναμένουν.
Οι νέες εκλογές βρίσκουν την Αλβανία σίγουρη για τις τύχες της, μια χώρα που στέκει γερά στο πόδια της, που έχει ξεκάθαρες τις προοπτικές και το μέλλον της εγγυημένο. Ποτέ άλλοτε ο αλβανικός λαός δεν ήταν όσο σήμερα ενωμένος στα ενδιαφέροντά του, στις πολιτικές και ιδεολογικές απόψεις, στους κανόνες ηθικής και τους κοινωνικούς τρόπους συμπεριφοράς. Αυτή η ατσάλινη ενότητα, σφυρηλατημένη από το Κόμμα στις ηρωικές μάχες για την απελευθέρωση της Πατρίδας και στους μεγάλους σοσιαλιστικούς μετασχηματισμούς, βρίσκεται σήμερα στα θεμέλια της λαϊκής εξουσίας, της λευτεριάς και της ανεξαρτησίας της Πατρίδας και τα κάνει αυτά ασάλευτα και ακατάβλητα. Είναι αυτή η ενότητα η μεγάλη και μονολιθική δύναμη που έκαμε να αντιμετωπιστούν οι άγριοι εχθροί και να συντριβούν οι σκευωρίες και οι συνωμοσίες τους.
Σ’ αυτή την ενότητα του Κόμματος και του λαού έσπασε τα μούτρα του και ο Μεχμέτ Σέχου, ένας από τους πιο επικίνδυνους προδότες και εχθρούς της σοσιαλιστικής Αλβανίας. Πολλές φορές είχε κριτικαριστεί από το Κόμμα για βαριά λάθη, αλλά μπόρεσε να καμουφλαριστεί. Σύμφωνα με ντοκουμέντα που ανακαλύφτηκαν και αδιάψευστες μαρτυρίες αποδείχνεται ότι πριν από τον πόλεμο ακόμα ειχε μπει στην υπηρεσία της αμερικάνικης κατασκοπίας. Στην διάρκεια του πολέμου και μετά την απελευθέρωση ο Μεχμέτ Σέχου ενέργησε και δούλεψε στην Αλβανία σαν μισθοφόρος των ξένων και κάτω από τιςς διαταγές τους. Ακόμα από τότε που ήταν στην πρώτη Ταξιαρχία, στρατολογήθηκε και από τη γιουγκοσλάβικη μυστική υπηρεσία πληροφοριών (ΟΖΝΑ, σήμερα UDB), παραΰστερα και από τη σοβιετικήη KGB, τις οποίες και υπηρέτησε με ζήλο. Με την υπόδειξη και σύμφωνα με τις οδηγίες των ξένων κέντρων κατασκοπείας, ιδιαίτερα της CIA και της UDB, αυτός και η ομάδα των συνωμοτών που συνδέονταν μαζί του και που παραπέμφθηκαν τώρα στην ανάκριση, έχουν δουλέψει για να καταστρέψουν το Κόμμα και τη λαϊκή εξουσία και να βάλουν την Αλβανία κάτω από την ξένη κυριαρχία.
Για να εφαρμόσουν τα ανατρεπτικά και ληστρικά σχέδια που τα επεξεργάστηκαν οι πάτρωνές τους στην Ουάσιγκτον, το Βελιγράδι κι αλλού, ο Μεχμέτ Σέχου και συντροφιά ήταν προετοιμασμένοι για βαριά εγκλήματα. Ο Μεχμέτ Σέχου είχε πάρει διαταγή από τη γιουγκοσλάβικη UDB να δολοφονήσει τον Πρώτο Γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής και άλλους ηγέτες του Κόμματος και του Κράτους, καθώς και να συνθλίψει με τρομοκρατικά μέσα όλους εκείνους που θα ξεσηκώνονταν ενάντια σ' αυτή τη μεγάλη προδοσία. Και αν αυτοί δε μπόρεσαν να ενεργήσουν για την πραγματοποίηση των εγκληματικών τους σκοπών, αυτό συνδέεται με το μεγάλο φόβο που είχαν από το λαό και το Κόμμα, από την ατσάλινη ενότητα, που δεν αφήνει σε κανένα εχθρό να σαλέψει, όσο ύπουλος και σατανικός κι αν είναι. O Μεχμέτ Σέχου δε μπόρεσε ποτέ να διαστρεβλώσει τη γραμμή του Κόμματος, γιατί αν θα επιχειρούσε να κάμει αυτό, θα ξεσκεπάζονταν αμέσως.
Βρισκόμενος ανάμεσα σε δύο πυρά, ανάμεσα στην απαίτηση της UDB, που καίγονταν το έδαφος κάτω από τα πόδια της στην Κοσόβα, και το φόβο μπροστά στην ενότητα του Κόμματος και του λαού, δεν έμεινε άλλο στο Μεχμέτ Σέχου παρά ο επαίσχυντος δρόμος της αυτοκτονίας.
Η μεγάλη ενότητα του λαού μας έχει την πηγή της στην ορθή γραμμή του Κόμματος, που πάντα ενσαρκώνει και εκφράζει τα ιστορικά αιτήματα των μαζών. O λαός οραματίζονταν να ζήσει ελεύθερος και ανεξάρτητος στον τόπο του, να εξαλείψει την κοινωνική εκμετάλλευση και καταπίεση, να ξεπεράσει την από αιώνες καθυστέρηση. Ζητούσε τη γενική χειραφέτηση της αλβανικής κοινωνίας, την απελευθέρωση όλων των δημιουργικών δυνάμεων, την ελεύθερη ανάπτυξη των ικανοτήτων και των μουδιασμένων από τα καθεστώτα του παρελθόντος ταλέντων. Ήθελε να ’ταν αφέντης ατή χώρα του και ισότιμος στις σχέσεις του με τ' άλλα έθνη.
Τις επιθυμίες αυτές ο λαός μας, κάτω από την καθοδήγηση του Κόμματος, τις πραγματοποίησε πλέρια. Αυτά είναι μια πραγματικότητα απτή, ζωντανή, που τη βλέπουμε, τη ζούμε καθημερινά. Η σοσιαλιστική Αλβανία είναι μια χώρα και ένα κράτος απόλυτα ελεύθερο και ανεξάρτητο, που τίποτε και σε κανέναν δεν οφείλει. Για τη χώρα μας είναι ξένα κι απαράδεχτα οι κηδεμονίες και οι υπαγορεύσεις, οι επεμβάσεις και τα χρέη, από τα όποια υποφέρουν όχι μόνον πολλά μικρά, αλλά και μεγάλα κράτη. Ποτέ η Αλβανία δεν είχε μια τόσο γερή διεθνή θέση όσο σήμερα.
Μέσα σε σχετικά πολύ σύντομη περίοδο η Αλβανία, από χώρα φτωχιά, που δε χόρταινε ψωμί, έγινε χώρα γεμάτη με φάμπρικες και εργοστασιακά συγκροτήματα, ορυχεία και υδροηλεκτρικούς σταθμούς, κάμπους με εγγειοβελτιωτικά και αρδευτικά έργα, με σχολεία και επιστημονικά ιδρύματα. Οι άνθρωποί μας είναι εξυψωμένοι πολιτικά και ιδεολογικά, γραμματισμένοι και μορφωμένοι. Ικανοί να φέρουν σε πέρας με τις δικές τους δυνάμεις κάθε έργο που συμβάλει στην πρόοδο της Πατρίδας και στην άμυνα της χώρας. Στη χώρα μας αναπτύσσεται και διαπαιδαγωγείται μια νέα γενιά επαναστατών και πατριωτών, που σίγουρα θα πάει πάντα μπροστά τη σκυτάλη της επανάστασης, θα ανεβάζει όλο και πιο ψηλά τη δόξα της σοσιαλιστικής μας Πατρίδας.
Ο λαός μας μπόρεσε να πετύχει αυτά τα λαμπρά αποτελέσματα, βάδισε και βαδίζει μπροστά. Επειδή στην οικονομική ανάπτυξη και σ’ όλους τους τομείς στηρίζεται ολοκληρωτικά στις δυνάμεις του, επειδή το Κόμμα μας σ' όλη τη δράση του εφάρμοσε κατά δημιουργικό τρόπο και πιστά τις αρχές τον μαρξισμού-λενινισμού. Στην Αλβανία ο μαρξισμός-λενινισμός έδωσε μια μεγάλη απόδειξη της επαναστατικοποιού και μετασχηματιστικής του δύναμης, όταν εφαρμόζεται σωστά και με συνέπεια.
Σήμερα στη χώρα μας, μικροί και μεγάλοι, βλέπουν με τα ίδια τους τα μάτια και αισθάνονται από καρδιάς την δικαιοσύνη της λαϊκής εξουσίας, την αδιαφιλονίκητη υπεροχή και τη ζωτικότητα τον σοσιαλιστικού μας κοινωνικού συστήματος.
Με το μόχθο, τον ιδρώτα και το δημιουργικό ταλέντο του λαού μας, στηριζόμενοι στους δικούς μας φυσικούς και χρηματικούς πόρους δημιουργήθηκε μια ολωσδιόλου καινούργια και πολύκλαδη βιομηχανία, ισχυρή και σύγχρονη κατανεμημένη σ’όλες τις περιοχές της χώρας.
Είναι μια περηφάνια δικαιολογημένη όταν βλέπουμε στημένα τέτοια γιγάντια έργα σαν το μεταλλουργικό εργοστασιακό συγκρότημα και το ενιαίο ενεργειακό σύστημα με τους υδροηλεκτρικούς σταθμούς στον ποταμό Ντρίν, τα πηγάδια πετρελαίου και να εργοστάσια βαθιάς επεξεργασίας του, τα εργοστάσια χημικής βιομηχανίας και τα εργοστασιακά συγκροτήματα υφαντουργίας, δεκάδες ορυχεία, εργοστάσια και εργοστασιακά συγκροτήματα επεξεργασίας μετάλλων, καθώς επίσης και πολλά άλλα μεγαλειώδη έργα.
Με τα βιομηχανικά μας προϊόντα ικανοποιούμε τώρα τις απαραίτητες ανάγκες του λαού για μια κατανάλωση διαρκώς αυξανόμενη, καλύπτουμε τις ανάγκες της οικονομίας, που αναπτύσσεται δυναμικά, εξασφαλίζουμε τα απαιτούμενα για την ενίσχυση της αμυντικής ικανότητας της Πατρίδας. Η βιομηχανία έγινε τώρα η κυριότερη πηγή της σοσιαλιστικής συσσώρευσης και εσόδων από τις εξαγωγές. Είναι ο πρώτος παράγοντας της αποκλειστικής στήριξης στις δυνάμεις μας.
'Οφείλεται στο Κόμμα μας που τη δημιουργία και την ανάπτυξη της βιομηχανίας τη συνέδεσε στενά με την ανάπτυξη και την πρόοδο της γεωργίας και του χωριού στο δρόμο του σοσιαλισμού. Εμμένοντας στη γραμμή που καθόρισε το Κόμμα, η σοσιαλιστική μας γεωργία δυνάμωσε αδιάκοπα και βαδίζει αποφασιστικά στο δρόμο της εντατικοποίησης και της εξασφάλισης υψηλών αποδόσεων. Οι κάμποι με τα εγγειοβελτιωτικά έργα και συστηματοποιημένοι, οι λόφοι και τα βουνά που μετατράπηκαν σε γαίες δημητριακών και σε μεγάλους οπωρώνες, η δημιουργία ενός σύνθετου συστήματος άρδευσης, η αύξηση του αριθμού των ζώων και ο εκσυγχρονισμός της κτηνοτροφίας, η δημιουργία ενός πλατιού δικτύου πάρκων γεωργικών μηχανών, να, λοιπόν, μερικά από τα επιτεύγματα που έκαμαν να αλλάξει ριζικά η όψη της γεωργίας μας.
Την ισχύ της σοσιαλιστικής μας γεωργίας και τις προόδους της μαρτυρεί και το γεγονός που παρά τη μεγάλη φετινή ξηρασία, πήραμε παραγωγή σταριού και καλαμποκιού μεγαλύτερη από κάθε άλλη χρονιά της περιόδου μετά την απελευθέρωση. Η γεωργία εξασφαλίζει τώρα κατά τρόπο ανεξάρτητο τη διατροφή του πληθυσμού, τις πρώτες ύλες για την ελαφρά και επισιτιστική βιομηχανία, καθώς και σημαντικούς πόρους συσσώρευσης συναλλάγματος. Το σοσιαλιστικό μας χωριό είναι καλά κατοικημένο και ανθίζει, ο τρόπος ζωής του χωριού πλησιάζει όλο και περισσότερο τον τρόπο ζωής στην πόλη.
Έχει δημιουργηθεί ευρύ σύστημα σιδηροδρομικών μεταφορών, που εκτείνεται σε εκατοντάδες χιλιόμετρα, δημιουργήθηκαν πολυάριθμα πάρκα αυτοκινήτων και ένας εμπορικός στόλος που δυναμώνει συνεχώς. Το σύστημα αυτό ενίσχυσε τον ενιαίο χαρακτήρα της οικονομίας και δραστηριοποίησε πολύ την οικονομική και κοινωνική ζωή της χώρας.
Η ανάπτυξη της οικονομίας, η άνοδος της υλικής, διανοητικής και πνευματικής ζωής, συνοδεύτηκαν και υποστηρίχτηκαν από μια πραγματική επανάσταση στο πεδίο της εκπαίδευσης και του πολιτισμού, της κατάρτισης στελεχών, της επιστήμης και της τεχνικής. Οι άνθρωποί μας, καθοδηγούμενοι από το Κόμμα, δεν χώρισαν ποτέ τη δουλειά και τη δραστηριότητά τους από τη μεγάλη υπόθεση της διασφάλισης των σοσιαλιστικών καταχτήσεων, της ενίσχυσης της αμυντικής ικανότητας της αγαπημένης μας Πατρίδας.
Τέσσερα χρόνια πριν, στις παραμονές των Εκλογών, για την περασμένη νομοθετική περίοδο, καταγγείλαμε δημόσια την προδοσία των κινέζων ρεβιζιονιστών και την αντιαλβανική τους δράση. Οι εχθροί έλπιζαν ότι η σοσιαλιστική Αλβανία θα γονάτιζε και θα ζητούσε βοήθεια στο εξωτερικό. Απότυχαν όμως στους λογαριασμούς τους. 'Υπήρξαν και άνθρωποι αμερόληπτοι που νόμισαν ότι εμείς δε θα τα καταφέρναμε χωρίς βοήθεια και ξένες πιστώσεις.
Ο χρόνος απέδειξε ότι η Αλβανία ούτε λύγισε, ούτε γονάτισε, αλλά βάδισε μπροστά με το μέτωπο ψηλά, στηριζόμενη στις δικές της δυνάμεις και χωρίς τη βοήθεια κανενός, μάλιστα προχωρήσαμε πιο γρήγορα και πήγαμε πιο πέρα. Καλύτερα όμως γι’ αυτό μιλούν τα γεγονότα.
Στα τέσσερα χρόνια που πέρασαν τέθηκαν σε εκμετάλλευση δεκάδες έργα στον τομέα της βιομηχανίας, της γεωργίας, των μεταφορών και κοινωνικά και πολιτιστικά έργα. Στην νομοθετική περίοδο που πέρασε τέθηκαν σε λειτουργία ο υδροηλεκτρικός σταθμός «Φως του Κομματος» στη Φίερζα, η δεύτερη υψικάμινος, το συγκρότημα κοκ και το εργοστάσιο πυρίμαχων υλικών στο μεταλλουργικό εργοστασιακό συγκρότημα «Ατσάλι του Κόμματος», το εργοστάσιο σιδηροχρωμίου στο Μπουρέλι, το εργοστάσιο τήξης χαλκού στο Λάτσι, η σιδηροδρομική γραμμή Λατσι-Σκόντρα, η επέκταση και αύξηση στο διπλάσιο της παραγωγικής ικανότητας του εργοστασιακού συγκροτήματος ζάχαρης στο Μαλίκι, η οικοδόμηση οχτώ μεγάλων υδατοδεξαμενών άρδευσης, όπως αυτές του Γκιάντσι στην Κορυτσά και της Τατίζα στα Τίρανα, του Ίζβόρ στο Τεπελένι κλπ, η ανέγερση του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου και πάνω από 53 χιλιάδες διαμερίσματα κατοικίας και σπίτια στις πόλεις και τα χωριά, όπου στεγάστηκαν 250 και πλέον χιλιάδες κάτοικοι.
Μόνο κατά τα τέσσερα περασμένα χρόνια μπήκαν στη δουλειά περίπου 160 χιλιάδες άτομα, απασχολώντας έτσι όλες τις καινούργιες δυνάμεις. Τα δημοσιονομικά μας ενίσχυσαν τη σταθερότητά τους κάνοντας δυνατό ώστε για τη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων, για την ανάπτυξη της παιδείας και της υγιεινής. για το ευρύ σύστημα των κοινωνικών ασφαλίσεων και των συντάξεων και για άλλες κοινοτικές ανάγκες, να χρησιμοποιηθούν περίπου το 40 τα εκατό από τα κονδύλια του κρατικού προϋπολογισμού. Στη σοσιαλιστική Αλβανία δεν υπάρχει ανεργία, δεν υπάρχει πληθωρισμός. δεν υπάρχουν φόροι και τέλη επί του πληθυσμού. Τα Ενοίκια κατοικίας είναι πολύ χαμηλά.
Η νέα ελάττωση τιμών σε μια σειρά είδη πλατιάς κατανάλωσης και στις κοινωνικές υπηρεσίες είναι μια άλλη απόδειξη της φροντίδας του Κόμματος για την ευημερία του λαού, απόδειξη της δύναμης της οικονομίας και της προώθησης σε σωστό δρόμο των οικονομικών και κοινωνικών προτσές στη σοσιαλιστική μας χώρα.
Τα αποτελέσματα που πετύχαμε γίνονται ακόμα πιο χειροπιαστά, αν πάρουμε υπόψη μας ότι σ’ όλες τις καπιταλιστικές και ρεβιζιονιστές χώρες έχει σημειωθεί μεγάλη οικονομική ύφεση, πτώση της παραγωγής, ανεργία, ύψωση των τιμών, μεγάλος πληθωρισμός και πτώση του βιοτικού επιπέδου.
Η σημερινή παγκόσμια οικονομική κρίση είναι στην ουσία η ίδια όπως κάθε άλλη προηγούμενη κρίση. Οι κρίσεις, όπως εξηγεί ο Μαρξ και όπως το αποδείχνει η ιστορία, είναι αναπόφευκτα φαινόμενα του καπιταλιστικού συστήματος. Το καινούργιο στη σημερινή κρίση είναι ότι αυτή έδειξε τη χρεωκοπία των αστικών και ρεβιζιονιστικών θεωριών και πράξεων που επινοήθηκαν για την αποτροπή των κρίσεων. Αποδείχτηκε στην πράξη ότι η ενθάρρυνση της παραγωγής μέσω της τεχνητής αύξησης της εσωτερικής κατανάλωσης, μετατρέποντας όλους τους ανθρώπους σε χρεοφειλέτες των μονοπωλίων, εγκυμονούσε ολέθριες συνέπειες για όλη τη χώρα. Έπεσαν και οι κούφιες καυχησολογίες για άνοδο του βιοτικού επιπέδου με δανεικά χρήματα, όπως στη Γιουγκοσλαβία, όπου ο κόσμος είναι αναγκασμένος να περάσει αυτό το χειμώνα χωρίς θέρμανση και με μεγάλες ελλείψεις στα είδη πλατιάς χρήσης και πρώτης ανάγκης.
Και η στήριξη της οικονομικής ανάπτυξης στις ξένες πιστώσεις, που διατυμπανίστηκε ένα διάστημα, τόσο στη Δύση όσο και στην 'Ανατολή, σαν δρόμος σωτηρίας για την ανθρωπότητα, αποδείχτηκε ότι ήταν μια στρατηγική του ιμπεριαλισμού και των μεγάλων βιομηχανικών χωρών για την υποδούλωση των φτωχών και αδύνατων χωρών.
Μεγάλες πρόοδες σημειώθηκαν στον τομέα των γραμμάτων και του πολιτισμού, της τεχνικής και της επιστήμης. Η μεγάλη φροντίδα που έδειξε το Κόμμα σ’αυτούς τους τομείς, καθώς και οι προσπάθειες που κατέβαλε η λαϊκή eξουσία για την ανάπτυξή τους απέδωσαν λαμπρά αποτελέσματα. Το εκπαιδευτικό μας σύστημα είναι από τα πιο προηγμένα στον κόσμο, από τα πιο δημοκρατικά και τα πιο λαϊκά. Στα παιδιά μας, όπου κι αν βρίσκονται, δημιουργήθηκε η δυνατότητα να φοιτούν στο οχτατάξιο σχολείο. Σχολεία μέσης εκπαίδευσης έχουν ανοίξει και στο χωριό, όπου φοιτούν ολοένα και πιο μεγάλος αριθμός μαθητών. Έχουν δημιουργηθεί παντού πολλές δυνατότητες για φοίτηση στα σχολεία μέσης και ανώτατης εκπαίδευσης χωρίς απόσπαση από τη δουλεία.
Μια υγιής στο περιεχόμενο και ποικίλη στη μορφή της λογοτεχνική και καλλιτεχνική δημιουργία πλουτίζει την πνευματική ζωή των ανθρώπων μας. Η λογοτεχνία, η μουσική, οι εικαστικές τέχνες, το φιλμ, το θέατρο, η τηλεόραση κ.α., καθοδηγούμενα από το Κόμμα, κάνουν μεγάλη δουλειά πολιτικής και ιδεολογικής διαπαιδαγώγησης και παίζουν σπουδαίο ρόλο στη διαμόρφωση του σοσιαλιστικού χαρακτήρα των ανθρώπων μας, στην εμφύτευση των κανόνων της κομμουνιστικής ηθικής.
Το Κόμμα αφιέρωσε ιδιαίτερη προσοχή στην αφομοίωση και την ανάπτυξη της επιστήμης και της τεχνικής στη χώρα μας. Μ’όλο που η παράδοση σ’αυτούς τους τομείς ήταν ελάχιστη, η φροντίδα αυτή του Κόμματος έδωσε ατούς ταλαντούχους και διψασμένους για γνώσεις ανθρώπους μας τη δυνατότητα να μαθαίνουν και να εφαρμόζουν με αρμοδιότητα την περίπλοκη τεχνική που απαιτεί η γρήγορη και σύγχρονη ανάπτυξη της οικονομίας και των άλλων τομέων. Η ίδρυση ικανού αριθμού ειδικών ινστιτούτων για επιστημονικές μελέτες, η δημιουργία τεχνολογικών γραφείων, πολλών ομίλων μελετών κτλ, μαρτυρούν τη μεγάλη ευρύτητα που πήρε στη χώρα μας η επιστημονική εργασία, καθώς και την ανάγκη που έχει γι'αυτή η οικονομία και όλη η κοινωνία. Ταυτόχρονα το Κόμμα δούλεψε και δουλεύει ώστε οι επιστημονικές μελέτες και μέθοδες στην παραγωγή, στην οργάνωση, ατή διεύθυνση και παντού, να γίνουν μια καθημερινή πρακτική των ανθρώπων μας.
Ζωντανή μαρτυρία της δύναμης της λαϊκής Εξουσίας και της ζωτικότητας του κοινωνικού μας συστήματος είναι και οι μεγάλες αλλαγές στην πρωτεύουσα της αγαπημένης μας Πατρίδας. Αυτά τα χρονιά τα Τίρανα έχουν αλλάξει εντελώς. Ο πληθυσμός της είναι τώρα πάνω από οχτώ φορές μεγαλύτερος από ο,τι στην προαπελευθερωτική περίοδο και το 80 τα εκατό αυτού του πληθυσμού της κατοικεί σε καινούργιες πολυκατοικίες. Μόνον ο αριθμός των μαθητών στα σχολεία μέσης εκπαίδευσης είναι μεγαλύτερος απ'όλο τον πληθυσμό που είχε προπολεμικά η πόλη των Τιράνων. Σήμερα στην πρωτεύουσα εργάζονται και δημιουργούν 70 χιλιάδες εργάτες και εξασφαλίζεται εδώ το ένα πέμπτο της συνολικής βιομηχανικής παράγωγης της χώρας. Όπως τα Τίρανα, έχουν αλλάξει και όλες οι πόλεις και τα χωριά μας.
Με τις προοπτικές που διάνοιξε το 8o Συνέδριο του Κόμματος, ένα μέλλον πιο εύπορο και ευτυχισμένο αναμένει το λαό μας. Η νέα νομοθετική περίοδος της Λαϊκής Βουλής συμπίπτει χρονικώς με την Εφαρμογή του 7ου πεντάχρονου σχεδίου. Κατά την περίοδο αυτή διαθέτουμε όλο το ανθρώπινο δυναμικό, τις υλικές και οικονομικές δυνατότητες να βαδίσουμε μπροστά με αποφασιστικότητα και να πετύχουμε ακόμα μεγαλύτερα αποτελέσματα σ’όλους τους τομείς. Και σίγουρα, με τη δουλειά και τον ιδρώτα μας, θα έχουμε περισσότερα πετρέλαια και μεταλλεύματα, περισσότερο ατσάλι, ηλεκτρική ενεργεία, σιτηρά και άλλα γεωργικά και κτηνοτροφικά προϊόντα, περισσότερα και καλύτερης ποιότητας βιομηχανικά προϊόντα πλατιάς κατανάλωσης.
Η οικονομία μας θα δυναμώσει ακόμα πιο πολύ, η ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων θα προωθηθεί παραπέρα, θα οικοδομηθούν εκατοντάδες σημαντικά οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά έργα. Στη βιομηχανία θα προστεθούν μεγάλες μονάδες όπως ο υδροηλεκτρικός σταθμός του Κομάν, το εργοστάσιο ορυκτελαίων, το εργοστάσιο παραγωγής νικελίου και μεταλλικού κοβαλτίου, θα διπλασιαστεί η παραγωγή της μεταλλουργίας σιδηροχρωμίου, θα κατασκευαστούν μερικά εργοστάσια εμπλουτισμού των μεταλλευμάτων καθώς και άλλα για την κατεργασία των γεωργικών και κτηνοτροφικών προϊόντων, θα γίνει επέκταση και ανακαίνιση εργοστασιακών συγκροτημάτων υφαντουργίας, πλεκτών, κλπ
Θα αρχίσουν επίσης να οικοδομούνται μερικά σημαντικά έργα της σιδηρομεταλλουργίας και της έγχρωμης μεταλλουργίας, υδροενεργειακά έργα, έργα οικοδομικών υλικών κ.α Κατ’αυτό τον τρόπο θα ενισχυθεί πιο πολύ η βιομηχανία και θα παίξει ακόμα καλύτερα τον αποφασιστικό της ρόλο στη γενική πρόοδο της χώρας.
Η γεωργία θα μπει πιο πλατιά και σε βάσεις επιστημονικές στο δρόμο της Εντατικοποίησης, διανοίγοντας μεγαλύτερες προοπτικές για την αύξηση της γεωργικής και κτηνοτροφικής παραγωγής, για την παραπέρα Ανάπτυξη της σοσιαλιστικής ζωή; στο χωρώ και για το δυνάμωμα της Ανεξαρτησίας της χώρας. Σε μια ολόκληρη περιοχή θα γίνει με προτεραιότητα η εντατικοποίηση της παραγωγής. Μεγάλες επενδύσεις θα γίνουν για τη γή, την άρδευση, τη μηχανοποίηση, για την αύξηση και βελτίωση των φυτειών με οπωροφόρα, εσπεριδοειδή και ελαιόδεντρα.
Όπως ξέρετε, σύμφωνα με το 7ο πεντάχρονο σχέδιο και με την τελευταία Ολομέλεια της Κεντρικής 'Επιτροπής του Κόμματος, θα εφαρμοστεί ένα ολόκληρο πρόγραμμα για την παραπέρα ενίσχυση των μεταφορών μας, δίνοντας προτεραιότητα στις σιδηροδρομικές μεταφορές που επεκτάθηκαν τώρα στις κυριότερες κατευθύνσεις διακίνησης εμπορευμάτων και επιβατών.
Η εκπλήρωση των στόχων για την αύξηση της παραγωγής θα εξασφαλίσει και θα προωθήσει παραπέρα την ευημερία του λαού τόσο στην πόλη όσο και στο χωριό, θα βελτιώνεται συνεχώς ο εφοδιασμός της αγοράς με βιομηχανικά προϊόντα και είδη διατροφής, θα καλυτερέψει η δομή κατανάλωσης της τροφής του λαού, σημαντικές επενδύσεις θα γίνουν για τη στέγαση του πληθυσμού και θα ληφθούν μια σειρά άλλα μέτρα με σκοπό την παραπέρα βελτίωση της ευημερίας του λαού σ'όλες τις απόψεις της ζωής.
Όπως πάντα, στο κέντρο της προσοχής του Κόμματος και του σοσιαλιστικού μας κράτους θα είναι η εκπαιδευτική και πολιτιστική ανάπτυξη των εργαζομένων, η προστασία και η ενίσχυση της υγείας τους. Νέα βήματα θα γίνουν και ατούς διάφορους τομείς της κουλτούρας με σκοπό να επεκταθεί και βαθύνει η δουλειά τους στις μάζες και να συμβάλει καλύτερα στην ολόπλευρη διαπαιδαγώγησή τους.
Στην υπεράσπιση της Πατρίδας, σε κάθε κατάσταση και σε κάθε καιρό, το Κόμμα και η λαϊκή Εξουσία αφιέρωσαν τη μεγαλύτερη προσοχή. Σήμερα η χώρα διαθέτει μια ισχυρή άμυνα που εγγυάται την ελευθερία και την ανεξαρτησία που αποκτήθηκαν με τόσο αίμα και θυσίες. Εγγυάται το ειρηνικό της έργο. Καθήκον μας είναι να ατσαλώσουμε ολοένα και περισσότερο την άμυνα για να είμαστε πάντα σε θέση και σε πλήρη ετοιμότητα να συντρίψουμε κάθε εχθρό που θα επιχειρήσει να θίξει την εδαφική ακεραιότητα και την εθνική μας κυριαρχία.
Η ενότητα του λαού μας είναι ατσάλινη. Η εσωτερική μας κατάσταση είναι γερή. Αυτό το αποδείχνει και το Διάταγμα του Προεδρείου της Λαϊκής Βουλής, που θα δημοσιευτεί αύριο, με το όποιο δίνεται χάρη ή μειώνεται η ποινή σε αρκετούς φυλακισμένους που είχαν τιμωρηθεί για διάφορα αδικήματα.
Οι εκλογές για τη Λαϊκή Βουλή ήταν πάντα μια Εκδήλωση της σοσιαλιστικής μας δημοκρατίας, του λαϊκού χαρακτήρα του κράτους μας. Όλοι οι άνθρωποί μας έχουν πάει πάντα με ενθουσιασμό στην ψηφοφορία και όλοι έχουν δώσει την ψήφο τους στους υποψήφιους του Δημοκρατικού Μετώπου, διότι ήταν συνειδητοί και πεπεισμένοι ότι έτσι εκφράζουν την αγάπη τους προς το Κόμμα και την αφοσίωση στη γραμμή του, την υποστήριξη που ομόθυμα δίνουν στη λαϊκή εξουσία, καταδικάζουν τους εχθρούς, εξωτερικούς και εσωτερικούς, εκφράζουν την αποφασιστικότητα να βαδίσουν θαρραλέα και με το μέτωπο ψηλά στο φωτεινό δρόμο του σοσιαλισμού.
Έτσι 'εχει συμβεί στο παρελθόν. Αυτό θα συμβεί και στην τωρινή ψηφοφορία. Η συμμετοχή στις εκλογές και η ψήφος υπέρ του υποψήφιου του Δημοκρατικού Μετώπου είναι έκφραση της πολιτικής και ιδεολογικής ωριμότητας, της ταξικής και πατριωτικής συνείδησης, της ευθύνης για τις τύχες του τόπου.
Αγαπητοί σύντροφοι και συντρόφισσες,
Ζούμε σήμερα σε μια διεθνή κατάσταση αρκετά τεταμένη και γεμάτη απειλές και μεγάλους κινδύνους για τη λευτεριά και την ανεξαρτησία των λαών, καθώς και για την ειρήνη και τη διεθνή ασφάλεια. Η κατάσταση αυτή είναι αποτέλεσμα της εντατικοποίησης της επιθετικής πολιτικής και των επιθετικών ενεργειών των ιμπεριαλιστικών υπερδυνάμεων και της αναζωπύρωσης των διαφόρων αντιδραστικών, φασιστικών και φιλοπόλεμων δυνάμεων.
Τόσο στις Ενωμένες Πολιτείες της 'Αμερικής, όσο και στη Σοβιετική Ένωση παίρνει υπεροχή μια μιλιταριστική και τυχοδιωκτική γραμμή στην εξωτερική πολιτική, εφαρμόζεται μια στρατηγική των άμεσων στρατιωτικών επεμβάσεων σαν μέσο για την εξασφάλιση του επεκτατισμού και της πολιτικής και οικονομικής ηγεμονίας τους στον κόσμο. Στόχος τώρα αυτής της γενικής επίθεσης των υπερδυνάμεων έγιναν όχι μόνον οι λαοί και οι χώρες που ήταν έξω από τις ζώνες κυριαρχίας τους, αλλά και οι πιο στενοί εταίροι τους στις στρατιωτικές συμμαχίες και τους οικονομικούς συνασπισμούς.
'Ασφαλώς, σ'αυτές τις καταστάσεις, οι λαοί δεν κάθονται με τα χέρια δεμένα. Οι επαναστατικές, πατριωτικές, δημοκρατικές και ειρηνόφιλες δυνάμεις, παντού στον κόσμο, προβάλλουν ανοιχτή και αποφασιστική αντίσταση στην επιθετική κι απάνθρωπη πολιτική του αμερικανικού ιμπεριαλισμού και του σοβιετικού σοσιαλιμπεριαλισμού. Στο Αφγανιστάν, στη Μέση Ανατολή, στο Σαλβαντόρ κλπ, γίνεται ένοπλος αγώνας για την ανάκτηση της καταπατημένης λευτεριάς και της χαμένης ανεξαρτησίας. Ο λαός του 'Ιράν καταβάλλει μεγάλες προσπάθειες να υπερασπίσει την επανάστασή του από τις απειλές και τους εκβιασμούς που κάνουν εναντίον του οι δύο ιπποδυνάμεις. Σ'όλες τις καπιταλιστικές χώρες, χωρίς εξαίρεση, διευρύνθηκε σημαντικά η αντίσταση της εργατικής τάξης για να υπερασπίσει τα δημοκρατικά δικαιώματα και τα δικαιώματα της εργασίας, κατακτημένα με μακρόχρονους ταξικούς αγώνες. Σε ανώτερο βαθμό και σε μεγαλύτερες διαστάσεις διεξάγεται ο αγώνας σε πολλές χώρες για εθνική κυριαρχία επί των πρώτων υλών και για μια ανεξάρτητη ανάπτυξη.
Αυτοί οι αγώνες και προσπάθειες αποτελούν και εκείνους τους κυριότερους παράγοντες που χτυπούν το παγκόσμιο καπιταλιστικό και ιμπεριαλιστικό σύστημα, που προκαλούν κρίση στις καπιταλιστικές συμμαχίες και οξύνουν τις διιμπεριαλιστικές αντιθέσεις, που φρενάρουν και εμποδίζουν την πραγματοποίηση των υποδουλωτικών και φιλοπόλεμων σχεδίων του ιμπεριαλισμού.
Το Κόμμα και η Κυβέρνηση μας, όπως πάντα, παρακολουθούν με προσοχή τις διάφορες εξελίξεις στον κόσμο και βγάζουν τα ανάλογα συμπεράσματα για τις θέσεις που πρέπει να πάρουν απέναντί τους και που να ανταποκρίνονται στην άμυνα και την ασφάλεια του κράτους και της χώρας μας. Έχουμε υπόψη μας ότι οι καταστάσεις στον κόσμο δε μένουν ποτέ στάσιμες, αμετάβλητες. Βρίσκονται πάντα σε αλλαγή και εξελίσσονται προς το καλό ή προς το κακό, σύμφωνα με το συσχετισμό των ταξικών δυνάμεων στον κόσμο, με την εξέλιξη των διάφορων αντιθέσεων, των κρίσεων κλπ.
Παρατηρούμε τώρα ότι στην Ευρώπη, στη Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή και στα Βαλκάνια, σαν αποτέλεσμα της ηγεμονιστικής πολιτικής και των ωμών επεμβάσεων των Ενωμένων Πολιτειών της Αμερικής και της Σοβιετικής Ένωσης, δημιουργούνται εντάσεις και νέες συρράξεις, που εκθέτουν σε άμεσο κίνδυνο την ειρήνη και την ασφάλεια πολλών χωρών σ'αυτές τις περιοχές.
Οι χώρες της Δυτικής και της Ανατολικής Ευρώπης είναι πιασμένες στη μέγγενη των δύο υπερδυνάμεων που θέλουν τώρα να τους πάρουν όχι μόνον τον πλούτο τους αλλά και την ψυχή. Δικαιολογημένα οι πλατιές λαϊκές μάζες σε πολλές χώρες ξεσηκώθηκαν σε διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες ενάντια στην εγκατάσταση των αμερικάνικων και σοβιετικών πυρηνικών όπλων και ζητούν επίμονα την απομάκρυνσή τους από τη γηραιά ήπειρό μας. Οι μάζες αυτές συνειδητοποιούν το γεγονός ότι οι υπερδυνάμεις βάζοντας τις χώρες τους κάτω από την πυρηνική τους ομπρέλα, θέλουν να τις κρατούν πάντα υποδουλωμένες πολιτικά και οικονομικά και ότι όλη η Ευρώπη να γίνει κρέας για τα κανόνια για τους Αμερικάνους και τους Σοβιετικούς.
Η αποστολή στο Λίβανο στρατιωτικών μονάδων από μερικές ευρωπαϊκές χώρες, παράλληλα μ'αυτές των 'Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, ανεξάρτητα από τις αιτιολογίες που μπορεί να διατυπωθούν, αποτελεί ένα προηγούμενο πολύ επικίνδυνο για άμεσες στρατιωτικές επεμβάσεις στις εσωτερικές υποθέσεις των ανεξάρτητων κρατών. Αυτή η ενέργεια είναι κατά κάποιον τρόπο επαναφορά στην παλιά πολιτική των μεγάλων ευρωπαϊκών δυνάμεων που με το πρόσχημα της «καταστολής των ταραχών» και της «αποκατάστασης της τάξης», έστελναν στρατεύματα σε διάφορες χώρες για να επιβάλουν την κυριαρχία τους.
Η άποψη του Κόμματός μας είναι ότι η ενίσχυση της ειρήνης και της ασφάλειας στην Ευρώπη, στη Μεσόγειο ή στη Μέση Ανατολή, η ανάπτυξη και η προκοπή των ευρωπαϊκών κρατών, η υπεράσπιση της κουλτούρας, των παραδόσεων και του πολιτισμού τους, διαφυλάσσονται και δυναμώνουν αποκρούοντας την ηγεμονιστική πολιτική του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και του σοβιετικού σοσιαλιμπεριαλισμού, μη δίνοντας σ’αυτούς καμιά δυνατότητα να εκμεταλλευτούν τους πολιτικούς, οικονομικούς και άλλους δεσμούς που έχουν μ'αυτά για να χτυπήσουν και να επιτεθούν ενάντια στις άλλες χώρες, για να βάλουν σε κίνδυνο τη λευτεριά και την ανεξαρτησία των λαών, την ειρήνη και τη διεθνή ασφάλεια.
Την άμυνα των ευρωπαϊκών χωρών, την ελεύθερη και ανεξάρτητη ανάπτυξή τους, την κυριαρχία και την εδαφική τους ακεραιότητα δεν τις κατοχυρώνουν ούτε το Σύμφωνο του Ατλαντικού, ούτε αυτό της Βαρσοβίας, ούτε οι εγκατεστημένες σε διάφορες χώρες στρατιωτικές βάσεις, ούτε και τα πυρηνικά όπλα των υπερδυνάμεων. Κατοχυρώνονται μόνο διαλύοντας αυτά τα σύμφωνα και στέλνοντας στα σπίτια τους τους αμερικάνους και σοβιετικούς στρατιώτες, σπάζοντας και συντρίβοντας τα πολιτικά, οικονομικά και στρατιωτικά δεσμά, με τα οποία η Ουάσιγκτον και η Μόσχα έχουν δέσει την Ευρώπη.
Ένα τέτοιο πράγμα πρέπει να γίνει και στα Βαλκάνια, όπου οι υπερδυνάμεις επωφελούμενες από τις δύσκολες καταστάσεις που δημιουργήθηκαν σε κάποια χώρα, άρχισαν να κινούνται, να ασκούν διάφορες πιέσεις και να ζητούν νέες εκχωρήσεις σε όφελός τους. Η ειρήνη και η ασφάλεια στα Βαλκάνια απειλούνται από την παραχώρηση στρατιωτικών βάσεων ή διάφορων διευκολύνσεων στις Ενωμένες Πολιτείες της 'Αμερικής και στη Σοβιετική Ένωση, απειλούνται από το μπάσιμο ως το λαιμό σε χρέη στις υπερδυνάμεις, πράγμα που συνεπάγεται πολλούς κινδύνους όχι μόνο για την ανεξαρτησία αυτής της ίδιας χώρας που έχει αυτά τα χρέη. Αλλά και για τους γείτονές της. Είναι γνωστό ότι, όταν βάζεις το ταπίον σαν ενέχυρο και δεν έχεις να πληρώσεις στο δανείζοντα, έρχεται μια μέρα που αυτός σού παίρνει όχι μόνο το σπίτι αλλά και το σπιτό-τοπο.
Οι λαοί των Βαλκανίων τράβηξαν πολλά στο παρελθόν και δε θέλουν να αλλάξει ο χάρτης της χερσονήσου μας προς όφελος αυτής ή της άλλης υπερδύναμης. Γι’αυτό τα βαλκανικά κράτη δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση και κατ’ουδένα τράτο να επιτρέψουν στις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις να μπουν στα Βαλκάνια, να διαταράξουν την ειρήνη και την ασφάλεια των χωρών τους.
Πολύ ανησυχαστική έγινε σήμερα η κατάσταση στη Μέση 'Ανατολή. Η νέα επίθεση του Ισραήλ ενάντια στο Λίβανο που οργανώθηκε, χρηματοδοτήθηκε και υποκινήθηκε από τους αμερικάνους ιμπεριαλιστές, δημιούργησε άμεσους κίνδυνους και απειλές, όχι μόνο για τους λαούς της γύρω περιοχής, αλλά και για έναν πιο ευρύ χώρο.
Το Ισραήλ, επωφελούμενο από τη μεγάλη αμερικάνικη βοήθεια και από τις διχόνοιες των αραβικών λαών, έχει λύσει το ζουνάρι και ζητά να καταστρέψει τη μια μετά την άλλη όλες εκείνες τις χώρες που δε συμβιβάζονται με την αρπαγή των Αραβικών εδαφών και με τη γενοκτονία σε βάρος του πολύπαθου παλαιστινιακού λαού.
Την επεκτατική πολιτική και δράση του Ισραήλ σε βάρος των Αράβων την ενθαρρύνει και την ευνοεί και η πολιτική της Σοβιετικής Ένωσης, τα παζαρέματα και οι συνωμοσίες της στα παρασκήνια σε βάρος των αραβικών λαών.
Ύστερα από το Κάμπ Ντέιβιντ το 'Ισραήλ επετέθηκε στο Λίβανο. Τώρα ζητάει την υποταγή της Ιορδανίας και απειλεί με πόλεμο τη Συρία. Αύριο τίνος θα 'ρθει η σειρά, του Ιράκ, της Σαουδικής 'Αραβίας, του Ιράν; Τα αμερικάνικα και τα ισραηλινά επιτελεία γι’αυτό σκέφτονται και δουλεύουν. Θα επιτρέψουν όμως οι γενναίοι αραβικοί λαοί στο Ισραήλ και στον αμερικάνικο πάτρωνά του να αλωνίζουν ασύδοτα σε βάρος τους; Θα μείνουν άραγε αυτοί οι λαοί έτσι διαιρημένοι να τους τσακίζουν και να τους καταπιέζουν έναν έναν, όπως και κάνουν;
'Εμείς πιστεύουμε ότι δε θα συμβεί αυτό. Οι αραβικοί λαοί είναι λαοί φιλελεύθεροι και με πανάρχαιες αγωνιστικές παραδόσεις, λαοί που έχουν δώσει στην ανθρωπότητα έναν ολόκληρο πολιτισμό. Αυτοί θα βρουν οπωσδήποτε δυνάμεις για να ενωθούν και να σταματήσουν τους σιωνιστές επιδρομείς να αρπάζουν τα αραβικά εδάφη και να εξοντώνουν τους ανθρώπους τους. Όσο κι αν διαρκέσει ο αγώνας, όσο μεγάλες κι αν είναι οι δυσκολίες και όσο πολλές κι αν είναι οι θυσίες που θα χρειαστούν, η νίκη θα είναι δική τους. Με το μέρος τους είναι το δίκιο, μαζί τους είναι όλη η προοδευτική ανθρωπότητα. Ο λαός μας ήταν πάντα στο πλευρό των αδελφών αραβικών λαών και της δίκαιης υπόθεσης τους, στο πλευρό του ηρωικού παλαιστινιακού λαού. Και στο μέλλον, ο δίκαιος αγώνας των Αράβων και των Παλαιστίνιων θα εχει την πλήρη και ανεπιφύλακτη υποστήριξη του Αλβανικού λαού.
Στη Λατινική 'Αμερική τον τελευταίο καιρό, προπαντός ύστερα από την άνοδο του Ρήγκαν στην εξουσία, παρατηρείται ένταση της αμερικάνικης επέμβασης, καθώς και των ραδιουργιών των Σοβιετικών. Στην επίθεση αυτή οι λαοί της Λατινικής Αμερικής απαντούν εντείνοντας την αντίσταση εναντία στα ιμπεριαλιστικά υποδουλωτικά σχέδια. Ο αλβανικός λαός υποστήριξε και υποστηρίζει αυτό τον αγώνα των λατινο-αμερικάνικων λαών, πράγμα που εκφράστηκε και στην περίπτωση της σύρραξης για τις Μαλβίνες, όπου εμείς υποστηρίζουμε τα αναπαρνητα δικαιώματα του Αργεντινού λαού.
Ο αγώνας τον λαού μας για την οικοδόμηση του σοσιαλισμού, για την προάσπιση της λευτεριάς και της ανεξαρτησίας είναι σε όφελος καθώς και ενεργός υποστήριξη για τον αγώνα που διεξάγουν οι λαοί ενάντια στον ιμπεριαλισμό και την αντίδραση. Ταυτόχρονα, τον αγώνα των λαών για λευτεριά και ανεξαρτησία, εμείς τον βλέπουμε σαν δικό μας αγώνα, σαν μια μεγάλη υποστήριξη για την υπόθεσή μας.
Σύντροφοι,
Στό 8ο Συνέδριο του Κόμματος έχουν καθοριστεί και εκφραστεί ξεκάθαρα οι αρχές που διέπουν την εξωτερική πολιτική της χώρας μας, καθώς και οι θέσεις μας απέναντι στα σημερινά μεγάλα διεθνή προβλήματα, απέναντι σε ιδιαίτερες χώρες, καθώς και απέναντι στις διάφορες πολιτικές δυνάμεις και κινήματα στον κόσμο. Η πολιτική αυτή, όπως στο παρελθόν, έτσι και σήμερα έχει την πλήρη υποστήριξη του λαού μας, γιατί εκφράζει τις σκέψεις και τους πόθους του, υπερασπίζει τα ύψιστα συμφέροντα της Πατρίδας.
Ο λαός μας υποστηρίζει την πολιτική αυτή, γιατί είναι μια πολιτική εντελώς ανεξάρτητη, που δεν επηρεάζεται από κανέναν εξωτερικό περιορισμό, οποιασδήποτε φύσης. Η φωνή της 'Αλβανίας στις διεθνείς σχέσεις είναι μόνον φωνή δική της. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που τη φωνή της την ακούν, την εκτιμούν και την υπολογίζουν.
Οι θέσεις μας είναι γνωστές. 'Εμείς έχουμε πει και πάλι λέμε ότι σε καμιά προσέγγιση και σε καμιά συνδιαλλαγή δε θα έλθουμε με τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και το σοβιετικό σοσιαλιμπεριαλισμό, που είναι οι μεγαλύτεροι εχθροί μας και εχθροί όλων των λαών. Θα αποκρούσουμε με αποφασιστικότητα τις ηγεμονιστικές τους επιδιώξεις και θα ξεσκεπάζουμε συνεχώς τα επιθετικά τους σχέδια. Η άποψη μας είναι, και η ζωή την έχει δικαιώσει, ότι α αγώνας και ο μη συμβιβασμός με τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και το σοβιετικό σοσιαλιμπεριαλισμό αποτελούν μια απαραίτητη προϋπόθεση για τη διαφύλαξη της λευτεριάς και της ανεξαρτησίας της Πατρίδας, της προόδου στο σοσιαλιστικό μας δρόμο.
Με τις άλλες χώρες, ανεξάρτητα από το κοινωνικό τους σύστημα, όπως με τη Γαλλία, με τις Σκανδιναβικές χώρες, με την 'Ελβετία, το Βέλγιο, την 'Ολλανδία κ.ά., είμαστε για ομαλές σχέσεις, πάνω στη βάση της μη επέμβασης, της ισοτιμίας και του αμοιβαίου συμφέροντος. Είμαστε υπέρ της θέσης ότι οι σχέσεις αυτές πρέπει να εξυπηρετούν την οικονομική, πολιτιστική και κοινωνική ανάπτυξη των δύο πλευρών, να εξυπηρετούν το δυνάμωμα της φιλίας ανάμεσα στους λαούς και τα κυρίαρχα κράτη, ταυτόχρονα δε και τα συμφέροντα της διαφύλαξης και ενίσχυσης της ειρήνης στον κόσμο.
Η χώρα μας ήταν και είναι υπέρ της ανάπτυξης τον διεθνούς εμπορίου, που το θεωρεί σαν ωφέλιμο και αναγκαίο μέσο για κάθε χώρα. Εμείς όμως ζητούμε απ’όλους τους συνεταίρους μας να βασίζεται αυτό μόνο στο αμοιβαίο συμφέρον και στην πλήρη ισοτιμία, να είναι απαλλαγμένο από κάθε πίεση και διάκριση. Κι ακόμα περισσότερο εμείς δε δεχόμαστε οι εμπορικές σχέσεις να χρησιμοποιούνται σαν μέσο για επέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις ή για την επιβολή ξένων για μας πολιτικών και ιδεολογικών αντιλήψεων. Για μας το εμπόριο, είναι εμπόριο, δηλαδή ελεύθερη και ίση ανταλλαγή εμπορευμάτων και δεν το μπερδεύουμε ποτέ με τη λήψη πιστώσεων, που είναι εντελώς άλλο πράγμα.
Η σοσιαλιστική Αλβανία, οι άνθρωποι μας έχουν μεγάλη εκτίμηση για τα προοδευτικά επιτεύγματα κάθε χώρας στην κουλτούρα, στην επιστήμη και την τεχνική, για όλες εκείνες τις αξίες που συμβάλλουν στην ανάπτυξη και την πρόοδο της ανθρωπότητας. Γι’αυτό είμαστε υπέρ των κανονικών πολιτιστικών ανταλλαγών με τις άλλες χώρες, για να γνωρίζουμε αμοιβαία τις προοδευτικές και δημοκρατικές επιτεύξεις στον τομέα αυτό, χωρίς διακρίσεις και χωρίς προκαταλήψεις.
Ιδιαίτερη προσοχή, όπως είναι φυσικό, η χώρα μας αφιερώνει στις σχέσεις με τα γειτονικά κράτη. Αυτό που ενέπνεε και εμπνέει αυτή τη στάση είναι η επιθυμία να ζούμε σε καλή γειτονία, να εχουμε πάντα ωφέλιμες σχέσεις και να φτιάξουμε μια κανονική συνεργασία, που να στηρίζεται στις αρχές της πλήρους ισοτιμίας και της μη επέμβασης στις εσωτερικές υποθέσεις των άλλων, του σεβασμού της εθνικής κυριαρχίας και της μη παραβίασης της εδαφικής ακεραιότητας, των ανταλλαγών με βάση το αμοιβαίο συμφέρον.
Με ιόν ιταλικό λαό εμείς έχουμε καλές σχέσεις και δεν τον μπερδεύουμε με τους φασίστες του Μουσολίνι που μας έκαψαν και μας μακέλεψαν. Στις σημειώσεις από τον καιρό του πολέμου διαβάζω με ικανοποίηση τα λόγια που μού είπε, όταν συναντηθήκαμε στο χωριό Άρμπάνα, κοντά στα Τίρανα, ο στρατηγός στρατιάς Αζζι, ο οποίος, μετά τη συνθηκολόγηση του μουσσολινικού στρατού, μαζί με τη στρατιά του παραδόθηκε στην πίστη του Παρτιζάνικου Γενικού Επιτελείου μας και του αλβανικού λαού·: «Είμαστε ευγνώμονες στο λαό και στους αλβανούς παρτιζάνους που έσωσαν και στέγασαν χιλιάδες στρατιώτες μου, παιδιά του ιταλικού λαού. Εγώ και ο ιταλικός λαός δε θα ξεχάσουμε αυτή τη γενναιοδωρία. Ώσπου να πεθάνω θα είμαι φίλος του αλβανικού λαού», συνέχισε να μού λέει ο στρατηγός Άζζι. Και τέτοιος στάθηκε ώσπου πέθανε.
Τα καθεστώτα των δύο χωρών μας είναι αντίθετο, εμείς έχουμε τους δικούς μας νόμους και τρόπο ζωής, η Ιταλία έχει τους δικούς της. Ωστόσο, έχουμε ομαλές εμπορικές και πολιτιστικές σχέσεις με την Ιταλία, τις όποιες είμαστε πρόθυμοι να τις διευρύνουμε σύμφωνα με το αμοιβαίο όφελος και χωρίς επεμβάσεις στις εσωτερικές υποθέσεις ο ένας του άλλου. Όποια Ιταλική κυβέρνηση θεωρεί ασύμφορές τις σχέσεις αυτές, μπορεί να κάμει όπως θέλει. Εμάς αυτό δε μας χαλάει πολύ δουλειά. Εμείς όμως σκεφτόμαστε το αντίθετο, ότι οι σχέσεις είναι ωφέλιμες για τα δύο μέρη. Εμείς δεν είμαστε χώρα απομονωμένη και κλειστή. Έχουμε τί να πουλήσουμε στην 'Ιταλία και τί να αγοράσουμε τοις μετρητοίς απ'αυτή, όπως και από πολλά άλλα κράτη.
Με τον ιταλικό λαό, μας συνδέει επίσης μια ένδοξη αρμπερέσικη κοινότητα. Τόσο εμείς, όσο και οι Ιταλοί δεν πρέπει να ξεχνούμε τα καλά λόγια και τη μεγάλη εκτίμηση του Γαριβάλδη για τους Αλβανούς και για τους Αρμπερέσηδες.
Οι Αρμπερέσηδες ζουν από πέντε αιώνες στην Καλαβρία και στη Σικελία. Η κοινότητα αυτή έδωσε στην Ιταλία και στην Αλβανία έξοχους άνδρες. Ζώντας σε φιλία ανάμεσα στον ιταλικό λαό, οι Αρμπερέσηδες διαφύλαξαν στους αιώνες τα ήθη και έθιμα και την αλβανική γλώσσα. Η κοινότητα αυτή που μας προσεγγίζει με τον Ιταλικό λαό, είναι ένας παράγοντας φιλίας.
Ο αλβανικός λαός και ο τούρκικος λαός αγαπούν πολύ ο ένας τον άλλον. Εμείς με κανέναν δεν κάνουμε «διπλωματικό έρωτα». Ο Αλβανός δεν έχει τέτοιο συνήθιο, αλλά, όταν δίνουμε το λόγο μας, τον κρατούμε και δεν πάμε κατά πούθε φυσάει ο άνεμος. Εμείς καταδικάζουμε όποιον καταπατάει τη φιλία και την καλοπιστία μας. Με τον αδελφό τούρκικο λαό ποτέ δεν έχει κλονιστεί η μεγάλη και ειλικρινής φιλία που μας συνδέει. Οι διάφορες μορφές του τουρκικού καθεστώτος δεν κλόνισαν ποτέ αυτή τη φιλία, γιατί βασίζεται στα αγαθά αισθήματα των λαών μας, βασίζεται σ’εκείνους τους αδελφικούς δεσμούς και σχέσεις αίματος των εκατοντάδων χιλιάδων Αλβανών, που ζουν, εργάζονται, παντρεύονται, κάνουν παιδιά, πεθαίνουν και θάβονται στο ίδιο χώμα με τους Τούρκους.
Εμείς έχουμε τιμήσει και τιμούμε με σεβασμό τον μεγάλο ηγέτη του τουρκικού λαού, το Μουσταφά Κεμάλ 'Ατατούρκ, που, σαν έξοχος δημοκράτης, κατάργησε την οθωμανική αυτοκρατορία και το χαλιφάτο και δημιούργησε τη νέα δημοκρατική Τουρκία. Ας πάρουν παράδειγμα από τον Κεμάλ Ατατούρκ, που έκοψε με το σπαθί το «γόρδιο δεσμό» της οθωμανικής αυτοκρατορίας, όλοι αυτοί οι ψευτοδημοκράτες και ψευτοσοσιαλιστές που καταπιέζουν τους λαούς, που ποδοπατούν τα δικαιώματά τους και που διατηρούν στη ζωή την αποικιοκρατία ζαχαρώνοντάς τη με πομπώδικα λόγια. Εμείς επιθυμούμε να σφυρηλατούμε συνεχώς τη φιλία με τον τούρκικο λαό και να την αναπτύσσουμε παραπέρα σε κάθε τομέα.
'Εμείς αγαπούμε και εκτιμούμε τον Ελληνικό λαό, γιατί κι αυτός τρέφει τα ίδια φιλικά αισθήματα απέναντι στον αλβανικό λαό. Είμαστε ειλικρινείς ο ένας προς τον άλλο. Κανένας δε θέλει το κακό του άλλου, αλλά θέλει το καλό του. Αυτοί είναι ιστορικοί δεσμοί ζυμωμένοι με το κοινό αίμα ενάντια στους ίδιους καταχτητές. Εμείς δε μπερδεύουμε τα αισθήματα του ελληνικού λαού με εκείνα των σωβινιστών.
Τις σχέσεις φιλίας που έχουμε με τον Ελληνικό λαό θα τις αναπτύξουμε παραπέρα. Τους αλβανούς καπετάνιους της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, που πολεμούσαν κάτω από τη διοίκηση του Υψηλάντη, ο Ελληνικός λαός τους χαρακτηρίζει «αρβανίτες παινεμένοι και αρβανίτες παλληκάρια» (1). Ο Καποδίστριας και οι ρώσοι τσάροι, οι σέρβοι κράληδες και οι μολδαβοί βοϊβόδες πρόδωσαν την Ελληνική Επανάσταση, οι Αρβανίτες όμως με το Μάρκο Μπότσαρη επικεφαλής, με τον 'Αλή Πασά Τεπελενλή και με τους Τσαπαραίους, στάθηκαν σ’αυτή πιστοί μέχρι θανάτου.
Η κυβέρνηση της Λαϊκής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της 'Αλβανίας, και οι Ελληνικές κυβερνήσεις, δεξιές, της Νέας Δημοκρατίας ή σοσιαλιστικές, τη φιλία ανάμεσα στον Αλβανικό και τον Ελληνικό λαό την έχουν θεωρήσει πάντα σαν μια πολιτική αναγκαιότητα. Δυστυχώς όμως και χωρίς κανένα λόγο, από 40 χρόνια τώρα διατηρείται στην Ελλάδα ο λεγόμενος «νόμος της εμπόλεμης κατάστασης με την Αλβανία», ένας νόμος παράλογος, αβάσιμος, που τον καταδικάζουν και ο ελληνικός λαός, και αλβανικός λαός, και η παγκόσμια κοινή γνώμη. Κάθε λογικός και ρεαλιστής άνθρωπος στην Ελλάδα καταλαβαίνει ότι ίνας τέτοιος νόμος εμποδίζει τη συντόμευση των δρόμων για μια ανάπτυξη ακόμα πιο φιλική στην κατεύθυνση της Άρτας, Πρέβεζας, Γιαννίνων, καθώς και όλης της Ελλάδας.
Ούτε είχα κατά νου μου να μιλήσω σήμερα για τις σχέσεις μας με τη Γιουγκοσλαβία, γιατί τις επίσημες θέσεις μας απέναντι σ'αυτή τη χώρα τις έχουμε εκφράσει χιλιάδες φορές και εμμένουμε στα όσα έχουμε πει. Υποχρεώνομαι όμως να μιλήσω, επειδή οι ηγέτες του Βελιγραδίου όχι μόνον έκαναν κουφά αυτιά στα όσα έχουν υπογραμμίσει το Κόμμα και η Κυβέρνηση μας. Αλλά με όλα τα προπαγανδιστικά και διπλωματικά μέσα έχουν σηκώσει μια ολόκληρη εκστρατεία συκοφαντιών και επιθέσεων ενάντια στη σοσιαλιστική Αλβανία και ενάντια στην πολιτική της που είναι ξεκάθαρη σαν το φως του ήλιου. Πάνε τώρα 40 ολόκληρα χρόνια, για να μη αναφερθώ πιο πέρα, που οι ηγέτες του Βελιγραδίου παρακινούν τους Σλάβους του Νότου και ιδιαίτερα τους Σέρβους, να ζουν πάντα σε εχθρότητα με τους Αλβανούς που κατοικούν στα εδάφη τους στη Γιουγκοσλαβία καθώς και με την ανεξάρτητη και σοσιαλιστική Αλβανία. Η εχθρότητα αυτή απέναντι στους Αλβανούς, ο άγριος αυτός σοβινισμός, αυτή η περιφρόνηση, αύτη η τάση και αυτές οι ασυγκράτητες ορέξεις για να προσαρτήσουν την Αλβανία, είναι αταβιστικό σ'αυτούς. Αυτό που κάνει ακόμα πιο επικίνδυνο το ζήτημα είναι το ότι οι άλλοι σλαβικοί λαοί του Νότου, δεν έχουν το θάρρος να σταματήσουν αυτό το κύμα αγριότητας.
Τον καιρό του Εθνικοαπελευθερωτικού Αγώνα εμείς αγαπούσαμε ειλικρινά τους Γιουγκοσλάβους, τον Τίτο τον έχουμε εκτιμήσει και τιμήσει περισσότερο απ'ότι του άξιζε. Στείλαμε μεγάλες παρτιζάνικες μονάδες, που πολέμησαν πλάϊ πλάϊ με τις γιουγκοσλάβικες και τις αλβανικές κοσοβάρικες παρτιζάνικες μονάδες στη νότια και κεντρική Γιουγκοσλαβία. Εκατοντάδες και εκατοντάδες ηρωικοί γιοί και θυγατέρες της Αλβανίας σκοτώθηκαν και τραυματίστηκαν για την απελευθέρωση της Γιουγκοσλαβίας, και μας βγαίνει τώρα ένας σκύλος σέρβικος, ονόματι Σινάν Χασάνι, που ρίχνει λάσπη πάνω στα αίμα τους. Φτάνει μάλιστα μέχρι το σημείο να λέει ότι είναι οι Γιουγκοσλάβοι που ίδρυσαν το Κόμμα μας, που οργάνωσαν τον 'Αλβανικό Εθνικοαπελευθερωτικό Αγώνα και ότι έδωσαν, λέει, το καθετί στην Αλβανία. Αλλά ας αλυχτάει, αυτός γι’αυτή τη δουλειά πληρώνεται.
Ο Τίτο και συντροφιά, τόσο πριν όσο και μέχρι αυτή τη στιγμή που μιλώ, έχουν αρνηθεί πάντα το φιλικό μας χέρι και έκαναν το πάν για να το κόψουν. Επί 40 χρόνια συνέχεια ο Τίτο και οι διάδοχοι του, ανοιχτά και με τους κρυφούς πράκτορές τους, έχουν σκαρώσει συνεχώς συνωμοσίες για να καταστρέψουν τη σοσιαλιστική Αλβανία, για να καταστρέψουν το Κόμμα μας, για να εξοντώσουν τους κυριότερους συντρόφους της ηγεσίας. Αυτό επιχείρησαν να κάνουν με τον παλιό πράκτορά τους τον προδότη Μεχμέτ Σέχου. Όλες όμως οι συνωμοσίες τους απέτυχαν και πάντα θα αποτυχαίνουν.
Άλλοτε, ο σέρβος κράλης Καραγιώργεβιτς, με τις μεγαλορώσικες συμμορίες του Βράνγκελ, έφερε στην Αλβανία τον πράκτορά του, το συμμορίτη 'Αχμέτ Ζώγου, ο οποίος σαν μεγάλος προδότης της Πατρίδας, για τη βοήθεια αυτή, έκαμε στη Γιουγκοσλαβία δώρο το Σέν Ναούμ του Πόγκραντετς και το Βερμός. Αυτό θέλουν να κάνουν και σήμερα οι ηγέτες του Βελιγραδίου με τις συμμορίες εγκληματιών και τρομοκρατών κάποιου αλήτη, λαθρεμπόρου όπλων και ναρκωτικών και σωματεμπόρου, του Λέκα Ζώγου, που, παράδοξα, μια φίλη μας χώρα του παρέχει άσυλο και του επιτρέπει να δίνει συνεντεύξεις στον τύπο και να κάνει εκκλήσεις για την ανατροπή της λαϊκής εξουσίας στην Αλβανία. Εμείς έχουμε αποδειχτικά ότι είναι οι γιουγκοσλάβοι τιτοϊκοί αυτοί που έστειλαν στις ακτές μας την ομάδα συμμοριτών του Τζεβντέτ Μουστάφα, τους όποιους πριν προφτάσουν να πάρουν ανάσα και να ιδούν τον ήλιο της 'Αλβανίας, τους συντρίψαμε αμείλιχτα. Στην κατάλληλη στιγμή, ο κόσμος θα μάθει λεπτομέρειες για το συμβάν και τους σκοπούς της. Επικίνδυνο όμως είναι το ότι οι Γιουγκοσλάβοι, παραβιάζοντας την κυριαρχία δύο φίλων μας χωρών και εν αγνοία τους, προετοίμασαν και έριξαν σε μας εγκληματίες. Να προετοιμάσεις τρομοκρατικές συμμορίες και να τις ρίξεις σε μια άλλη χώρα, είναι μια βαριά εγκληματική πράξη, καταδικάσιμη στην πραχτική των διεθνών σχέσεων.
Εμείς τώρα θέλουμε μόνο να πούμε στους γιουγκοσλάβους τιτοϊκούς: μην παίζετε με τη φωτιά, γιατί, αν αρχίσει η φωτιά, θα καείτε οι ίδιοι σ’αυτή. Όσον αφορά εμάς, εμείς αμυνόμαστε και ξέρουμε να αμυνθούμε, ξέρουμε να πολεμήσουμε και ξέρουμε να νικήσουμε πάνω σε κάθε Εχθρό. 'Εμείς όμως δεν τον θέλουμε αυτό τον σκοτεινό και γεμάτο κινδύνους δρόμο που εσείς ακολουθείτε. Ωστόσο, σε περίπτωση που μας τον επιβάλετε, θα σας απαντήσουμε και εμείς. Εμείς όμως λέμε στους γιουγκοσλάβους ηγέτες να μην πάνε απ'αυτό το δρόμο χωρίς διέξοδο και με πολλούς κινδύνους για τις δύο χώρες μας, για τα Βαλκάνια, ίσως και για την Ευρώπη. Εσείς, νοτιοσλάβικοι λαοί, ευθύνεστε γιατί επιτρέπετε στους μεγαλοσέρβους να ανάβουν τους δαυλούς, αντί να τους κάνετε να λογικευτούν και να τους αναγκάσετε να αλλάξουν δρόμο, να τηρήσουν τις αρχές και τους κανόνες καλής γειτονίας με τη σοσιαλιστική Αλβανία και να αποκαταστήσουν συμπεριφορά κανονική και ειρηνική με τους Αλβανούς που ζουν στη Γιουγκοσλαβία.
Έχουμε την πεποίθηση ότι στους άλλους σλάβικους λαούς του Νότου, συμπεριλαμβανομένων εδώ και των Σέρβων, υπάρχουν προοδευτικά στοιχεία. Εκτός από το δρόμο μιας πολιτικής στροφής στη στάση απέναντι στην Αλβανία και τους Αλβανούς που ζουν στη Γιουγκοσλαβία, άλλος δρόμος λύσης δεν υπάρχει. Εμείς θα συνεχίσουμε το δρόμο που καθόρισε το 8ο Συνέδρια του Κόμματος 'Εργασίας 'Αλβανίας, την κύρια εισήγηση του οποίου οι γιουγκοσλάβοι ηγέτες τη διάβασαν ανάποδα. Οι προτάσεις μας ήταν τόσο συνετές, όσο και διαλλαχτικές. Ενώ ο δικός σας δρόμος είναι με πολλούς κινδύνους για τη Γιουγκοσλαβία, την οποία εμείς τη θέλουμε να μείνει όπως είναι. Εσείς δεν παίρνετε στα σοβαρά τα λόγια μας, που είναι έκφραση των ειλικρινών αισθημάτων του Αλβανικού λαού. 'O κόσμος θα σας καταλογίσει βαριά ευθύνη.
Μερικές κυβερνήσεις των χωρών της Ευρώπης και οι Ενωμένες Πολιτείες της Αμερικής παίζουν με τα αισθήματα και με τα συμφέροντα μας. Εμείς τους λέμε ότι δεν μπορούν να παίζουν πια όπως πριν με την Αλβανία και με τα συμφέροντά της. Δεν είναι πια οι παλιοί καιροί, όταν οι τύχες της χώρας μας μπορούσαν να ποδοπατηθούν εύκολα και όταν η Αλβανία παραβιάζονταν και διαμελίζονταν.
Τούς αδελφούς μας Αλβανούς, που ζουν στα εδάφη τους στη Γιουγκοσλαβία, θα συνεχίσουμε όπως πάντα να τους υπερασπίζουμε με όλη τη δύναμη της καρδιάς στα αναγνωρισμένα από το σύνταγμα δικαιώματά τους. Σ’αυτό να μην αμφιβάλουν καθόλου ούτε οι Γιουγκοσλάβοι ούτε και η παγκόσμια κοινή γνώμη. Αυτό είναι πράγμα αναγνωρισμένο από το διεθνές δίκαιο και έτσι ενεργούν όλα τα κράτη που έχουν έξω μειονότητες.
Στο 8ο Συνέδριο του Κόμματος Εργασίας 'Αλβανίας εμείς κάναμε σαφή αυτή τη θέση μας έναντι της Γιουγκοσλαβίας και στη θέση αυτή παραμένουμε αμετακίνητοι: Η κατάλυση και η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας δε θα προέλθει ποτέ από μας. Εμείς είμαστε υπέρ της σταθερότητας της Ομοσπονδίας. Αλλά στους μεγαλοσέρβους, μακεδόνες και μαυροβούνιους σωβινιστές, τα διαλλαχτικά λόγια μας από το ένα αυτί τους μπαίνουν από το άλλο βγαίνουν. Τούς έχουν θολώσει τα μάτια από το σωβινισμό και τη μεγαλομανία. Όταν εμείς τους κάναμε έκκληση για γερή λογική και φρόνηση, αυτοί συνέχισαν την πιο αγρία τρομοκρατία ενάντια στους Αλβανούς που ζουν στα εδάφη τους στη Γιουγκοσλαβία. Έριξαν στις φυλακές χιλιάδες ηρωικά αγόρια και κορίτσια της Κοσόβας, τους οποίους βασανίζουν βάρβαρα και τους έχουν κολλήσει χίλια δύο προσβλητικά επίθετα. Εμείς λέμε στους Γιουγκοσλάβους να απελευθερώσουν τους νέους από τις φυλακές, γιατί ο Αλβανός δεν μπορεί να ανεχτεί επί πολύ τέτοια καταπάτηση της τιμής των γιων και θυγατέρων του και των δικαιωμάτων τους. Να μη κάνουν να ξεχειλίσει το ποτήρι, γιατί η απάντηση μπορεί να είναι με μεγάλους κινδύνους.
Όλη η Κοσόβα και οι αλβανικές περιοχές στη Γιουγκοσλαβίας έχουν τεθεί κάτω από άγρια σοβινιστική στρατιωτική πίεση. Τώρα παίρνει διαστάσεις η «διαφοροποίηση», που σημαίνει σπιουνάρισμα των Αλβανών από τους Αλβανούς σε όφελος των δυνάμεων του σέρβικου σκότους. Οι Κοσοβάροι όμως δεν μπορεί να δεχτούν αυτό το δρόμο του αίσχους, γιατί αυτό οδηγεί σε αδελφοκτονία. Ενώ οι μεγαλοσέρβοι θα γελούν και θα τρίβουν τα χέρια.
Οι Σέρβοι υποκινούν την αντεκδίκηση μεταξύ των Αλβανών. Την Κοσόβα τη σκεπάζει η φτώχια και γεμίζει με τάφους. Οι άνθρωποι δεν ξέρουν που έχουν τα παιδιά τους. Την αλβανική διανόηση την κοσσίζουν, τη διασύρουν, την ταπεινώνουν, την αφήνουν στους δρόμους. Τέτοιοι διωγμοί δεν έχουν συμβεί παρά μόνο τον καιρό της Ιεράς Εξέτασης. Όχι, ο αλβανικός λαός που ζει στη Γιουγκοσλαβία δε θα επιτρέψει να καταπατηθεί ο,τι το εθνικό του ιερό και όσιο. Ο Αλβανός σ’όποιον καιρό και σ’όποιον τόπο, όταν του καταπατούν τη λευτεριά και τα νόμιμα δικαιώματά του, δεν έσκυψε ποτέ κεφάλι και δεν έδειξε ποτέ τις πλάτες στον εχθρό.
'Εσείς, κύριοι του Βελιγραδίου, στείλατε στην Κοσόβα 60 χιλιάδες σέρβους στρατιώτες για να καταπνίξετε και να σκοτώσετε τους Κοσοβάρους και να εκφοβίσετε τη σοσιαλιστική Αλβανία. Εμείς δε φοβούμαστε. Έτοιμοι είμαστε, στο πόδι σαν ένα σώμα. Εσείς μιλάτε με τη γλώσσα της βίας, τη στιγμή που εμείς προσπαθούμε να μιλήσουμε με τη γλώσσα της λογικής. Αλλά κι εμείς ξέρουμε να μιλήσουμε με τη γλώσσα της βίας.
Η Αλβανία είναι ένας νευραλγικός και στρατηγικός κόμβος. Η Ευρώπη πρέπει αυτό να το έχει υπόψη της. Μερικοί αναγελούν με τις οχυρώσεις μας. Ενώ οι ίδιοι εξοπλίζονται μέχρι τα δόντια και με όλα τα είδη όπλων, άλλοι υποτιμούν τη δύναμη μας. Τόσο το χειρότερο γι’αυτούς. Μερικοί δημοσιογράφοι, που γράφουν για να παίρνουν ρουσφέτια, μερικοί πολιτικάντηδες των καφενείων, με τις «αναλύσεις των στρατηγικών τους σχεδίων» και οι μεγαλοσέρβοι, κατά πρώτο λόγο, διαδίδουν ιδέες και κάνουν υπαινιγμούς ότι σε τούτες ή εκείνες τις περιστάσεις, μάλιστα σ’όλες τις περιστάσεις, η Αλβανία θα καταβροχθιστεί από το Ρώσο, θα κλίνει προς το σοβιέτ, κλπ.
Εμείς λέμε στους μεγαλοσέρβους, σίγουρους και κρυφούς φίλους των Ρώσων, ότι δύο δρόμοι υπάρχουν για τους ρώσο-βουλγάρους ρεβιζιονιστές να επιτεθούν στην Αλβανία για να βγουν στο τμήμα της Αδριατικής μας. Ο ένας είναι ο δρόμος του Βαρδάρη και της Κοσόβας και ο άλλος τα στενά του 'Οτράντο. Στην πρώτη περίπτωση, χωρίς την παραμικρή αμφιβολία, όλος ο Αλβανικός λαός του ζει στην Κοσόβα και σε άλλες περιοχές της Γιουγκοσλαβίας, ατό τα Σκόπια και το Κατσανίχ, από το Τέτοβο και το Γκοστιβάρ, από το Λάπι και την Πλάβα- Γκουτσία, θα υποδεχτούν τους επιδρομείς με το όπλο. Φωτιά θα ανάψει και ολόκληρη η Γιουγκοσλαβία και οι ρώσο-βούλγαροι ρεβιζιονιστές εισβολείς, αν φτάσουν στις Άλπεις μας, θα'ρθουν σαν οι γερμανοί ναζιστές όταν βγήκαν από το Στάλινγκραντ.
Στη δεύτερη περίπτωση το κλειδί του Οτράντο το έχουμε εμείς, οι 'Αλβανοί. Το Σαζάν και το Καραμπουρούν, χωρίς φόβο ότι λέω κάποιο μυστικά, είναι βράχοι θωρακισμένοι με σίδερο και μπετόν, απ’όπου δεν μπορεί να περάσει ο σοβιετικός πολεμικός στόλος.
Σε περίπτωση που οι ρωσο-βούλγαροι και άλλοι εχθροί, θελήσουν να μπουν σε τέτοιους τυχοδιωκτισμούς, πρέπει να ξέρουν ότι οι Αλβανοί δεν είναι ένα κράτος τριών εκατομμυρίων, αλλά ένα έθνος 6 εκατομμυρίων. Μικρός λαός ήταν αυτός ο δικός μας στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά μόνος του και άοπλος σύντριψε και εξόντωσε ικανό αριθμό μεραρχιών ιταλών φασιστών και γερμανών ναζί. Τώρα οι καιροί έχουν αλλάξει σε όφελος της σοσιαλιστικής 'Αλβανίας, γι'αυτό: Μακριά τα χέρια σας από την Αλβανία!
Η Αλβανία δεν απειλεί κανέναν. Επιθυμεί να ζει σε φιλία με τους άλλους, αλλά, αν θιγούν τα δικαιώματα και τα σύνορά της, θα απαντήσει σε οποιονδήποτε με την ίδια βία. Έτσι, με τον ίδιο αυστηρό τρόπο, θα απαντήσει και στις αδικίες και τις συκοφαντίες που μπορεί να χρησιμοποιήσει κάποιος ενάντιά της.
Ειλικρινά μιλώ και αυτή είναι η αδιασάλευτη γνώμη όλου του λαού μας. Αυτά που σκεφτόμαστε, τα λέμε, οι άλλοι δεν παρέλειψαν να μιλούν ενάντιά μας, αυτοί μάλιστα συκοφαντούν. Εμείς τίποτε το αβάσιμο και καμιά συκοφαντία δεν κάνουμε. Εδώ βρίσκεται και η δύναμή μας, γι’αυτό και οι προοδευτικοί λαοί έχουν εκτίμηση για τη σοσιαλιστική Αλβανία, όπως κι εμείς έχουμε μεγάλη εκτίμηση γι’αυτούς. Γι'αυτή την ορθή και καλοπροαίρετη στάση τους ευχαριστούμε από καρδιάς.
Οι κύριοι γιουγκοσλάβοι ηγέτες αναγνωρίζουν στον εαυτό τους το δικαίωμα να υψώνουν τη φωνή για τις «αδικίες» που οι Βούλγαροι, οι Έλληνες ή οι 'Αλβανοί κάνουν, λέει, στους Μακεδόνες τον Πιρίν και του Αιγαίου και στις πάρα πολύ μικρές μακεδονικές μειονότητες στην Αλβανία, ενώ εμείς, σύμφωνα μ’αυτούς, δεν έχουμε. λέει, αυτό το δικαίωμα. Εμάς μας κατηγορούν ότι «επεμβαίνουμε στις εσωτερικές τους υποθέσεις», όταν υπερασπίζουμε τα δικαιώματα των αδελφών μας εντός των νόμων της Ομοσπονδίας, που όχι μόνον παραβιάζουν αυτά τα δικαιώματά τους, αλλά και τους σκοτώνουν, τους φυλακίζουν, τους διώχνουν στα ξένα. Ενώ στη γενέτειρά τους εγκαθιστούν σέρβους και μαυροβούνιους έποικους.
Είναι ο κύριος Στάμπολιτς αυτός που έριξε το σύνθημα «Κοσόβα εθνικώς καθαρή», που τη ζητούσαν τάχα οι «αλβανοί εθνικιστές». Αυτό δεν είναι σύνθημα των Αλβανών, αλλά των μεγαλοσέρβων, που το έριξαν για να πνίξουν την Κοσόβα στο αίμα. Αυτή η πολιτική τρομοκρατίας δικαιολογημένα φόβισε τους Σέρβους και τους Μαυροβούνιους που άρχισαν να φεύγουν από το φόβο και από τη φτώχια που επικρατεί στην Κοσόβα. Το έγκλημα αυτό, οι μεγαλοσέρβοι ζητούν τώρα να το επιρρίψουν στους 'Αλβανούς, Ενώ είναι αυτοί οι ίδιοι που ευθύνονται για τη μετοίκηση των Σέρβων και των Μαυροβουνίων.
Τον τελευταίο καιρό οι Γιουγκοσλάβοι, βοηθούμενοι και από τη φίλη τους Ρωσία, μαζεύουν ολούθε «Μακεδόνες του Αιγαίου» για να τους έχουν και σαν εμπροσθοφυλακή για την Ελλάδα. Μια πρωία θ'ακούσουν τα αφτιά μας ότι και ο Μέγας Αλέξανδρος σλάβος ήταν: Γιατί να μη το κάνουν κι αυτό; Έχουν για προηγούμενο τον μελαγορώσο «ιστορικό» του 19ου αιώνα, Βασιλέφσκι. Στο Βιβλίο του για το Βυζάντιο, αυτός φτάνει ως το σημείο να γράφει καθαρά και ξάστερα ότι οι σημερινοί Έλληνες, επειδή είναι ορθόδοξοι, είναι σλάβοι, δηλαδή δεν είναι απόγονοι των παλαιών Ελλήνων της αρχαιότητας που άφηναν στην ανθρωπότητα έναν πολιτισμό από τους λαμπρότερους του κόσμου. Καθαρά και με απόλυτη βεβαιότητα μεγαλορώσου σωβινιστή, ο Βασιλέφσκι γράφει ατό βιβλίο του ότι «οι σημερινοί Έλληνες είναι σλαβικής προέλευσης».
Έτσι ενεργούν και οι βόρειο-ήπειρώτες σωβινιστές και μερικοί Έλληνες δεσποτάδες, οι οποίοι, στηριζόμενοι στις στατιστικές του Φαναρίου, από τον καιρό του σουλτάνου Χαμίτ του Δεύτερου, όλους τους ορθοδόξους της Αλβανίας τους θεωρούν Έλληνες. Και πάνε τώρα σχεδόν 80 χρόνια που αυτοί οι λεγόμενοι Έλληνες 400.000 ήταν και 400.000 μένουν μέχρι σήμερα. Οι λεγόμενοι βορειο-ήπειρώτες Έλληνες, σύμφωνα μ’αυτούς, ούτε αυξήθηκαν, ούτε μειώθηκαν, ούτε τεκνοποιούν, ούτε πεθαίνουν. Επίσης, και στις «αλβανικές φυλακές», λένε αυτοί, κάθε καιρό και κάθε εποχή, κείτονται 28.000 βορειο-ήπειρώτες. Αλλά, για κακή τύχη αυτών των ελλήνων δεσποτάδων, που δεν έχουν να κάνουν καθόλου με τον ελληνικό λαό, Εγώ μπορώ να πω με απόλυτη ευθύνη στο λαό και στην Ελληνική κυβέρνηση ότι στη φυλακή με μικρές ποινές για διάφορα αδικήματα βρίσκονται μονάχα 33 Έλληνες μειονοτικοί απ'όλη την Αλβανία και απ’αυτούς μόνον 4 για πολιτικά ζητήματα. Γιατί συμβαίνει αυτό με την ελληνική μειονότητα στη χώρα μας: Επειδή οι έλληνες μειονοτικοί είναι καλοί άνθρωποι, τίμιοι, όπως ο ίδιος ο ελληνικός λαός, γιατί χαίρουν όλα τα δικαιώματα που χαίρει κάθε αλβανός πολίτης, γιατί παντού και όλα στην ελληνική μειονότητα είναι στα χέρια τους. Στο Κόμμα και στην εξουσία εκεί στη μειονότητα δεν υπάρχουν παρά μόνο μειονοτικά στελέχη. Σε κάθε χωριό της ελληνικής μειονότητας λειτουργούν δημοτικά σχολεία, μεσαίες γεωργικές σχολές και στο Αργυρόκαστρο παιδαγωγική σχολή στα ελληνικά. Όλα τα άλλα στελέχη, όπως γιατροί, γεωπόνοι, κτηνίατροι, οικονομολόγοι, δάσκαλοι, καθηγητές είναι μειονοτικοί και παντού υπάρχουν σπίτια πολιτισμού. Τα έσοδα των μειονοτικών είναι από τα υψηλότερα στη χώρα μας. Εμείς οι 'Αλβανοί, ζούμε σαν αδέρφια με τους έλληνες μειονοτικούς στην κοινή μας Πατρίδα. Η ελληνική μειονότητα στην Αλβανία, κύριοι βορειο-ήπειρώτες σωβινιστές, δε στενάζει αλλά τραγουδά και ανθίζει.
Όσο για τη θρησκευτική πίστη, δεν υπάρχει λόγος να σάς τρώει το μεράκι. Το να πιστεύει ή να μη πιστεύει ο άνθρωπος, αυτό είναι δικαίωμα του καθενός, είναι ζήτημα συνείδησης και όχι ζήτημα θεσμικό και ούτε επιθυμία και θέληση των χοτζάδων, των δεσποτάδων και του Πάπα της Ρώμης.
Παρακολουθώ τον Ελληνικό τύπο και έχω δει τί ερωτήσεις έκαναν μερικοί έλληνες και δυτικό - γερμανοί δημοσιογράφοι στους κάτοικους της ελληνικής μειονότητας στη χώρα μας και τι απαντήσεις πήραν απ’αυτούς. Ένας από τους δημοσιογράφους έκαμε τις παρακάτω ερωτήσεις σε μια μειονοτική γριά:
— «Πού την έχετε την εκκλησία, και τον παπά;»
Αυτή του απάντησε: — «Ούτε η εκκλησιά, ούτε ο παπάς με έσωσαν από τους αγάδες και τους μπέηδες. Όταν κυριαρχούσαν αυτοί, ούτε ψωμί μου 'δωσαν να φάω, ούτε νερό μου 'δωσαν να πιώ, ούτε ηλεκτρικό να με φωτίσει, ούτε στα αγόρια μου και τις κοπέλες έδωσαν σχολειό. Όλα αυτά τα καλά μου τα 'δωσε μονάχα ο Εθνικοαπελευθερωτικός Αγώνας, μου τα 'δώσε το Κόμμα μου Εργασίας. Γι' αυτό εγώ αγαπώ το Κόμμα και όχι τον παπά».
Ο δημοσιογράφος συνέχισε να ρωτάει τη γριά: — «Μα για τις αμαρτίες που έχεις κάνει, σε ποιόν θα εξομολογηθείς;»
Η γριά του απάντησε ξανά με λεπτό χιούμορ: « O γιός μου μου έχει πει, ζήσε καλά σ'αυτόν τον κόσμο, μητέρα, κι άπε όταν πάς στον άλλο κόσμο, τις αμαρτίες ρίξτες σε μένα και στο Κόμμα μου».
Στον κόσμο υπάρχουν εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι που δε θέλουν να πιστέψουν στη θρησκεία, τότε γιατί απορούν με τη σοσιαλιστική Αλβανία;
Το κράτος μας με την ελεύθερη θέληση του λαού του είναι αθεϊστικό και δεν υπάρχει ηθική και υλική δύναμη να του επιβάλουν κάτι άλλο. Είναι κύριος των τυχών και των αισθημάτων του. Οι κραυγές των βορειο - ήπειρωτών σωβινιστών δεν ανησυχούν καθόλου την ελληνική μειονότητα και τη σοσιαλιστική Αλβανία, και τότε που αυτοί οι σωβινιστές υποκινούνται και πληρώνονται κάτω από την παλάμη από κάποιον άλλο, που δεν είναι ο αδελφός ελληνικός λαός.
Σύντροφοι και συντρόφισσες,
Οι νέες εκλογές για τους βουλευτές της Λαϊκής Βουλής διεξάγονται στις παραμονές ενός μεγάλου γεγονότος, του γιορτασμού της 70ης Επετείου της Εθνικής Ανεξαρτησίας.
Ο αλβανικός λαός, όλοι οι Αλβανοί, όπου κι αν βρίσκονται, έχουν γιορτάσει πάντα με μεγάλη χαρά τη λαμπρή μέρα της 28ης του Νοέμβρη 1912, όταν ο σοφός και πατριώτης γέροντας Ισμαήλ Κεμάλι ύψωσε τη σημαία στην Αυλώνα και ανακήρυξε την ανεξαρτησία της χώρας.
Γιορτάζοντας αυτή την ένδοξη επέτειο, αναπολούμε τους θρυλικούς αγώνες που έκανε επί αιώνες συνέχεια ο αλβανικός λαός για τη λευτεριά και την ανεξαρτησία της Πατρίδας, τις τιτάνιες προσπάθειες για να διαφυλάξει και αναπτύξει τη γλώσσα και την κουλτούρα του, τη φλογερή του αγάπη για τον τόπο και τις παραδόσεις του.
Η ευγνωμοσύνη μας και αυτή των γενεών που θα' ρθουν άποτίεται σ’εκείνους τους 'Αλβανούς πατριώτες που, και στις πιο δύσκολες συνθήκες και στις πιο βαριές στιγμές, κράτησαν αναμμένη τη δάδα της φιλοπατρίας, την ακράδαντη πεποίθηση ότι θα 'ρχονταν οπωσδήποτε καλύτερες μέρες και για το λαό τους. Το έργο αυτών των πατριωτών παραμένει πάντα πηγή έμπνευσης και κινητοποίησης. Αυτό μας καλεί να υπερασπίζουμε με αυταπάρνηση τη λευτεριά και την ανεξαρτησία της Πατρίδας, για να υπηρετούμε πάντα με αφοσίωση και μέχρι τέλους το λαό, για να δουλεύουμε πάντα ακούραστα για το καλό και την τιμή της αγαπημένης μας Αλβανίας.
Επιτρέψτε μου να επωφεληθώ από το γιορτασμό του ιωβηλαίου της 70ης Επετείου της ανακήρυξης της ανεξαρτησίας για να χαιρετήσω όλο το λαό μας, καθώς και όλους τους αλβανούς πατριώτες στον κόσμο και να τους ευχηθώ με την ευκαιρία αυτής της ακριβής για τις καρδίες μας μέρας.
Οι εκλογές για τη Λαϊκή Βουλή βρίσκουν όλη τη χώρα στο κορύφωμα της δουλειάς για την εφαρμογή στη ζωή των αποφάσεων του 8ου Συνεδρίου Κόμματος, για την πραγματοποίηση όλων των σημαντικών καθηκόντων του 7ου πεντάχρονου σχεδίου. Ας χρησιμεύσουν οι εκλογές αυτές σαν έμπνευση και παρότρυνση για το παραπέρα δυνάμωμα της ατσάλινης ενότητας του λαού γύρω από το Κόμμα, για ακόμα μεγαλύτερη κινητοποίηση και ορμή στη δουλειά, για να δουλεύουμε με πειθαρχία και γνώσεις, για να εφαρμόζουμε παντού το μαχητικό σύνθημα του Κόμματος «δουλειά και επαγρύπνηση», για να κάνουμε τη λαϊκή εξουσία ολοένα και πιο ισχυρή, τη σοσιαλιστική μας Αλβανία πιο όμορφη, πιο πλούσια, πιο ευτυχισμένη.
Ζήτω ο λαός μας!
Ζήτω το Κόμμα 'Εργασίας 'Αλβανίας!
Ζήτω η λαϊκή μας Εξουσία!

1. Ελληνικά στο αλβανικό κείμενο