Νέες Γιουγκοσλάβικες παραχωρήσεις στους Σοβιετικούς Σοσιαλιμπεριαλιστές

«ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ», Απρίλης / Μάης 1983

ΤΙΡΑΝΑ, 2 Απρίλη (ΑΤΑ). Η εφημερίδα "ΖΕΡΙ I ΠΟΠΟΥΛΛΙΤ" έχει σήμερα, με τον παραπάνω τίτλο, ένα άρθρο το οποίο λέει:

Τα Βαλκάνια είχαν πάντα μια ιδιαίτερη θέση στα όνειρα και τις φιλοδοξίες των Ρώσων Τσάρων. Το ίδιο επίσης συμβαίνει και με τους διαδόχους τους: χθες με τον Χρουτσώφ και τον Μπρέζνιεφ, σήμερα με τον Αντρόπωφ και τον Τίχονωφ. και η τελευταία επίσκεψη του σοβιετικού πρωθυπουργού στη Γιουγκοσλαβία μιλά καθαρά γι' αυτό.

Η ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ ΣΕ ΠΕΡΙΟΔΟ ΠΛΗΡΟΥΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΧΡΕΩΚΟΠΙΑΣ, ΒΑΘΕΙΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

Ο Τίχονωφ πήγε στη Γιουγκοσλαβία σε περίοδο πλήρους οικονομικής χρεωκοπίας, βαθιάς ιδεολογικής και πολιτικής κρίσης, πολύπλευρης αποτυχίας της Τιτοϊκής Γιουγκοσλαβίας.

Τα πασίγνωστα γεγονότα έδειξαν ότι η Γιουγκοσλάβικη οικονομία βρίσκεται ήδη στο χείλος της χρεωκοπίας. Στη χώρα κυριαρχούν, η αναρχία και η στασιμότητα στη παραγωγή, ο διαβρωτικός πληθωρισμός, μια τυπική καπιταλιστική αγορά όπου ο νόμος διαμορφώνεται από τους ντόπιους επιχειρηματίες, τις πολυεθνικές και τους κερδοσκόπους, κυριαρχούν η αδιάκοπη αύξηση των τιμών, η ανεργία που φτάνει στο 1.000.000 και που σύμφωνα με τον Γιουγκοσλάβικο τύπο έχει γίνει το υπ' αριθμόν ένα πρόβλημα και περιγράφεται σαν «η φριχτή πληγή», κυριαρχεί το σύστημα του δελτίου τροφίμων που επιβλήθηκε σαν συνέπεια των ανυπέρβλητων εμποδίων στον ανεφοδιασμό του λαού και πάνω απ' όλα το χρέος των 20 δισεκατομμυρίων δολλαρίων που πρέπει να πληρώσει η Γιουγκοσλαβία. Έτσι η Γιουγκοσλαβία είναι χωμένη βαθιά στην οικονομική και χρηματιστική κρίση η οποία έχει αγκαλιάσει ολόκληρο τον καπιταλιστικο-ρεβιζιονιστικό κόσμο, μια κρίση που εκδηλώθηκε σ’ όλα τα επίπεδα της ζωής της χώρας.

Η τωρινή κρίση της Γιουγκοσλαβίας είναι το αποτέλεσμα του Τιτοϊκού συστήματος της αυτοδιαχείρησης, το οποίο στη δεκαετία του 60 και του 70, παρουσιάστηκε σαν το πιο ανώτερο, το οποίο θα εξασφάλιζε το γρήγορο ρυθμό της βιομηχανικής ανάπτυξης της χώρας και τον παράδεισο στον εργαζόμενο λαό της Γιουγκοσλαβίας. Αλλά σύντομα προκάλεσε την οικονομική και πολιτική χρεωκοπία και την υποτέλεια - όπως είναι η υποταγή της Γιουγκοσλαβίας στο παγκόσμιο κεφάλαιο. Οι ίδιοι οι Τιτοϊκοί αναγκάστηκαν να παραδεχτούν, στην συνάντηση για την ιδεολογική και θεωρητική δουλειά της ΚΕ της Ένωσης Γιουγκοσλάβων Κομμουνιστών, ότι «η αυτοδιαχείριση έβαλε ανοιχτά το ζήτημα πώς κάθε τι που προτάθηκε από την Ένωση Γιουγκοσλάβων Κομμουνιστών είναι μια μεγάλη απάτη».

Το κόμμα μας από πολύ παλιά πρόβλεψε τη χαοτική κατάσταση της «αυτοδιαχείρησης» στην οποία βρίσκεται η ρεβιζιονιστική Γιουγκοσλαβία. Στο βιβλίο του «Η Γιουγκοσλάβικη αυτοδιαχείριση - καπιταλιστική θεωρία και πραχτική" , ο σύντροφος Ενβέρ Χότζια αναλύοντας τα τυπικά καπιταλιστικά φαινόμενα που εμφανίζονται στη Γιουγκοσλαβία, τόνισε ότι «όλη η χώρα βρίσκεται μέσα σε μια διαρκή κρίση». Ο σύντροφος Ενβέρ Χότζια υπογράμμισε στο 8ο συνέδριο του κόμματος ότι «η Τιτοϊκή Γιουγκοσλαβία βρίσκεται μέσα στη μέγγενη μιας σοβαρής γενικής κρίσης των δομών της και του εποικοδομήματός της, μιας οικονομικής και πολιτικοηθικής κρίσης».

Η ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ ΣΥΝΤΗΡΕΙΤΑΙ ΔΙΑΡΚΩΣ ΜΕ ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΠΟΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΙΑ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΥΠΕΡΔΥΝΑΜΗ. ΓΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΛΟΓΟ ΕΠΙΝΝΟΗΣΕ ΜΙΑ ΔΙΠΡΟΣΩΠΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΜΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑΣ, ΜΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΕΩΝ ΠΟΤΕ ΣΤΗ ΜΙΑ ΥΠΕΡΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ.

Μια τέτοια κρίση της Γιουγκοσλαβίας δεν ήταν άγνωστη ούτε ξαφνική στις δυο υπερδυνάμεις τις ΕΠΑ και τη Σοβιετική Ένωση, οι οποίες για τα ηγεμονιστικά τους συμφέροντα , κρατούσαν στα πόδια του αυτό το σύστημα επί συνεχείς δεκαετίες. Η Γιουγκοσλαβία συντηρούνταν σταθερά με πιστώσεις πότε από τη μια υπερδύναμη και πότε από την άλλη.

Γι' αυτό το σκοπό επινόησε μια διπρόσωπη πολιτική, μια πολιτική ισορροπίας, μια πολιτική παραχωρήσεων πότε στη μια υπερδύναμη και πότε στην άλλη, για να τους δείξει ότι αν δεν της δίνουν δισεκατομμύρια, μπορεί να εγκαταλείψει την μια υπερδύναμη και να πάει με την άλλη. Η Γιουγκοσλαβία έχει μετατρέψει αυτό το παιχνίδι με τις δυο ιμπεριαλιστικές υπερδυνάμεις σε διπλωματική τέχνη. Αλλά αυτό το ξέρουν και οι υπερδυνάμεις ,που έχουν εκμεταλλευτεί αυτά τα «σκέρτσα» προς όφελος των ηγεμονιστικών τους σχεδίων.

Βλέποντας ότι η Γιουγκοσλαβία βρίσκεται στο χείλος της καταστροφής, οι Αμερικανοί ιμπεριαλιστές και ο παγκόσμιος καπιταλισμός, πρόσφατα βιάστηκαν πάλι να την βοηθήσουν. Υποκινούμενες από τις ΕΠΑ , 15 δυτικές χώρες της έδωσαν επιπρόσθετα 1,3 δισεκατομμύρια δολλάρια. Από τη δίκια του μεριά ο σοβιετικός σοσιαλιμπεριαλισμός έστειλε στη Γιουγκοσλαβία τον Τίχονωφ με υπογραμμένη επιταγή. Είναι γεγονός ότι μετά από τη βοήθεια των δυτικών χωρών και την επίσκεψη του σοβιετικού πρωθυπουργού στο Βελιγράδι , άλλαξε κάπως η διάθεση των Γιουγκοσλάβων ηγετών. Όπως έγινε γνωστό πριν από λίγο καιρό , ο ηγέτης του Γιουγκοσλάβικου ρεβιζιονιστικού κόμματος, Μίτια Ρϊμπιτσικ, μιλώντας για τη δραματική κατάσταση της χώρας, τόνισε, ότι αυτό το γεγονός απειλεί να οδηγήσει τη Γιουγκοσλαβία σε «σοβαρούς πολιτικούς κλυδωνισμούς , να προκαλέσει και άλλες μορφές της υπάρχουσας δυσαρέσκειας», σε μια «σοβαρή πολιτική κρίση».

Τώρα, μετά το οξυγόνο που πήραν , φαίνεται σαν να αναζωογονήθηκαν οι ελπίδες τους για ανάπτυξη, αλλά οι πνεύμονες της Γιουγκοσλαβίας είναι σαπισμένοι, έχασαν τη ζωτική τους δύναμη. Κάθε μέτρο που παίρνεται είναι προσωρινό.

Ο ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΚΟΣ ΦΑΚΕΛΟΣ ΣΤΟ ΚΡΕΜΛΙΝΟ ΕΙΝΑΙ ΓΕΜΑΤΟΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ.

Ο Γιουγκοσλάβικος φάκελλος στο Κρεμλίνο είναι γεμάτος λεπτομέρειες. Ο Τίχονωφ πήγε στη Γιουγκοσλαβία ξέροντας καλά τη σοβαρή πολιτική, ιδεολογική και οικονομική κατάσταση, το βάθεμα των αντιθέσεων μεταξύ των εθνοτήτων. Είναι φανερό ότι δεν πήγε στην Γιουγκοσλαβία άσκοπα ή για μια φιλανθρωπική πανσλαβική δημόσια εκδήλωση. Βέβαια οι Γιουγκοσλάβοι αποκόμισαν κέρδη, όπως επίσης και οι Σοβιετικοί. Μόνο ένας αφελής θα σκέφτονταν ότι ο Τίχονωφ δεν είχε καμιά επιτυχία στη Γιουγκοσλαβία και ότι οι Γιουγκοσλάβοι δεν έκαναν μεγάλες παραχωρήσεις στους Σοβιετικούς. Δεν υπάρχει έδαφος για τέτοιες απόψεις. Η Σοβιετική αγορά είναι ανοιχτή στους Γιουγκοσλάβους να πουλήσουν τα προϊόντα που παράγονται από Γιουγκοσλάβικα εργοστάσια χρηματοδοτημένα με αμερικάνικα δολλάρια, προϊόντα που δεν μπορούν να πουληθούν στη Δύση. Αλλά ούτε οι Αμερικάνοι ιμπεριαλιστές, ούτε οι Σοβιετικοί σοσιαλιμπεριαλιστές δίνουν δώρα στη Γιουγκοσλαβία χωρίς ανταλλάγματα.

Όταν ο Τίχονωφ, έφυγε από το Βελιγράδι, οι Γιουγκοσλάβοι ηγέτες, αμέσως άφησαν να εννοηθεί ότι η πολιτική τους κλίνει περισσότερο στη Δύση απ’ ότι στην Ανατολή. Επιδιώκουν την διάδοση αυτής της άποψης μετά την παραχώρηση που έκαναν στους Σοβιετικούς. Το κάνουν αυτό για να κρύψουν τις σκευωρίες και τις δολοπλοκίες που κατάστρωσαν στα κρυφά με τους σοβιετικούς σοσιαλιμπεριαλιστές. Αλλά αυτό αποδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο ότι η Γιουγκοσλαβία δεν είναι μια αδέσμευτη χώρα , όπως λένε οι Τιτοϊκοί, αλλά δεσμεύεται όλο και πιο πολύ και ότι συνεργάζεται στενά με τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και το σοβιετικό σοσιαλιμπεριαλισμό.

Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΤΙΧΟΝΩΦ ΣΤΗ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ ΠΟΥ ΥΠΟΓΡΑΦΤΗΚΑΝ Σ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΣΤΟ ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ ΘΕΤΟΥΝ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ Σ' ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ.

Η επίσκεψη του Τίχονωφ στη Γιουγκοσλαβία και οι συμφωνίες που υπογράφτηκαν σ’ αυτή τη συγκεκριμένη περίπτωση δημιουργούν ένα πλατύ πεδίο δράσης και νέες δυνατότητες στη Σοβιετική Ένωση για τη διείσδυσή της στη Γιουγκοσλαβία. Αυτά δυναμώνουν ακόμα περισσότερο τις θέσεις του Σοβιετικού σοσιαλιμπεριαλισμού στη Γιουγκοσλάβικη οικονομία και στο στρατό. Μια τέτοια κατάσταση δεν μπορεί να μην έχει επακόλουθα. Βάζει σε κίνδυνο την ειρήνη στην Ευρώπη και σ’ όλο τον κόσμο. Αλλά ειδικότερα βάζει σε κίνδυνο, εκτός από τη σοσιαλιστική Αλβανία , και τις ανεξάρτητες και πραγματικά αδέσμευτες χώρες, που βρίσκονται έξω από συνασπισμούς, όπως είναι η Αυστρία και η Ελβετία. Η Γιουγκοσλάβικη ηγεσία προσπαθεί να κρατήσει μυστικά αυτά τα σχέδια και τις σκευωρίες, στρέφοντας αλλού τη προσοχή της παγκόσμιας κοινής γνώμης, όπως έκανε ο Μίτια Ρϊμπιτσικ σ' ένα λόγο του στην Πρίστινα, όπου δυσφήμισε και άφησε να ξεσπάσει το μίσος του ενάντια στη σοσιαλιστική Αλβανία.

Οι Γιουγκοσλάβοι κάνουν πολύ μεγάλο θόρυβο, ειδικά αυτό τον καιρό, για το ότι στηρίζονται στις δυνάμεις τους. Αλλά οι πιστώσεις του Αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και του σοβιετικού σοσιαλιμπεριαλισμού δεν το αποδεικνύουν. Αυτό που δείχνουν τα γεγονότα είναι ότι οι λαοί της Γιουγκοσλαβίας θα υποφέρουν ακόμα πιο πολύ και θα καταπιέζονται πιο άγρια. Η στήριξη στις δυνάμεις σου, έτσι όπως την εννοούν οι Τιτοϊκοί, επιβάλλει να σφίξουν κι άλλο το ζωνάρι τους οι εργαζόμενες μάζες για να ξεπληρωθούν τα διαρκή χρέη. Αυτή είναι η τύχη που τους επιφυλάσσει το σύστημα της αυτοδιαχείρισης.

ΝΙΚΟΣ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ – 31 χρόνια από τη δολοφονία του

«ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ», Απρίλης-Μάης 1983, σελ. 2

Ο Νίκος Μπελογιάννης απολογείται στο στρατοδικείο

Στις 30 του Μάρτη συμπληρώθηκαν 31 χρόνια από τότε που οι ντόπιοι μοναρχοφασίστες εκτελώντας τις διαταγές των αμρικανών ιμπεριαλιστών δολοφόνησαν άνανδρα και γκανγκστερικά τον Νίκο Μπελογιάννη. Για να τιμήσουμε τη μνήμη του αναδημοσιεύουμε παρακάτω ορισμένα αποσπάσματα από τη θαραλλέα απολογία του μπροστά στο μοναρχοφασιστικό στρατοδικείο, τα οποία δείχνουν την συνεπή μαχητική επανασταστική του στάση απέναντι στους ταξικούς του εχθρούς, στάση που πρέπει να αποτελεί παράδειγμα μίμησης για κάθε Κομμουνιστή Μαρξιστή-Λενινιστή.

Ο ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ ΕΝΟΣ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΚΡΙΝΕΤΑΙ ΟΤΑΝ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ Η ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΚΑΙ Η ΑΚΕΡΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ

Νομίζω ότι υπάρχει απόσταση ανάμεσα σ’ αυτά που κατατέθηκαν εδώ και στο νόημα της διακήρυξης αυτής, ανεξάρτητα αν συμφωνάει κανείς ή όχι με το πνεύμα της και με το νόημα της. Επίσης κατατέθηκε εδώ πέρα ότι κάθε κομμουνιστής είναι κατάσκοπος, ότι οι κομμουνιστές δεν είναι Έλληνες, ότι το ΚΚΕ δεν είναι ελληνικό. Νομίζω ότι ο πατριωτισμός ενός κόμματος δεν κρίνεται απ' τα λόγια σε περιόδους μάλιστα που έχουν στον ανώτατο βαθμό οξυνθεί τα πολιτικά πάθη στο εσωτερικό μιας χώρας. Όπως συμβαίνει σήμερα στη χώρα μας, και όταν ιδίως ο κοινωνικός και ταξικός αγώνας έχει φτάσει σε τέτοιο οξύτατο σημείο τότε δε μπορεί κανείς να κρίνει τον πατριωτισμό ενός κόμματος είτε και των ατόμων ακόμα από τις συκοφαντίες και τις υπερβολές. Στην περίπτωση αυτή θα σας πω τη φράση που είπε ένας πολυεκατομμυριούχος αμερικανός ο Βαντερμπίλντ στο δικαστήριο όταν τον δίκασαν γιατί πλήρωσε μερικές δεκάδες χιλιάδες δολάρια για να απελευθερωθούν μερικοί κομμουνιστές. Είπε, σε τέτοιες στιγμές το δικαστήριο μπορεί να δείξει κατανόηση και ο' ένα ρεμάλι, όμως για όλους όσους έχουν αντίθετη ιδεολογία τους χαρακτηρίζουν σαν προδότες. Νομίζω ότι ο πατριωτισμός ενός κόμματος ή και ατόμων ακόμα κρίνεται όταν κινδυνεύει η ανεξαρτησία, ελευθερία και ακεραιότητα της Πατρίδας μας. Εκεί βρίσκεται η Λυδία λίθος, αυτό είναι το κριτήριο για τον πατριωτισμό ενός κόμματος. Και αν θελήσει κανείς με τέτοια κριτήρια να κρίνει το ΚΚΕ θα δει ότι δεν είναι κόμμα προδοτικό αλλά αντίθετα είναι καθαρά ελληνικό και πατριωτικό. Και υπάρχει τέτοιο παράδειγμα. Όταν κινδύ­νευσε η ανεξαρτησία, η ελευθερία και η ακεραιότητα της Πατρίδας μας από την επίθεση του Μουσολίνι, ο Ζαχαριάδης μέσα από τη φυλακή έγραψε εκείνο το περίφημο γράμμα του που καλούσε όλους τους έλληνες να μετατρέψουν κάθε γιοφύρι και χωριό σε κάστρο του απελευθερωτικού αγώνα. Και ο ίδιος ο Μεταξάς αναγκάστηκε να το δημοσιεύσει στις εφημερίδες και να το μεταδώσει και στο μέτωπο ακόμα αυτή την εποχή. Και εδώ πρέπει να δούμε και ένα άλλο σημείο, ότι το ΚΚΕ δεν έκανε καμιά υποχώρηση και στην τότε διεθνή κατάσταση. Τότε η Σοβιετική Ένωση είχε κάνει σύμφωνο με τη Γερμανία γιατί δεν ήθελε να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά για λογαριασμό άλλων και ήθελε να προετοιμαστεί καλύτερα για τη σύγκρουση που επέρχονταν. Θα μπορούσε να νομίσει κανείς ότι αλλιώς θα αντιμετωπισθούνε από το Ζαχαριάδη τα πράγματα. Δεν έγινε όμως αυτό.

ΑΓΑΠΑΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΙΜΑ ΜΑΣ

Όταν η Ελλάδα υποδουλώθηκε στους γερμανο-ιταλο-βουλγάρους φασίστες, εμείς πολεμήσαμε νομίζω και με το παραπάνω στην περίοδο αυτή και όχι μόνο τους Γερμανο-Ιταλούς φασίστες. Εμείς πολεμήσαμε και τους Βουλγάρους φασίστες, πρώτα πρώτα με το όπλο σε Μακεδονία και Θράκη και έχουμε ένα σωρό θύματα εκτελεσμένων. Ενώ αντίθετα μπορεί κανείς να κάνει μια άλλη παρατήρηση: τον Φίλοφ που ήταν Πρωθυπουργός όταν έγινε η εισβολή στην Ελλάδα, τον είχαν ανακηρύξει εδώ επίτιμο καθηγητή του Πανεπιστημίου. Εκτός απ' αυτό όταν οι Γερμανοί φασίστες έδωσαν άδεια στους Βουλγάρους φασίστες να κατεβούν στη Θεσσαλονίκη, την ίδια αυτή περίοδο εμείς οργανώσαμε τη μεγάλη διαδήλωση, ποιος δεν τη θυμάται, που τελικά ματαίωσε την κάθοδο των Βουλγάρων φασιστών στη Δυτική Μακεδονία. Θα σας φέρω και ατομική περίπτωση, παρ' όλο που δεν χρειάζεται να περιαυτολογεί κανείς πάντοτε και παντού. Ανεξάρτητα από το ότι εδώ παρουσιάζονται πολλοί κατηγορούμενοι να έχουν θύματα στην περίοδο αυτή, ο Λαζαρίδης, ο Καλοφωλιάς, τους ίδιους τους δικούς τους και ανεξάρτητα από το ότι και το δικό μου σπίτι έπαθε και ανεξάρτητα από το ότι και εγώ ο ίδιος σύρθηκα στα γερμανο-ιταλικά στρατόπεδα στον καιρό της Κατοχής, τον Απρίλη του 1944 στη Λακωνία, τότε που ήταν η περίοδος που οι σύμμαχοι ετοίμαζαν την απόβαση στη Δυτική Ευρώπη, το δεύτερο μέτωπο, για να παραπλανηθούν οι Γερμανοί, εδώ πέρα το Στρατηγείο της Μ. Ανατολής έδωσε εντολή στον ΕΛΑΣ να αρχίσει έντονη δράση κατά των Γερμανών, με σκοπό ακριβώς αυτοί να παραπλανηθούν. Και πραγματικά άρχισε αυτή η δράση. Οι Γερμανοί νόμισαν ότι μπορεί κάτι να συμβεί εδώ πέρα και άρχισαν να παίρνουν μέτρα και ειδικότερα στη Νότια Πελοπόννησο πιο πολύ. Εκείνη την περίοδο ακριβώς στη Λακωνία πήρα μια πληροφορία ότι θα περάσει ένας Γερμανός στρατηγός με το επιτελείο του και ένα τμήμα γερμανικό για να επιθεωρήσει τα έργα που γίνονταν στη Νότια Πελοπόννησο και με ρώτησαν οι Άγγλοι τι θα κάνουμε, θα τους χτυπήσουμε ή όχι. Και η ερώτηση αυτή είχε το νόημά της, γιατί ένα Γερμανό στρατηγό θα τον πληρώναμε πολύ ακριβά. Είχαν προηγηθεί άλλες περιπτώσεις. Στο Κούρνοβο ανατινάχτηκε μια αμαξοστοιχία και εκτελέστηκαν 120 στελέχη του ΚΚΕ που είχαν κάνει και στην Ακροναυπλία. Σε τέτοιες στιγμές δεν χωρούν δισταγμοί και αδίσταχτα είπα, χτυπήστε τους. Πέρασαν, δεν έχω ακριβώς την εφημερίδα και ξεχνώ το όνομα του στρατηγού, τον χτύπησαν, σκοτώθηκαν ο Γερμανός, το επιτελείο του και αρκετοί φαντάροι. Για αντίποινα οι Γερμανοί τουφέκισαν 200 στελέχη του κόμματος στο σκοπευτήριο της Καισαριανής από το Χαϊδάρι. Επίσης την ίδια ακριβώς περίοδο ανακοίνωσαν: «Ως αντίποινα διά την δολοφονίαν δυο Γερμανών Αξ/κών διαπραχθείσαν την 25 Απριλίου 1944 ανάνδρως εξ ενέδρας, διέταξα τον τυφεκισμόν 110 κομμουνιστών επί τόπου και την ριζικήν καταστροφήν του χωρίου Κυριακή. Ο Ανώτατος Αρχηγός των Ταγμάτων Ασφαλείας και της Αστυνομίας Ελλάδος», δηλαδή ο περιβόητος Σιμάνα. Αυτή ήταν η δική μας δράση. Και αυτές τις εκατόμβες προσφέραμε. Έτσι αγαπάμε εμείς την Ελλάδα, με την καρδιά μας και με το αίμα μας. Άλλο είναι τα λόγια και άλλο οι πράξεις, διότι αυτά τα γεγονότα νομίζω ότι μπορούν να κολλήσουν κάθε συκοφάντη στον τοίχο. Θα σας αναφέρω και άλλο στοιχείο. Αν διαβάσετε το κείμενο της απόφασης της 2ης ολομέλειας του Οκτώβρη του 1951, θα δείτε ότι είναι ένα κείμενο καθαρά πατριωτικό. Ένα δεύτερο κριτήριο για το εάν είμαστε προδότες είναι αυτό: αν είμασταν προδότες στο τέλος δεν θα είχαμε καμιά επιρροή στον λαό και θα παύαμε να υπάρχουμε σαν κόμμα και σαν οργάνωση ενώ το αντίθετο ακριβώς συμβαίνει. Παρ' όλους τους διωγμούς και τις εκατόμβες δεν σταματάει η επιρροή μας, αντίθετα, πολιτικά τουλάχιστον, μεγαλώνει.

ΔΙΚΑΖΕΤΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ, ΔΙΚΑΖΕΤΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Ο Υπουργός των Εσωτερικών είπε ότι η δίκη αυτή θα είναι πολύ διδαχτική. Κατά τη γνώμη μου θα είναι πραγματικά διδαχτική. Το δίδαγμα που θα βγεί θα είναι ότι το Κομμουνιστικό Κόμμα δε χτυπιέται με τέτοια μέσα. Όπως απέδειξε η ιστορία του ως τώρα έχει βαθιές ρίζες ακατάλυτες, ποτισμένες με αίμα που έχυσε στους αγώνες για την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό. Εμείς πιστεύουμε στην πιο σωστή θεωρία, που διανοήθηκαν τα πιο προοδευτικά μυαλά της ανθρωπότητας. Και η προσπάθεια μας, ο αγώνας μας είναι να γίνει η θεωρία αυτή πραγματικότητα για την Ελλάδα και τον κόσμο ολόκληρο! Αγαπάμε την Ελλάδα και το λαό της περισσότερο από τους κατήγορους μας. Το δείξαμε όταν κινδύνευε η ελευθερία, η ανεξαρτησία και η ακεραιότητά της και ακριβώς αγωνιζόμαστε για να ξημερώσουν στη χώρα μας καλύτερες μέρες χωρίς πείνα και πόλεμο. Για το σκοπό αυτό αγωνιζόμαστε και όταν χρειαστεί θυσιάζουμε και τη ζωή μας. Πιστεύω ότι δικάζοντάς μας σήμερα, δικάζετε τον αγώνα για την ειρήνη, δικάζετε την Ελλάδα.